نقد و بررسی فیلم مرد روی بام; داستان واقعی دزد عروسک

معنای پدر و مادر شدن موضوعی تکراری در فیلم های درک سیانفرانس است، از ولنتاین آبی تا نور میان اقیانوس ها. او اکنون این موضوع را در پس زمینه کمدی-بیوگرافی جدید خود بر اساس داستان جنایتکار آمریکایی جفری منچستر بررسی می کند. چانینگ تیتوم که 15 سال پیش فرصت همکاری با سیانفرانس را در فیلم «ولنتاین غمگین» از دست داد، حالا نقش جنایتکاری را بازی می کند که در سال 2000 به دلیل دزدی از فروشگاه های مختلف مک دونالد به 45 سال زندان محکوم شد و پس از فرار از زندان حدود شش ماه را در یک فروشگاه اسباب بازی گذراند. در نقد فیلم «مردی روی بام» بیشتر به داستان این جنایتکار به ظاهر پاک دل و اقتباس وفادار و احساسی سیانفرانس از داستانش می پردازم.

هشدار! در نقد فیلم «مردی روی بام» این خطر وجود دارد که داستان فاش شود.

نقد و بررسی فیلم مرد روی بام; ماجراهای یک جنایتکار مهربان

سیانفرانس توجه زیادی به بیان داستان دزد مک دونالد دارد و در “مردی روی بام” داستان خود را تقریبا کلمه به کلمه بیان می کند. داستان با یک سرباز سابق شروع می شود که نمی داند چگونه با خانواده اش ارتباط برقرار کند. جفری منچستر (چنینگ تاتوم) که برای تأمین معاش فرزندانش مشکل دارد، شروع به دزدی می کند. با این حال یادش نمی آید که با اسلحه از گروگان ها تشکر کند و کتش را به آنها بدهد تا سردشان نشوند.

جفری پس از چندین سرقت، سرانجام در سال 2000 دستگیر و به 45 سال زندان محکوم شد. با این حال، پس از 4 سال، او از زندان فرار می کند و به شارلوت، کارولینای شمالی می رود. جفری در آنجا در یک فروشگاه اسباب بازی پنهان می شود، یکی از شعبه های Toys R Us (Toys R Us) که در اوایل دهه 2000 در ایالات متحده کاملاً موفق بود.

جفری به توصیه رفیق ارتش کهنه کارش استیو (لیکیث استنفیلد) برای جلوگیری از افشا شدن با خانواده اش تماس نمی گیرد. او روزها در مخفیگاه خود در فروشگاه پنهان می شود و با دوربین هایی که در همه جا نصب کرده کارمندان را تماشا می کند. او شب ها اتاقش را ترک می کند، در توالت مغازه می شویید، با اسباب بازی ها سرگرم می شود و با تنقلات و غذای کودک فروخته شده در فروشگاه تغذیه می شود. در همین حال، جفری تحت تأثیر یکی از کارمندان فروشگاه قرار می گیرد. لی (کرستن دانست) یک مادر مطلقه دو دختر نوجوان است. وقتی جفری رفتار مدیر بدخلق فروشگاه، میچ (پیتر دینکلیج) را با کارمندان دیگری مانند لی و اوتیس (اموری کوهن) می بیند، تصمیم می گیرد مداخله کند. او در برنامه کارمندان دخالت می کند، شیفت های آنها را تغییر می دهد و میچ (پیتر دینکلیج) از این وقفه ها و کمبود کالا در فروشگاه گیج می شود.

ممکن است تعجب کنید اگر متوجه شوید که جفری منچستر واقعی به همان اندازه راحت است. “مردی روی بام” و تمام جزئیات داستان بر اساس داستان واقعی جفری است. جزئیاتی مانند مخفیگاهی که جفری برای خود درست کرده و با پوسترهای مختلف تزئین کرده است، چه می خورد، چه می پوشید یا در این مدت بیکاری خود را چگونه سپری می کرد. همه اینها در «مردی روی بام» با دقت فراوان اجرا شده است. البته به جز اینکه لی در واقع در فروشگاه “Toys R Us” در بغلی کار می کند و Cianfrance شخصیت خود را به یک کارمند Toys R Us تغییر داد تا بیشتر از کرستن استفاده کند.

اما این یک تغییر قابل توجه است. زیرا Cianfrance داستان خود را نه حول جنایات جفری یا فرار او از زندان، بلکه حول رابطه او با لی متمرکز می کند. وقتی آب آسیاب تمام می شود، جفری بالاخره جرأت می کند لانه اش را ترک کند. پس فکر می کنید اول کجا می رود؟ در رویداد خیریه Lee's Perpetual Church، جفری یک اسباب بازی از فروشگاه می خرد. Cianfrance همچنین این قسمت ها را در همان کلیسای واقعی در کارولینای شمالی فیلمبرداری کرد.

جفری در کلیسا خود را جان معرفی می کند و با رفتار آرام و مهربان خود به سرعت مورد لطف کشیش (بن مندلسون) و سایر ساکنان قرار می گیرد. مهمتر از همه، لی او را دوست دارد. جفری که از عشق فرزندانش محروم است، عاشق لی می شود و پس از آشنایی با دخترانش، سعی می کند دل آنها را نیز به دست آورد. پس این زندگی مخفی چقدر می تواند ادامه داشته باشد؟

در هرج و مرج زندگی جفری، قلب او بر عقل خود پیروز می شود. با وجود تهیه پول و مدارک جعلی برای فرار، او با استیو ملاقات می کند و به خانه برمی گردد و به تماس لی پاسخ می دهد. جفری نمی داند که لی به پلیس ها خبر داده است، اما به نظر نمی رسد که بخواهد درگیر یک زندگی جنایتکارانه شود که نماد آن فرار بدون خداحافظی با لی است. او برمی گردد و پلیس او را دستگیر می کند.

تعلق داشتن به چه معناست

«مردی روی بام» یادآور فیلم‌های کریسمس قدیمی است که در آن همه فراز و نشیب‌های احساسی او اکنون در قالب داستانی بیوگرافی درباره یک جنایتکار پنهان شده است. البته در تشدید این حس نوستالژی، این که سیانفرانس به جای دوربین دیجیتال این را با فیلم گرفته بود نیز موثر بود. اما این نوستالژی یک جنبه منفی بزرگ دارد. اگر تعدادی از این فیلم‌های کریسمس را دیده‌اید، حدس زدن داستان «مردی روی بام» کار سختی نیست: جفری روی لی، دخترشان و اعضای کوچک جامعه در کلیسا اثری می‌گذارد، و از آنجایی که او در قلب جنایتکار بدی نیست، عشق خالص را به نجات خود از دست پلیس‌ها انتخاب می‌کند. در نهایت این لی است که جفری را افشا می کند و او دوباره دستگیر می شود.

اما فراتر از سناریوی کلیشه ای، یا بهتر بگوییم بسیار استاندارد Cianfrance، داستانی بسیار انسانی در داستان جفری منچستر وجود دارد. «مردی روی بام» به راحتی می‌توانست یک کمدی جنایی با صحنه‌های اکشن سرقت و فرار از زندان باشد، و احتمالاً به این ترتیب خنده‌دارتر بود. در عوض، Cianfrance قلب داستان این جنایتکار را تسخیر می کند. داستان غم انگیز مردی که از سربازی برمی گردد اما دنیای بیرونی (و درونی) او چنان تغییر کرده است که دیگر خود را عضوی از جامعه نمی بیند. حتی یکی از اعضای خانواده اش. به همین دلیل دزدی می کند تا به فرزندانش ثابت کند که می تواند پدر خوبی باشد. تصمیمی که منجر به طرد بیشتر او از سوی جامعه شد. بنابراین، هنگامی که جفری به طور ناگهانی از کلیسای لی می‌آید، با وجود اینکه عضو کلیسا نیست، به سرعت با آنها برخورد می‌کند. زیرا او برای اولین بار خود را عضوی از جامعه می بیند. تلاش جفری برای تعلق داشتن به جامعه ای مانند کلیسا یا جامعه کوچکتری مانند خانواده لی هویت را تداعی می کند.

تعهد Cianfrance برای به تصویر کشیدن این بعد واقعی از زندگی جفری منچستر قابل ستایش است. او به شخصیت و داستان بسیار نزدیک است و زمان زیادی را به مصاحبه با افراد واقعی درگیر در داستان، به ویژه جفری منچستر اختصاص داد. او فیلم را در شارلوت، کارولینای شمالی فیلمبرداری کرد و حتی افرادی را که تجربه دست اولی از داستان واقعی منچستر داشتند، آورد و آنها را در نقش های کوتاه انتخاب کرد. از دوست دختر واقعی جفری منچستر، لی، پلیسی که جفری را دستگیر می کند، راننده ماشین زندانی که جفری از آن فرار کرد، تا پلیسی که از لی در مورد دوست پسرش می پرسند، یا قاضی که جفری را محکوم می کند، همگی نقش های کوتاهی را در پس زمینه فیلم بازی می کنند. نکته جالبی که از مصاحبه با این افراد مشخص شد و قسمت هایی از آن را در تیتراژ انتهای فیلم مشاهده می کنید این بود که هیچ یک از آنها نظر بدی نسبت به جفری منچستر نداشتند. درست است، او مرتکب سرقت مسلحانه می شد. اما در اعماق قلب او، نه او و نه قربانیانش باور ندارند که او یک جنایتکار است.

«مردی روی بام» بر دوش بازیگرانش می درخشد

بازیگران قسمت های گمشده فیلمنامه مرد روی بام را پر می کنند. اگرچه فیلمنامه از این بازیگران چیز زیادی نمی خواهد، اما همه آنها با کارگردانی سیال سیانفرانس می درخشند. چانینگ تیتوم، به ویژه، یکی از بهترین اجراهای خود را ارائه می دهد. بازیگری که سال ها پیش پیشنهاد سیانفرانس برای بازی در نقش دین در سریال «ولنتاین غمگین» را رد کرد، حالا قدرت دراماتیک خود را به «مردی روی بام» می آورد.

تیتوم بیشتر فیلم را با خودش می گذراند. تنها در پشت بام مک دونالد یا در میان راهروهای فروشگاه Toys R Us. در این سکانس‌ها که اغلب به دلیل سبک کارگردانی سیافرانس طولانی هستند، تیتوم این فرصت را پیدا می‌کند تا فضای سنگین یک فیلم زندگی‌نامه جنایی را به سبک جری لوئیس و باستر کیتون با کمدی فیزیکی ترکیب کند. اگرچه اگر به داستان جفری منچستر دقت کنید، احساس زیادی نسبت به او نخواهید داشت، اما تیتوم موفق می شود ابتدا انسانیت خود را در روابط خانوادگی و سپس عشق خود را به لی آشکار کند.

جفری تیتوم قهرمانی است که با نیت خوبش نسبت به کلیسا، عذرخواهی او از کارمندان مک دونالد و تردیدهایش در مورد ترک خانواده ای که با لی و دخترشان ساخته است، نمی توان از او ریشه یابی کرد. به خصوص زمانی که فیلم زمان زیادی را نه به سرقت ها و جنایات که به بازی های خنده دار کودکانه جفری در Toys R Us اختصاص می دهد.

شخصیت های فرعی داستان «مردی روی بام» را با قدرت بازیگرانش زنده می کنند. به خصوص تیتوم و کرستن دانست، زوجی باورپذیر می سازند. دانست برای نقش مادری ساده دل مانند لی مناسب است. مادری که به تازگی طلاق گرفته است، دو دختر خردسال خود را بزرگ می کند و تعادل را با شغلش حفظ می کند، با چالش های زیادی روبرو می شود. بنابراین، وجود فردی مانند جان/جفری در زندگی او و دخترانش که از هیچ چیز برای خوشبختی آنها دریغ نمی کند، مانند یک معجزه باقی می ماند. جان/جفری همیشه برای بچه ها هدایا و جوایز می آورد. او آنها را در روز هالووین می برد و حتی به دختر لی آموزش رانندگی می دهد. در میان این عشق، جای تعجب نیست که لی غافل از اینکه پلیس به دنبال دوست پسرش است.

ما نباید شخصیت های فرعی دیگر را فراموش کنیم. از میچ دینکلیج غرغر که بسیاری از مردم او را دوست دارند گرفته تا لیکیت استنفیلد همیشه جذاب و حتی بن مندلسون و اوزو آدوبا که علیرغم حضور کوتاهشان روی صحنه می روند. این شخصیت ها، اگرچه جزئیات زیادی ندارند، اما بعد دیگری به دنیایی که سیانفرانس می خواهد پیرامون جفری بسازد، می بخشد. داستان بسیاری از فیلم های هالیوودی در شهرهای بزرگ می گذرد و اگر در شهرهای حومه شهر اتفاق می افتد، بیشتر شخصیت ها کلیشه ای هستند و رفتاری کلیشه ای دارند. اما دیدن ساکنان شهری مانند شارلوت و زندگی پویای آنها، با وجود اینکه اغلب در گفتمان‌های سیاسی یا فرهنگی اصلی کنار گذاشته می‌شوند، طعم Cianfrance را به همراه دارد. مخصوصاً این مدیر اجرایی چیزهای آشنا و باورپذیری از آنها گرفته است که به واقع گرایی فیلم می افزاید. بالاخره هدف همین بود. جفری داستان منچستر را به واقعی ترین شکل ممکن روایت می کند.

جفری منچستر نه یک قهرمان است و نه یک شرور، زیرا هر کسی یک طرف تاریک و یک طرف روشن دارد. داستان زندگی او نیز همین گونه است. داستان مرد پشت بام تماماً کمدی یا تمام اکشن و جنایی نیست. برعکس، از هر کدام چیزی وجود دارد. Cianfrance همچنین تصمیم گرفت روی احساسی ترین قسمت داستان یعنی رابطه جفری/جان و لی تمرکز کند و موفق شد این نوع جنایتکار را در انسانی ترین شکل خود به تصویر بکشد.

هویت فیلم “مردی روی پشت بام” (سقف ساز)

مدیر: درک سیانفرانس
نویسنده: درک سیانفرانس، کورت گان
بازیگران: چنینگ تاتوم، کرستن دانست، پیتر دینکلیج، جو، بن مندلسون، لیکیت استنفیلد، جونو تمپل
محصول: 2025، ایالات متحده
امتیاز سایت IMDb به فیلم: 7.1 از 10
امتیاز فیلم در روتن تومیتوز: 88%
خلاصه داستان: جفری منچستر، سرباز سابق ارتش، نمی تواند با خانواده اش تماس بگیرد. او برای حمایت از فرزندانش از مک‌دونالدهای مختلف دزدی می‌کند. جفری پس از دستگیری و محکوم شدن به 45 سال زندان، از زندان فرار می کند و در یک فروشگاه اسباب بازی در شارلوت، کارولینای شمالی پنهان می شود، جایی که هنوز نمی داند شش ماه آینده را کجا خواهد گذراند…

نقد و بررسی فیلم «مردی روی بام» نظر شخصی نویسنده است و لزوما نظر دیجی کالا مگ نیست.

منبع: دیجی کالا مگ