چگونه “LS Lowry: The Unheard Tapes” را تماشا کنیم؟ از هر کجا به صورت آنلاین تماشا کنید

چگونه گوش دادن به نوارهای اصلی لوری درک شما از او را فراتر از شخصیت عمومی او شکل داد؟

فکر می کنم LS Lowry محبوب ترین نقاش بریتانیا در طول زندگی من بوده است. پس طبیعی است که مردم به این مرد و کار قابل توجه او علاقه مند شوند. اما او مصاحبه‌های زیادی انجام نداد و مصاحبه‌هایی که ضبط شده بودند بسیار کم‌کم بودند، چون به نظر می‌رسید پاسخ‌هایش را از قبل آماده کرده بود.

من فکر می کنم برداشت اصلی [in these unheard interviews] با مردی آشنا می شویم که با خوشحالی به سوالات پاسخ می دهد. او فکر نمی کند آنجلا به هیچ وجه مزاحم باشد. در واقع، او به وضوح از همراهی با او لذت می برد و شاید فقط گاهی اوقات به بیراهه می رود، زیرا او کمی عمیق تر به موضوعاتی می پردازد که نمی تواند در ذهن خود بفهمد.

فکر می‌کنم چیزی که من به‌عنوان بازیگر پیدا کردم و سعی کردم صدای کلام او را با چهره و بدنم تطبیق دهم، این بود که او از بودن با او لذت می‌برد.

به نظر شما برجسته ترین ویژگی های شخصیت او چیست؟

من تحت تاثیر یک شمالی قرار گرفتم که عاشق زندگی در شمال بود. در سراسر پنین، دیوید هاکنی نمی‌توانست صبر کند تا از یورکشایر خارج شود و نورهای درخشان را در نقاط دیگر جهان کشف کند.

لوری به طور گسترده ای در بریتانیا سفر کرد و جنبه های مختلف آن را نقاشی کرد، اما هرگز به خارج از کشور نرفت. من علاقه ای ندارم. در منچستر چیزهای زیادی برای علاقه مندی شما وجود دارد!

از نظر توپوگرافی، همه چیزهایی که او نقاشی می کرد عمدتاً صحنه های خالی و همچنین خیابان های شلوغ و زندگی شلوغ شهری را به تصویر می کشید. بنابراین او به چیزهایی فراتر از حلقه نزدیک خود علاقه مند بود، اما به نظر می رسید که شمال جایی بود که او بیشتر دوست داشت.

او به عنوان یک بازیگر به من علاقه مند است، زیرا او عاشق تئاتر بود، ما از گزارش هایش در مورد زندگی او می دانیم که او عاشق باله بود، او عاشق پانتومیم بود. و من فکر می کنم که این در نقاشی ها و طراحی ها بیش از آنچه مردم تصور می کنند منعکس شده است.

شخصیت‌ها را روی بوم‌ها نیمه بیرون می‌بینید، انگار از تابش نورها و توجه نقاش فرار می‌کنند و با عجله از لابه لای بال‌ها به سمت پشت صحنه می‌روند. و بسیاری از نقاشی‌های او از منظر کسی که بالای صحنه نشسته است کشیده شده‌اند، انگار که در دایره لباس یک تئاتر هستید. او به پایین نگاه می کند، همیشه ناظر است. هرگز بخشی از تصاویر نیست.

اما شما به نقاشی کشیده می شوید چون همیشه یک شخصیت وجود دارد، من آنها را شخصیت می نامم، در یک نمایشنامه شخصیتی وجود دارد که از بیرون بوم به آقای لوری نگاه می کند. “این مرد آنجا چه می کند؟” او مخاطب آنهاست. اما او هم کارگردان است و هم نمایشنامه نویس و همه اینها برخاسته از تخیل اوست، اما به شکلی کاملا نمایشی.

شاید بعضی ها فکر می کنند که او یک زندگی کاملاً خالی دارد، به جز نیمه های شب که نقاشی می کند. [perhaps they] او اشتباه کرد، و مانند بسیاری از ما، از زندگی دیگران رضایت زیادی پیدا کرد.

چالش برانگیزترین بخش همگام سازی لب صدای واقعی لوری چیست؟

من از کشف اینکه چالش برانگیزترین جنبه همگام سازی لب، تطبیق دادن دهان شما با کلمات ضبط شده شگفت زده شدم. و من از خانم پوگ و دیکی بو – یکی از دوستانم که به همگام سازی لب معروف است کمک زیادی داشتم و فکر می کردم از مشاوره هر دوی آنها بهره مند شوم و این کار را کردم. این آسان نیست. من آن را آسان نمی بینم و از استعداد آنابل اسمیت می ترسم.

زیرا شما جملات را یکی یکی ضبط می کنید تا زمانی که دقیقا مطابقت پیدا کنید. من بسیار علاقه مند هستم که ببینم چه شکلی است، و می دانم که چگونه به نظر می رسد، اما آیا به اندازه کافی از صورتم مراقبت می کنم، آیا خیلی کم کار می کنم؟ من نمی دانم. فکر نمی کنم بتوانید این را تنها با یک بار امتحان برنده شوید.

اما من می‌خواستم این کار را انجام دهم نه فقط به دلیل علاقه‌ام به لوری، بلکه به این دلیل که فکر می‌کردم داشتن یک استعداد جدید بعداً در حرفه‌ام سرگرم‌کننده خواهد بود.

آیا لحظه ای در حین ضبط وجود داشت که احساس کردید به عنوان یک شخص به او نزدیک تر شده اید؟

میگه کیسه گاز کهنه. و شاید گاهی اوقات او احساس می کند که بیش از حد صحبت می کند و چیزی را در مورد خودش فاش می کند که ترجیح می دهد آن را مخفی نگه دارد. مثلاً شدت احساسات او نسبت به پدر و مادر، به ویژه مادرش در سال های آخر عمر. او نسبت به داشتن یک شغل پولی بسیار خودآگاه است [other than as an artist].

من فکر می‌کنم تصویری که از لوری ساخته شده است، تصویر شخصی مخفی و خصوصی است. مرد ساده همانطور که نقاشی های او بسیار پیچیده تر از آن چیزی است که در نگاه اول به نظر می رسد – فکر می کنم او جامعه هنری را شگفت زده کرد، اما نه برای بیننده معمولی – و محبوبیت او نیز شگفت آور است.

و اینکه این وضعیت تا مدت ها بعد از مرگش ادامه پیدا کرد چیزی بود که فکر می کنم برای همیشه او را مجذوب خود می کرد. اما در این نوارها می شنوید که او درباره او غیبت می کند و صحبت می کند. شما واقعاً نیازی به برجسته کردن آن ندارید. یک دکمه را فشار می دهید و می رود. و به نظر من او باید دوست خوبی باشد. من افرادی را می شناسم که او را به خوبی می شناختند و در مورد صداقت و مهربانی او اظهار نظر می کردند. او یک جنتلمن بود، کسی که شما می خواهید آن را آقای لوری صدا کنید.

به نظر شما چرا مهم است که لوری در پایان عمرش به زبان خودش و با صدای خودش صحبت کند؟

خیلی مهمه، نمیدونم خیلی جالبه. اما از صدای کسی می توان خیلی چیزها را تشخیص داد. هنگامی که بازیگر بدن و صورت را اضافه می کند، ارائه کامل می شود.

یعنی ای کاش صدای ضبط شده پدر و مادرم که مدت ها پیش مرده بودند داشتم، خیلی دوست داشتم صدای مادر و پدرم را بشنوم. نه فقط برای اینکه من را به عقب برگرداند، بلکه به این دلیل که یک صدا می تواند چیزهای زیادی را در مورد یک شخص فاش کند و چیزهایی را به من بگوید که من در زمان زنده بودن آن شخص فرصت درک نکردم. حدس می زنم در مورد گوش دادن به این نوارها هم همینطور باشد.

امیدوارید مخاطبانی که این فیلم را تماشا می کنند چه چیزی را از لوری بگیرند؟

من امیدوارم که آنها علاقه مردی که پشت عکس هاست را برانگیخته باشند و آنها را به سمت عکس ها برگردانند زیرا در نهایت این علاقه اصلی اوست.

من فکر می کنم آنچه از این نوارها به دست می آید این است که او چیزهای زیادی به آثار و نقاشی هایش اضافه کرده است. او هنرمند بزرگی بود.

و اگر مدرکی برای این موضوع می خواهید، فقط به نقاشی لوری از جمعیت نگاه کنید. از این به بعد، هرگز در زندگی واقعی جمعیت را به همان شکل نخواهید دید. شما خواهید گفت، “ببین، این یک لوری در زندگی واقعی است.” ساموئل بکت به او فهماند که دنیا بیشتر در انتظار خدا، کریسمس، خوشبختی یا مرگ است. لوری روشی را برای نگاه کردن به مردم نشان می دهد که همه ما انجام می دهیم، اما هیچ یک از ما متوجه نمی شویم که به چه چیزی نگاه می کنیم تا زمانی که آن را روی بوم نبیند. به همین دلیل است که من شخصاً به لوری علاقه دارم.