انتقاد از “جزایر قناری” ؛ خسته کننده ترین فیلم سال

تصور کنید که با گوش دادن به نام “جزایر قناری” چه چیزی در ذهن شماست. شاید یک ساحل آفتابی ، یک داستان هیجان انگیز یا حداقل داستانی با دریا و بوی مسافرتی باشد. حال تصور کنید که وارد سینما می شوید و به جای اینها ، داستان دو زندانی را پیدا خواهید کرد که یک محموله برای پدر تعمید مافیا پیدا می کنند. بدون کوچکترین اشاره به جزیره ، قناری یا حتی استعاره ای به دور از این عنوان. این اولین شوک است ، اما آخرین شوک نیست.

وقتی هسیین راه خود را از دست داد

داستان این فیلم جالب تر است که بدانید دادگاه حسین ، نویسنده و تهیه کننده اثر ، زمانی فیلم هایی مانند آندرانیک و بیهوشی محلی ساخت. با این حال ، در این جاده ، وی تصمیم گرفت یک چرخش 180 دنباله ای بسازد و به دنیای کمدی تجاری بپیوندد. ناگهان ، نویسنده ای که نوشتن رمان های فلسفی را متوقف کرد و شروع به نوشتن شوخی کرد ، اما شروع به نوشتن شوخی های خود با همان پیچیدگی فلسفی کرد.

داستان این فیلم در مورد مانوچ ، رئیس جمهور مافیای مواد مخدر است که آزادی موقت بیجان و نعیم را از زندان راضی می کند تا کارهای نیمه تمام خود را به پایان برساند. داستانی که ایده اصلی جذاب ندارد و بهتر نخواهد بود.

ارکستر که همه بازی می کنند

در اولین تجربه کارگردانی خود ، آدل ماسومیان گروهی از بازیگر با استعداد را گرد هم آورد. این بار ، نه در نقش دائمی ، تعمید مافیا در پدرش Pejman Jamshidi ظاهر شد. Behrang Alavi و Banjan Banafshekhah باید یک جفت کمدی جدید باشند. چاق و چربی ، مرد ساده دیگر. رویا میر -آلمی ، امیر مهدی ژوول و گلامرزا نیکخه ، هر کدام توانایی های اثبات شده داشتند.

اما مشکل این بود که هر یک از آنها در یک فیلم متفاوت بازی می کردند. گویی کارگردان به هر بازیگر سناریوی متفاوتی داده است. Pejman Jamshidi ، معمولاً یک موتور رانندگی کمدین ، ​​نمی داند به عنوان رئیس مافیا چه کاری انجام دهد. این چندان ترسناک نیست ، به اندازه کافی سرگرم کننده نیست زیرا ما اعتقاد داریم. جایی بین این دو وجود دارد و او نمی تواند خود را نجات دهد. به عبارت دیگر ، به نظر می رسید که Infallibles همه چیز را امتحان می کند: هم مافیا ، کمدی ، طنز اجتماعی و هم موضوعات جنسیتی. با این حال ، دقیقاً مانند پخت و پز ، که برای اولین بار وارد گلدان می شود و تمام ادویه ها را گرد هم می آورد ، هیچ طعم و مزه ای ندارد.

کمدی بدون حتی لبخند

80 دقیقه در سالن سینما نشسته و یک بار که حتی نمی نوشم. این خلاصه ای از تجربه تماشای جزایر قناری است. طنز از فضای سایبر گرفته شده است ، اما به نظر می رسد چند سال تأخیر است. این شبیه به تلاش های دایی ناموفق بود که می خواست خنده دار باشد اما می خواست به یک مهمانی بخندد. با این حال ، در وسط فیلم ، تمرکز به طور ناگهانی از شخصیت های اصلی گرفته می شود و به سمت مانوچ می رود و دوباره برمی گردد. به نظر می رسید که کارگردان وسط کار تصمیم به ساخت فیلم دیگری گرفت ، اما او فراموش کرد که فیلم قبلی را تمام کند.

سرانجام ، هنگامی که 80 دقیقه به پایان رسید ، فیلمساز مخاطب ناگهان با نوعی پایان به پایان می رسد که انگار متوجه شده است که بودجه به پایان رسیده است و فیلم باید به پایان برسد. سرنوشت شخصیت ها؟ ناشناخته کاشت داستانی؟ متروکه منطق اعتبار؟ در همان جزایر که هرگز در این فیلم ظاهر نمی شوند وجود ندارد. با فروش 4.5 میلیارد از دو هفته ، جزایر قناری ممکن است از نظر مالی ناموفق نباشند. با این حال ، این رقم کاهش اعتماد به نفس مخاطبان را در مقایسه با کمدی های موفق نشان می دهد. مردم دیگر بلیط Pejman Jamshidi یا یک وعده کمدی را دریافت نمی کنند.

از نظر فنی ، علی رغم یک تیم حرفه ای ، از جمله موسیقی Roosbeh Riga و Babak Mirzakhani ، او حداقل می توانست تجربه بصری خوبی داشته باشد. با این حال ، هنگامی که سناریو و کارگردان مختلط هستند ، حتی بهترین تصویربرداری و کیفیت موسیقی نمی تواند چیزی را ضبط کند. نتیجه بیشتر شبیه به تزئین یک ساختمان فرو ریخته است.

این فیلم نمونه ای از بحران است که در آن سینمای کمدی ایرانی در حال تلاش است. یک بحران ، برخی از شوخی ها و عنوانی جذاب که فیلمسازان به برخی از بازیگران مشهور فکر می کنند می توانند مخاطب را فریب دهند. اما مخاطبان امروز باهوش تر از ترغیب این ترفندها هستند. در پایان جزایر قناری ، نه یک جزیره و نه قناری و نه جاه طلبی. این تنها یک کاهش در قلمرو مطلق مهاجران بود. یادآوری تلخی وجود داشت که برخی از پرندگان هرگز نباید پرواز کنند.

شاید بهترین توضیحات برای “جزایر قناری” فیلمی باشد که در جستجوی هویت ناپدید می شود و هرگز خود را مانند مسافر که بلیط های قناری جزیره را خریداری کرده است ، پیدا نمی کند. این فیلم ممکن است پتانسیل خوبی برای یک کمدی جمع و جور به نظر برسد ، اما از آنجا که روایت شتاب می یابد و شخصیت ها به درستی پرداخت نمی شوند ، بیشتر شبیه نسخه خلاصه یک مطالعه نیمه آمیز است. پایان عجولانه ، فیلمساز را نه تنها احساس می کند که او داستان را جمع می کند ، بلکه بدتر از آن است که او را در وسط جاده ترک کرد.

هویت فیلم “جزایر قناری”

مدیر: وابسته به آدل ماسومیان
نویسنده: دادگاه هسیین
ریخته گری: Pejman Jamshidi ، Roya Mir -alemi ، Behrang Alavi ، Bijan Banafshekhah ، Gholamreza Nikkhah ، Amir Mehdi Jouleh ، Roya Vahdati ، Farzaneh Ghasemzadeh
محصول: 1 ، ایران
خلاصه: مافیای مافیای مواد مخدر خوشحال است که بیجان و نعیم به طور موقت از زندان آزاد شدند تا کارهای نیمه نهایی خود را به پایان برسانند.

انتقاد از جزایر قناری ، دیدگاه شخصی نویسنده است و لزوماً موقعیت Digikala Meg نیست.