دنیا چگونه به پایان خواهد رسید؟

مشخص نیست که آیا جهان به پایان خواهد رسید. اما همه شواهد حاکی از آن است که جهان برای مدت طولانی خانه بشریت خواهد بود.

جهان، همه فضا و زمان، همه ماده و انرژی، حدود 14 میلیارد سال پیش با یک انبساط فوق سریع به نام بیگ بنگ آغاز شد، اما از آن زمان تاکنون دائما در حال تغییر بوده است. ابتدا با گازهای پراکنده ذرات زیراتمی مانند پروتون، نوترون و الکترون پر شد. بعدها با تجمع این گاز اتم ها و در نهایت ستاره ها و کهکشان ها به وجود آمدند.

درک ما از آینده جهان با اشیاء و فرآیندهایی که امروزه مشاهده می کنیم شکل می گیرد. یک اخترفیزیکدان می تواند چگونگی تغییر ستارگان و کهکشان ها در طول زمان را با مشاهده اجرامی مانند کهکشان های دور مطالعه کند. در واقع با انجام این کار، دانشمندان نظریه هایی را توسعه می دهند که تغییرات آینده جهان را پیش بینی می کند.

پیش بینی آینده با بررسی گذشته

پیش بینی آینده جهان با پیش بینی آنچه امروز می بینیم نوعی پیش بینی است. این تجارت نیز پرخطر است زیرا ممکن است اتفاق غیرمنتظره ای رخ دهد. ترکیب نقاط در یک مجموعه داده به ترتیب فعلی، یعنی روش درون یابی، روش امن تری است. تصور کنید در 5 سالگی عکسی از خود دارید و سپس عکس دیگری از خود در 7 سالگی دارید. این درون یابی است.

اگرچه از روی این دو عکس می توانند حدس بزنند که شما در 8 یا 9 سالگی چه شکلی بوده اید، اما هیچ کس نمی تواند آینده دور را به درستی پیش بینی کند. شاید چند سال دیگر عینک بزنید یا ناگهان خیلی قد بلند شوید. با تخمین چگونگی تغییر ستاره ها و کهکشان ها در طول زمان، دانشمندان می توانند پیش بینی کنند که جهان احتمالاً در چند میلیارد سال آینده چگونه خواهد بود، اما در نهایت همه چیز می تواند عجیب شود. جهان و محتوای آن ممکن است دوباره تغییر کند.

تغییر ستاره ها در آینده

خبر خوب این است که خورشید، ستاره زرد متوسط ​​ما، برای میلیاردها سال به درخشش خود ادامه خواهد داد. این ستاره تقریبا نیمی از عمر 10 میلیارد ساله خود را پشت سر گذاشته است. می توان گفت که طول عمر یک ستاره به اندازه آن بستگی دارد. در حالی که ستارگان بزرگ، داغ و آبی طول عمر کمتری دارند، ستاره های کوچک، سرد و قرمز طول عمر بسیار بیشتری دارند.

امروزه، برخی از کهکشان‌ها هنوز در حال تولید ستاره‌های جدید هستند، اما برخی گاز ستاره‌ساز خود را تمام کرده‌اند. هنگامی که یک کهکشان از تشکیل ستارگان متوقف می شود، ستاره های آبی به سرعت می میرند، ابرنواختر می شوند، ناپدید می شوند و در نهایت تنها پس از چند میلیون سال منفجر می شوند. پس از میلیاردها سال، ستارگان زرد مانند خورشید، لایه‌های بیرونی خود را به درون سحابی می‌ریزند و تنها ستاره‌های قرمز باقی می‌مانند. در نهایت تمام کهکشان‌های جهان از تولید ستارگان جدید دست می‌کشند و نور ستاره‌ای که جهان را پر می‌کند به طور فزاینده‌ای قرمزتر و کم‌نورتر می‌شود.

ستاره های کوتوله سرخ طولانی ترین عمر را دارند. هنگامی که تشکیل ستاره در جهان متوقف می شود، فقط ستاره های قرمز باقی می مانند و این ستاره ها به آرامی در طی تریلیون ها سال ناپدید می شوند.
مشارکت کنندگان: NASA/ESA/STScI/G. بیکن

طی تریلیون‌ها سال، صدها برابر بیشتر از سن کنونی جهان، این ستاره‌های قرمز نیز در تاریکی فرو خواهند رفت. اما تا آن زمان هنوز ستارگان زیادی وجود خواهند داشت که نور و گرما را ارائه می دهند.

کهکشان ها در آینده تغییر می کنند

ساخت یک قلعه شنی در ساحل را در نظر بگیرید. هر سطل شن قلعه را بزرگتر می کند. کهکشان ها به طور مشابه در طول زمان با خوردن کهکشان های کوچکتر رشد می کنند. این ادغام های کهکشانی در آینده نیز ادامه خواهند داشت.

در خوشه های کهکشانی، صدها کهکشان به سمت مرکز جرم مشترک خود فرو می ریزند که اغلب منجر به برخوردهای آشفته می شود. در این ادغام ها، کهکشان های مارپیچی، که قرص های منظمی هستند، به طور آشفته ای به ابرهای ستاره ای نامنظم و حباب مانند تبدیل می شوند. به همین سادگی می توان یک قلعه شنی خوش ساخت را سرنگون کرد و آن را به یک آشفتگی بزرگ تبدیل کرد.

پس از توقف شکل‌گیری ستاره‌ها و فروپاشی کهکشان‌ها به شکل بیضی‌های غول‌پیکر، انبساط کیهان ممکن است دیدن کهکشان‌های دیگر را غیرممکن کند، و برای تریلیون‌ها سال این تصویر تغییر ناپذیر آسمان شب خواهد بود: یک بیضوی تنها که به قرمز منتقل شده است.
اعتبار: NASA; ESA; Z. Levay و R. van der Marel، STScI; T. Hallas; و A. Mellinger

بنابراین، با گذشت زمان، کهکشان های مارپیچی به کهکشان های بیضوی تبدیل می شوند و کهکشان های مارپیچی کمتر و کهکشان های بیضی شکل بیشتری در جهان وجود خواهند داشت. کهکشان راه شیری و کهکشان آندرومدا ممکن است طی چند میلیارد سال به همین شکل با هم ادغام شوند. اما لازم نیست نگران باشید. ستارگان هر کهکشان بدون آسیب از یکدیگر عبور خواهند کرد و ستاره شناسان آینده می توانند منظره خارق العاده ادغام دو کهکشان را ببینند.

چگونه کل جهان در آینده تغییر خواهد کرد؟

بیگ بنگ احتمالاً آغاز گسترشی بود که در آینده نیز ادامه خواهد داشت. با این حال، نیروی گرانش تمام مواد موجود در جهان، از جمله ستارگان، کهکشان ها، گازها و ماده تاریک را به داخل می کشد و سرعت انبساط را کاهش می دهد. بنابراین بر اساس برخی نظریه ها انبساط کیهان به کندی ادامه می یابد یا متوقف می شود.

اما برخی شواهد همچنین نشان می‌دهند که یک نیروی ناشناخته شروع به اعمال نیروی دافعه و سرعت بخشیدن به سرعت انبساط کرده است. دانشمندان این نیروی خارجی را که هنوز اطلاعات کمی درباره آن وجود دارد، انرژی تاریک می نامند. بر اساس این دیدگاه، کهکشان ها با سرعت و سرعت بیشتری از یکدیگر دور می شوند و اگر این روند در آینده ادامه یابد، ممکن است کهکشان های دیگر از هم دور باشند و در کهکشان راه شیری دیده نشوند.

نظریه فعلی در مورد فرآیند تغییر در جهان
اعتبار: تیم علمی ناسا/WMAP

به طور خلاصه، بهترین پیش بینی برای آینده این است که تشکیل ستاره متوقف شود و کهکشان ها پر از ستاره های قدیمی، قرمز و کم نور شوند که به تدریج در تاریکی و سرما فرو خواهند رفت. هر گروه یا خوشه ای از کهکشان ها در یک کهکشان بیضی شکل غول پیکر ادغام می شوند و انبساط شتابان جهان، رصد کهکشان های دیگر فراتر از گروه محلی را غیرممکن می کند.

این سناریو در نهایت به پایانی تاریک تبدیل می شود که تریلیون ها سال طول می کشد. ممکن است داده های جدیدی کشف شود که این داستان را تغییر دهد و مرحله بعدی در تاریخ کیهان ممکن است چیزی کاملاً متفاوت و غیرمنتظره زیبا باشد. بسته به اینکه چگونه به آن نگاه کنید، ممکن است پایان دنیا نباشد. تصور آینده ای دور که در آن جهان به طور کامل نابود شود، دشوار است، حتی اگر آنچه اتفاق می افتد بسیار متفاوت از دنیای امروز باشد.

اما چیزی که در حال حاضر می توانید به آن فکر کنید این است که دانستن این سناریو چه احساسی در شما ایجاد می کند. گاهی اوقات غم انگیز به نظر می رسد که پایان جهان آنقدر سرد و آرام است، اما ما اکنون در زمان بسیار هیجان انگیزی در داستان جهان زندگی می کنیم. در عصری پر از ستاره ها و کهکشان های هیجان انگیز برای رصد!

کیهان می تواند از جامعه بشری و کنجکاوی آنها برای میلیاردها سال آینده حمایت کند، بنابراین زمان زیادی برای ادامه کاوش و جستجوی پاسخ در این فضای وسیع وجود دارد.

عکس روی جلد: نمایش گرافیکی بقایای یک منظومه سیاره ای قدیمی و مرده که به دور یک ستاره کوتوله سفید می چرخد. محاسبات جدید نشان می دهد که کوتوله های سفید و دیگر اجرام آسمانی با عمر طولانی سریعتر از آنچه قبلا تصور می شد در حال فروپاشی هستند.
اعتبار: NASA/ZUMA Press/Alamy

منبع: فضا