نقد و بررسی «God of War: Sons of Sparta»; کریتوس جوان است و به دنبال نام است!

صبح روز جمعه در State of Play شاهد رونمایی از یک بازی مدت‌ها شایعه بودیم و همه منتظر رونمایی آن بودیم، اما نه برای انتشار ناگهانی (یا به اصطلاح “shadow drop”) این بازی: بازی دو بعدی Metroidvania God of War: Sons of Sparta که توسط استودیوی ناشناخته “Megaid Monance Cats” تهیه شده است. بازی اصلی God of War.

همزمان با انتشار این بازی تی سی کارسون، بازیگر سه گانه یونانی OJ Kratos نیز با انتشار ویدئویی از بازسازی سه گانه یونانی God of War خبر داد که نشان می دهد دوست دارد به نقش کریتوس که تاریخ اکرانش مشخص نیست بازگردد. تمام این افشاگری ها و ضررها هیچ پاسخی برای این سوال باقی نگذاشت: کوری بالروگ (کارگردان God of War 2 و God of War 2018 و تهیه کننده Ragnarok) کجاست؟ چرا سال ها از آن بی خبر بودیم؟ او روی چه بازی کار می کند؟ خدای جنگ مصر، اینکا و آزتک است یا یک بازی علمی تخیلی جدید؟ اگر مورد دوم درست باشد، هر دو نابغه پلی استیشن (کوری بالروگ و نیل دراکمن) به جای دنباله‌های فرنچایز محبوب خود، بازی‌های فضایی حماسی می‌سازند.

بیایید به بازی Young Kratos برگردیم. تفاوت اصلی این بازی با دیگر بازی های این سری، دو بعدی بودن و مترویدوانیا بودن آن است. این بیش از هر چیز به دلیل علاقه استودیو به ساخت بازی God of War در این قالب است، نه چیز دیگر.

Metroidvania چه نوع بازی ای است؟ این الگوی طراحی بازی که برگرفته از سری کلاسیک متروید نینتندو و سری Castlevania است، به بازی‌هایی با گیم‌پلی غیرخطی اما هدایت‌شده اشاره می‌کند که نیاز به کلید، آیتم، پاور یا مسیریاب دیگری برای باز کردن قفل نقاط جدید نقشه دارند، که اغلب از راه دور هستند و نمی‌توان با برخورد به یک غول به راحتی به آن دست یافت.

در حال حاضر، این بازی جدید God of War ادعا می کند که یک مترویدوانیا است، اما متاسفانه یا خوشبختانه این یک بازی Metroidvania نیست، بلکه یک بازی اکشن ماجراجویی است. «Boys of Sparta» توانایی انتخاب درجه سختی را دارد و به جای بازگشت به نقطه ذخیره زمانی که کریتوس می میرد، بازی از همان جایی که ما مردیم ادامه می یابد و در کل بسیار راحت تر از Metroidvania است. با این حال، Boys of Sparta همان ساختار نقشه غیرخطی بازی‌های Metroidvania را دارد. باید به این نکته نیز اشاره کنیم که این بازی ها جهان باز نیستند و بیشتر شبیه یک هزارتو هستند.

ظاهر و زیبایی شناسی «Boys of Sparta» ما را به یاد یکی دیگر از بازی های معروف این سبک یعنی Blasphemous می اندازد که آن هم به صورت دستی و توسط استودیوی حرفه ای و اسپانیایی «Game Kitchen» ساخته شده است. در حالی که «بلسفمس» فضایی به سبک مسیحی گوتیک دارد، «پسران اسپارت» فضایی اسطوره‌ای – هلنی دارد و وقایع آن دوره شامل جوانان کریتوس می‌شود که در آکادمی نظامی ایالت-شهر اسپارت که در طول تاریخ نمادی از نظامی‌گری بوده، با برادرش «دیموس» آموزش می‌بینند، چون در جریان باد و ماجرا هستند.

نکته جالب اینجاست که کریتوس هنوز به سکه خدایان المپ برنخورده است و مانند دیگر مردم یونان در سایه المپ و در لطف و رحمت خدایان زندگی می کند. در واقع در این بازی بازی از نعمت هایی که خدایانشان به آنها داده اند استفاده می کند در حالی که در بازی های دیگر کریتوس آنها را به زور می گیرد. حالا که در مورد دیگر بازی‌های God of War صحبت کردیم، باید شباهت‌های Spartan Boys را با دیگر بازی‌های این مجموعه لمس کنیم، در سطح و نوستالژی باقی بمانیم تا زمانی که در گیم‌پلی بافته شود. به عنوان مثال، رابط کاربری و سیستم ارتقاء و یادگیری با سینه‌ها و گوی‌های قرمز رنگ در سه‌گانه‌های اسکاندیناوی و یونانی یکسان است.

در نتیجه با بازی زیبایی مواجه می شویم که حال و هوای داستان های جوانی را دارد و فضایی را ایجاد می کند که ما را به دنیای اساطیر یونان می برد. مخصوصا سونی هم مثل Gods of Olympus این را روی میز مردم انداخت و به مردم بستری داد تا ذهنشان را گرم کنند و نپرسند خدای جنگ اصلی کجاست و کوری بالروگ بالاخره روی صحنه بیاید و آن را برای ما پخش کند و تاریخ انتشار را به ما بگوید.

حالا به این بازی پیکسلی بسنده می کنیم که حداقل نام God of War را بر شانه ضعیف کریتوس جوان می گذارد تا ببینیم هسته بالروگ کجاست.