انتقاد از فیلم “آمریکایی ها” ؛ سیدنی سوین در یک نستری فراموش نشدنی

آمریكا از چه فیلمی می داند؟ ادینگتون ، آری استر و چارلی کرک از یک سال فیلم که می گوید؟ اقتباس آمریکایی از یک رمان آمریکایی کمترین سطح سازگاری آمریکایی را دارد؟ یا آیا واقعاً در عنوان آمریکا وجود دارد؟ آمریکا تونی تونی است ، اولین کارگردان فیلم سینمایی که در جستجوی رویاهای آمریکایی شخصیت ها را دنبال می کند. این محصول محصولی برای ناشر بود که امسال آن را پیدا کرد و دو سال بعد ممکن است فکر کنید که موضوع داغ از دهان بیرون آمده است. با این حال ، پایان فیلم شما ، گذشته از این سال ، همین بود! در نقد فیلم “آمریکا” ، علی رغم روایتی غیر خطی و شخصیت ، سعی خواهم کرد که سبک فیلمسازان مورد علاقه او مانند برادران کوئن و کوئنتین تارانتینو را فیلمبرداری کنم ، که نمی توانند چیز جدیدی را برای تکنیک های خود ارائه دهند.

هشدار در فیلم “آمریکایی ها” خطری از داستان وجود دارد.

انتقاد از فیلم “آمریکایی ها” ؛ آنها لازم نیست که بگویند!

کارگردان آمریکایی تونی تونی تونست به سینمای برادران کوئن ، تارانتینو ، غربی ها و دهه های فیلم ، به ویژه در جاده با یک سری پر از درخواست ها علاقه مند است. همچنین می توانید این را در پروژه های دیگری که در آن کار می کنند مشاهده کنید. از فصل دوم چهره پوکر تا سریال Longmire و Damnation. او تمام علایق خود را به طور همزمان در یک فیلم ریخت. اما او جرات نکرد تصمیمات دیوانه کننده ای مانند قهرمانان ، سکه ها و تارانتینو را بگیرد. در نتیجه ، سناریوی “آمریکایی ها” دقیقاً همانطور که انتظار داشتید پیش می رود.

“آمریکایی” کاملاً آغاز می شود (گین مدکس برگمن). یک کودک سفید پوست در تصور خود معتقد است که او در وجود روح یک هندی افسانه ای کار می کند. مادرش مندی (هولسی) و دوست خشن او دیلن (اریک دین) در وسط بیابان های داکوتای جنوبی زندگی می کنند و از همان ابتدا می دانید که مندی در پایان دیلن را به همراه خواهد داشت.

شما از پایان این سه شخصیت راضی نیستید. از طرف دیگر ، پنی (سیدنی سوین) وجود دارد. یک پیشخدمت با کمی شیرین و لکنت ؛ اما او آرزو دارد که به نشویل برود و خواننده باشد. یکی از مشتریان معمول رستوران ، لافتا (پل والتر هایر) ، که نه ظاهر و نه خاصیت دارد ، بلکه یک قلب دوست داشتنی است و به راحتی یک پنی ارائه می دهد.

مانند تارانتینو ، تارانتینو این شخصیت ها را از زوایای مختلف دنبال می کند و مرکز داستان را برای اتصال همه شخصیت ها دارد: یک پیراهن قدیمی هندی که به نظر می رسد میلیون ها دلار ارزش دارد. دزد محلی دیلن برای بازی پیراهن خود از لی دین (سیمون رکس) استخدام شد. او این پیراهن را بازی می کند و خون و غریبه های زیادی ریخت. با این حال ، تمام فشار سرانجام کار خود را انجام می دهد و دیلن با حمله مندی (و سپس فلش که در گلو دیلن شلیک می شود) می میرد.

داستان جدید از اینجا با مرگ دیلن آغاز می شود. اما این فیلم به چالش می کشد و روایتی تقریباً شکسته (یادآور سبک تارانتینو) ، داستان پیراهن ، پنی و بروشور ، دانش این پیراهن گرانبها ، ایده از بین بردن پیراهن و فرار به نشوویل. از این پس ، روایت غیرخطی “آمریکایی ها” دیگر رانندگی نخواهد کرد و فیلم به داستان معمول داستان باز می گردد.

مندی به پدر پدر می رود ، که می فهمیم او حتی از دیلن نیز بدتر است و فرقه ای برای خودش دارد. پنی جو و سول به دنبال عمارت پدرش هستند. در وسط یک سری از سرخپوستان که تمام پیراهن های گروگان را خریداری کردند ، به خانه مندی بیایید. لی دین ، ​​بوی پیراهن ، از اسلحه بوی می داد. برخی از الگوهای و برخی دیگر زنده می مانند. اما تفاوت چندانی ندارد. از آنجا که آمریکا تا زمانی که آخرین عنوان فیلم به پایان رسید ، کاملاً پاک شد.

تونی Tast در ایالات متحده نتوانست قابلیت های کارگردانی و نوشتن خود را نشان دهد. یا بهتر ، جرات نکنید که فراتر از محدوده امن باشید. در عوض ، او سعی کرد پای قهرمانان خود را قرار دهد. خطا این است که او خود را فراموش کرده است که به طور کامل از دین استفاده کند یا از سالمندان تقلید کند.

درست است که اولین قدم خلاقیت سرقت اولین است. اما تونی هنوز در مرحله اول است. او می خواهد فیلم جنایتی تارانتینو و کمدی سیاه مانند Badlands را دنبال کند تا این دو قهرمان را در بیابان های داکوتای جنوبی دنبال کند و حتی با صحنه ای مانند غرب روبرو شود. در میان این امر در میان حقوق داخلی آمریکا ، حقوق زنان ، تسلط سیستماتیک در فرقه های مذهبی و تحقق رویاهای آمریکایی. به طور خلاصه ، فیلمنامه شما برای گفتن همه چیز و هر چیز دیگری آمد.

سناریو اجازه نمی دهد که بازیگران بدرخشند

این شهر از برادران کوئن برای نسرن الهام گرفته است. امروزه به نظر می رسد فیلم بدی مانند Honey Done و Ethen Coen فراموش شده است ، اما شخصیت این برادران کوئن (یا اگر چنین بود). هر شخصیت در فیلم دارای ویژگی خاصی از ذهن شما است ، یا حداقل دیالوگ هایی که می توانید بعداً نقل کنید.

اما آمریکا پر از شخصیت است و در عین حال هیچ یک از آنها ذهن شما را ترک نمی کنند. Sueini کمی شیرین و لکنت است ، والتر هایر به همه پیشنهاد می دهد که ازدواج کنند ، سبک جت جوان هالی هنوز از سبک مو سیاه ده ساله استفاده نکرده است. اساساً ، به جز کودکی که فکر می کند روح یک هندی افسانه ای حل کرده است ، بقیه رفتارهای قابل توجه هستند. همانطور که بارها در طول فیلم می بینید ، می توانید جمله بعدی را در مقابل خود مشاهده کنید!

شاید آنها از شخصیت های فراموش نشدنی بدتر باشند ، اجراهای آنها به شخصیت ها کمک نمی کند. انتخاب سیدنی سوین و هالیز برای یک فیلم مستقل Neo -Stress شگفت انگیز است. امروز ، روندها به چند روز نمی رسد و از زمان نسخه اصلی فیلم ، جهان نه تنها در ایالات متحده بلکه در ایالات متحده تغییر کرده است. چه چیزی می تواند دلیل آوردن افرادی مانند سیدنی سوئینی و روندهای مانور هالی باشد؟ متأسفانه ، بازیگران اصلی آمریکایی که تبلیغات را مانور می دهند ، عملکرد محکمی ندارند که به خدا واگذار شود تا آنها را از فیلمنامه دور کند. شما نمی توانید آنها را اجرا کنید.

اگر من یک عشق دارم ، بگذارید با هولز شروع کنم ، که جرات می گوید مفهوم ویدیو در مفهوم ویدیویی بسیار بهتر عمل می کند. حداقل فیلمنامه و کارگردان فرصتی برای او فراهم کردند تا خودش را نشان دهد. اما هیچ خبری در مورد بازیگر هالی وجود ندارد. اگرچه بسیاری از بلایای طبیعی در ذهن آنها است. به عنوان مثال ، او دوست پسرش را به یک دوست تبدیل کرد ، سالها مورد آزار و اذیت قرار گرفت ، او به خانواده خود شیر می داد تا علیه مردان هژمونیک برخیزند ، اسلحه را بکشند ، بلند شوند ، ضربه بزنند ، به معنای مادرش ، گریه برای پسرش.

به طور خلاصه ، به نظر می رسد که این فیلمنامه فرصت های زیادی برای تبدیل شخصیت هالی به یک ستاره فیلم دارد. با این حال ، همه دیالوگ ها خالی است ، روشی واضح برای تعریف قدرت بازیگری مخفی هالیز ، و شما آن را تحت فشار قرار نداده اید تا آن را در شخصیت قرار دهید.

یکی دیگر از چهره های برجسته سیدنی سیدنی است که تصویر اجتماعی وی دو سال پیش نمایشی بود. امروز ، آمریکایی ها سوئین را به عنوان سمبل یا نماینده حذف کردند. گروهی که می خواهند استانداردهای قدیمی را از سیاست گرفته تا دین ، ​​فرهنگ و چارچوب خانواده احیا کنند.

اما سوئینی چیز دیگری بود. پس از سریال سرخوشی ، او به سوین رفت و در واقعیت و فیلم های بی نقص شرکت کرد تا جنبه جدیدی از او را به عنوان بازیگر نشان دهد. این مخصوصاً فیلمی بود که آمریکایی های متعصب “بی گناه” را خرد کردند. با این حال ، هر تبلیغات تبلیغاتی (مانند معرفی صابون حمام سیدنی سیدنی یا شلوار جین ژنهای خوب) و حمایت ترامپ از او ، سوئینی از قرمز ناامید شد و سپس ناامید شد.

حضور آمریکایی ها به طرز عجیبی در وسط دو گروه قرار دارد. پنی جو دختری ساده است که با قوانین مقدس آمریکا لکنت دارد. او مرد ساده و ملایم داستان را دوست دارد و می خواهد با او ازدواج کند ، فقط گوش دادن به آهنگ کشور معتبر! در عین حال ، پنی می خواهد از شر شهر کوچک و دیوارهای باریک خانه های خود خلاص شود و مایل به سرقت یک کار ارزشمند از فرهنگ هندی برای اهداف شخصی است. حتی اگر لازم باشد آن را در وسط خون کسی قرار دهید. به طور خلاصه ، منافع جامعه راست یا چپ یا فردگرایی ، سنت یا مرزها؟ سیدنی سوین هم اکنون این سؤالات را می داند ، اما پنی جوی دو سال پیش نیست.

“آمریکا” به عنوان اولین فیلم یک مطالعه استاندارد ؛ اما برای شما سریال هایی مانند Shorner ، Poker Face وجود داشت و در حال کار بر روی مجموعه های خوبی مانند Terror و Longmire در انتظار حرفه ای تر بودن است. تونست می گوید شعر و شاید به روایت های شاعرانه اشاره داشته باشد و با نگرانی از نمایندگی آمریکا بهتر شود. حداقل ، او فیلمی ساخت که مانند “آمریکایی ها” نبود ، جایی که هر فیلم و کارگردان دوست دارند کلمات را جمع کنند و سرانجام یک جمله مسخره را بیان کنند که حرفی برای گفتن ندارد.

هویت فیلم “آمریکایی” (آمریکایی)

مدیر: تو تونی هستی
نویسنده: تو تونی هستی
ریخته گری: سیدنی سوئینی ، هولسی ، پل والتر هایر
محصول: 1 ، ایالات متحده
مدرک سایت IMDB فیلم: 2.3 از 1
امتیازات فیلم در Ratt Tomos: 1 ٪
خلاصه: کارل ، که رویای خواننده در نشویل است ، فکر می کند که روح افسانه ای هندی در اوست و می خواهد از دوست بدخواه خود به خانه پدرش بازگردد. در این میان ، یک میلیون پیراهن دو پیراهن وجود دارد که همه می خواهند داشته باشند ، اما تنها چیزی که این پیراهن باقی مانده است ، ریختن خون است …

انتقاد این فیلم دیدگاه شخصی نویسنده است و لزوماً موضع Digikala Mag نیست.

منبع: Digikala meg