چرا «ترون: آرس» در گیشه شکست خورد؟

جدیدترین ساخته دیزنی با نام «Tron: Ares» همین چند روز پیش با تبلیغات شدیدی روی پرده های بزرگ اکران شد و اگرچه زمان زیادی از اکران آن نمی گذرد، از هم اکنون مشخص است که ضرر مالی هنگفتی برای کمپانی سازنده خواهد داشت. عملکرد تجاری “Tron: Ares” ضعیف است و احتمالا بدتر خواهد شد.

این فیلم که با بودجه نجومی 180 میلیون دلاری (بدون احتساب هزینه های تبلیغات) فیلمبرداری شد، در هفته اول اکران تنها 33.5 میلیون دلار فروخت و در خارج از بازار ایالات متحده موفق نبود. تنها 27 میلیون دلار از 60 میلیون دلار ناخالص جهانی کسب کرد. تحلیلگران از ابتدا گفته بودند که این فیلم باکس آفیس را به آتش نخواهد کشید، اما انتظار می رفت این فیلم هفته اول خود را با حداقل 100 میلیون دلار در سراسر جهان به پایان برساند.

این اثر علمی تخیلی که توسط یوآخیم رانینگ (دزدان دریایی کارائیب: مردگان قصه نمی گویند) ساخته شده است، حتی به افتتاحیه نسخه قبلی خود، Tron: Legacy (2010) نزدیک نمی شود. آن فیلم که با بودجه 170 میلیون دلاری فیلمبرداری شد، در هفته اول 44 میلیون دلار فروخت و در نهایت به 409 میلیون دلار رسید. به عبارت دیگر فقط می توانست هزینه های تولید را پوشش دهد. با این حال، به نظر نمی رسد که فیلم Tron: Ares حتی از مرز فروش 200 میلیون دلاری نیز فراتر رود.

پس چی شد؟ چرا هیچکس از بازگشت ترون پس از 15 سال هیجان زده نشد؟ آیا فیلم می تواند به موفقیت خود ادامه دهد؟ در این مقاله به بررسی دلایل شکست Tron: Ares می پردازیم.

بازخورد چندان مثبتی نیست

«ترون» از زمانی که اولین بار در سال 1982 پخش شد، مخاطبان اختصاصی داشت. مشکل اینجاست که دیزنی اپیزودهای مختلف این مجموعه را در فواصل زمانی طولانی تولید می کرد که هرگز نتوانست یک پایگاه طرفداران وفادار ایجاد کند و نسل های جدید را جذب کند. به دلیل این جزئیات، آرس مجبور بود بیشتر به تنهایی بایستد و برای پر کردن صندلی‌ها به تبلیغات شفاهی مثبت تکیه کند. با این حال، این اتفاق نیفتاد.

در حال حاضر، آرس میانگین امتیاز 52 درصد را در Rotten Tomatoes دارد. امتیاز تماشاگران بهتر است (86 درصد)، اما برای تماشاگر متوسط ​​فیلم کافی نیست تا تصمیم به تماشای فیلم بگیرد. B مثبت در CinemaScore به معنای “انتظار تا انتشار دیجیتال” در عصر مدرن است. باید دلیل خوبی وجود داشته باشد که چرا مردم حاضرند بیرون بروند و بلیط سینما را پرداخت کنند. این فیلم نتوانست کسی را تحت تاثیر قرار دهد. اگر واقعاً عالی بود، احتمالاً دهان به دهان کمک می کرد، اما فیلم فاقد هیجان خاصی است.

دیزنی در حال حاضر با یک شکست بزرگ روبرو است. شکستی که وقتی گرد و غبار فرو می‌نشیند، شاید فقط «سفید برفی» (۲۵۰ میلیون دلار بودجه/۲۰۵ میلیون دلار در سراسر جهان) از نظر عظمت رقابت کند. در حال حاضر هیچ دلیل خوبی وجود ندارد که باور کنیم آرس در هفته های آینده شاهد افزایش فروش خواهد بود. و در بهترین حالت احتمالا به محدوده 200 میلیون دلار خواهد رسید.

ظاهر خوب، فضای داخلی پوچ

جلوه‌های بصری خیره‌کننده می‌تواند انگیزه‌ای قوی برای برخی از فیلم‌ها باشد، مانند F1 یا Mission: Impossible – Fallout، اما برای موفقیت یک فیلم فراتر از آخر هفته‌ی افتتاحیه‌اش، باید چیزی فراتر از سبک ساده ارائه دهد. دیزنی در تریلرها و تبلیغات «Tron: Ares» تنها به سبک بصری فیلم پرداخته و به محتوا توجهی نکرده است. اما سبک تا حدی جواب می دهد. بله، چیزی فروخته شد که برای مخاطب جذاب بود، اما سوال اصلی این بود: “چه چیز دیگری می تواند ارائه دهد؟” و این سوال خیلی خوب پاسخ داده نشد.

اگرچه جف بریجز به عنوان شخصیت محبوب فلین از نسخه‌های قبلی بازمی‌گردد و حضور کوتاهی در فیلم دارد، اما برای اکثریت مخاطبان ظاهر او تقریباً بی‌معنی است. علاوه بر این، موسیقی “آرس” توسط گروه محبوب Nine Inch Nails ساخته شد که ایده ای هوشمندانه بود و هیجان زیادی ایجاد کرد. اما یک موسیقی متن خوب چیزی نیست که مردم را به هیچ وجه معنی دار از خانه بیرون کند. شاید برای عده‌ای منتخب مهم بوده باشد، اما برای مخاطبان انبوه هیچ چیز متمایزی در بازاریابی آرس وجود نداشت که فیلم را مهم کند.

باکس آفیس بین المللی نیز به Tron: Ares کمکی نکرد

همانطور که در بالا ذکر شد، Tron: Legacy (2011) 409 میلیون دلار فروخت. این میزان فروش را نمی توان موفقیت بزرگی در نظر گرفت، بنابراین دیزنی عجله ای برای ساخت دنباله مستقیم نداشت. با این حال، استودیو همچنان علاقه مند به تبدیل Tron به یک فرنچایز بزرگ بود. مهمتر از همه، ۵۷ درصد از فروش فیلم (به طور دقیق ۲۲۸ میلیون دلار) از بازارهای خارجی به دست آمده است. وقتی صحبت از آرس به میان می آید، وضعیت کاملاً متفاوت است: 55 درصد از فروش فیلم در آمریکای شمالی اتفاق افتاده است. حقیقت تلخ این است که فیلم های پرفروش هالیوود دیگر نمی توانند به تماشاگران بین المللی برای نجاتشان تکیه کنند.

در پی همه‌گیری کووید-19، بیشتر فیلم‌های بزرگ در گیشه بین‌المللی وضعیت خوبی ندارند. به همین دلیل، اخیراً فیلم های ابرقهرمانی محبوب در گیشه با مشکل مواجه شده اند. از جنگ بین روسیه و اوکراین گرفته تا تمایل فزاینده این کشورها به حمایت از محصولات داخلی خود، پرچمداران هالیوود مانند “آرس” با شروع باکس آفیس خارج از کشور از سال 2020 کاهش یافته اند.

به ویژه چین یکی از مهمترین عوامل است. این کشور یکی از بزرگترین بازارهای سینما در جهان را به همراه ایالات متحده دارد که به معنای درآمد هنگفتی برای هالیوود بود. با این حال، در سال های اخیر مشخص شده است که هالیوود دیگر نمی تواند به چین تکیه کند. این کشور فیلم‌های آمریکایی کمتری منتشر می‌کند و در عوض بر آثار محلی تکیه می‌کند. درست مانند انیمیشن «نجا ۲» که به تازگی از مرز ۲ میلیارد دلار فروش (پرفروش‌ترین فیلم ۲۰۲۵ تاکنون) عبور کرده است. شاید اگر «آرس» در چین اکران می شد، شرایط متفاوتی رخ می داد، اما می دانیم که این اتفاق نمی افتد.

نبود ستاره های بزرگ

این روزها ستاره های سینما کم نیستند که مردم را به وجد بیاورند و فقط به خاطر بازی در یک فیلم به سالن های سینما سرازیر شوند. تام کروز یکی از آنهاست. دواین جانسون یکی از آنها بود، اما شکست “ماشین درهم شکستن” ثابت کرد که او طرفداران سابق را ندارد. البته حقیقت این است که هیچ ستاره‌ای نمی‌تواند یک فیلم را موفق کند، اما می‌تواند کمک کند. این یکی از مشکلات اصلی «ترون: آرس» است. او ممکن است بازیکنان خوبی داشته باشد، اما ستاره ای ندارد که جلب توجه کند.

گرچه گرتا لی (نامزد اسکار برای «زندگی های گذشته»)، گیلیان اندرسون («پرونده های ایکس»)، ایوان پیترز («داستان ترسناک آمریکایی»)، جودی ترنر اسمیت («خون واقعی»)، کامرون مانهان («بی شرم») و جف بریجز (برنده اسکار از جمله بازیگران مهم فیلم «هنر» هستند.» تمرکز اصلی تبلیغات و، البته، اصلی است شخصیت فیلم جرد لتو انگار در طلسم است و تمام فیلم هایی که در سال های اخیر ساخته شکست خورده اند.

از فروش ضعیف Morbius گرفته تا The Forsaken Mansion، لتو در سال‌های اخیر شکست‌های بی‌شماری داشته و تقریباً هیچ موفقیتی نداشته است. بنابراین، به همان اندازه که لتو یک ستاره است، مخاطبان نشان داده اند که به وجود او اهمیتی نمی دهند. در این مرحله حتی می توان گفت که بیشتر نقش بازدارندگی دارد. در بهترین حالت به وضعیت فیلم کمکی نکرد.

تماشاگران سینما به “ترون” اهمیتی نمی دهند (و هرگز نداشته اند و هرگز نخواهند داشت).

قبل از هر چیز باید اعتراف کرد که مخاطب هرگز به ترون اهمیت نمی داد. نسخه اصلی که در سال 1982 منتشر شد، جاه طلبانه و جلوتر از زمان خود بود، اما فروش خوبی نداشت و انتظارات دیزنی را برآورده نکرد. چند دهه بعد، استودیو فکر کرد که می تواند آن را به یک فرنچایز بلاک باستر تبدیل کند. اما «Tron: Legacy» به اندازه‌ای خوب فروخت که به عنوان یک فاجعه تجاری شناخته نشود. اما او در مورد پرفروش ترین فرنچایزهای آن سال ها حرفی برای گفتن نداشت.

آن فیلم هم خوش شانس بود. موسیقی دفت پانک و جلوه های بصری خیره کننده IMAX به او کمک کردند. علاوه بر این، فیلم های پرفروش در آن روزها در اوج بودند. اما آن زمان گذشته است. دیزنی یک بار با Legacy شکست خورد و به این باور رسید که این برند هنوز هم طرفدارانی دارد. وضعیت فعلی «Tron: Ares» یادآور شکست «Bloodrunner 2049» است که مخاطبان بالقوه خود را بیش از حد ارزیابی کرد و در نهایت با وجود کیفیت بالا نتوانست فروش خوبی داشته باشد (و جالب اینکه لتو در این فیلم هم بازی کرد!).

از سوی دیگر، مخاطبان از نوستالژی دهه 80 پشت کرده اند. آن نسل تماشاگر پیر شده است، دیگر نمی خواهند سینما بروند، به خانه نشینی راضی هستند. چیزی که در عوض می بینیم نوستالژی اوایل دهه 2000 است که نمونه آن بازسازی Lilo & Stitch (که یک میلیارد دلار درآمد داشت) و حتی پیروزی Minecraft است. دیزنی و هالیوود باید یاد بگیرند که بگذارند گذشته بمیرد تا از چنین شکست هایی در آینده جلوگیری کنند.

منبع: اسلش/فیلم