نقد و بررسی فیلم Fatal Frame II: Crimson Butterfly Remake – خاطرات عکاسی

دبلیوما بازسازی بسیاری از بازی‌های کلاسیک را دیده‌ایم که آنها را به خوبی برای پلتفرم‌های نسل فعلی و مخاطبان مدرن می‌کنند. این بار، Fatal Frame II: Crimson Butterfly Remake هدف بالا، جفت شدن یک بازنگری بصری با تغییرات گیم پلی است تا آن را راهی قطعی برای تجربه وحشت از دهکده Minakami کند. اما آیا پرواز می کند یا در حد و اندازه نیست؟ این چیزی است که ما اینجا هستیم تا بفهمیم.

“اگر مجبور بودم شکایت کنم، کمبود گزینه های گرافیکی زمینه ای است که کاش توسعه دهندگان روی آن کار می کردند.”

بیایید با تصاویر شروع کنیم. در این زمینه چیزهای زیادی برای دوست داشتن وجود دارد، با بافت ها و دارایی ها سطحی از واقع گرایی را به محیط های داخلی و خارجی می آورند که PS2 به سادگی نمی توانست از عهده آن برآید. Mio و Mayu عالی به نظر می رسند، اگرچه انیمیشن های صورت آنها می توانست کمی دقیق تر باشد.

نحوه کار نورپردازی در این بازی یکی از نکات برجسته آن در جلوی بصری است، پرتوهای آن از پنجره های باز جاری می شوند و شاخ و برگ جنگل چنان واقع بینانه تاب می خورد که به طور خودکار همه چیز را واقعی تر می کند. و در حالی که طرح‌های روحی جدید ممکن است تفرقه‌انگیز باشند، به جرات می‌توانم بگویم که آنها هنوز هم مثل جهنم ترسناک هستند.

اگر مجبور بودم شکایت کنم، کمبود گزینه های گرافیکی زمینه ای است که کاش توسعه دهندگان روی آن کار می کردند. همچنین نوعی فیلتر دانه‌دار وجود دارد که در طول ماجراجویی کار می‌کند و به شما این تصور را می‌دهد که همه چیز با یک دوربین قدیمی ضبط شده است. این واقع گرایی را اضافه می کند، بله، اما می تواند بعد از مدتی بسیار آزاردهنده شود. گزینه ای برای روشن یا خاموش کردن آن بسیار قدردانی می شد، اما همان چیزی است که هست.

با گذشت از گرافیک، گیم پلی بازی نیز تغییراتی را به خود دیده است. مکانیک جدید نگهدارنده دستی نسبتاً زود معرفی شد و من واقعاً از لایه اضافه شده ای که به پیوند بین Mio و Mayu می آورد خوشم آمد. نگه داشتن دست مایو هم سلامتی و هم قدرت اراده را بازیابی می کند که لمس خوبی است. با این حال، با توجه به اینکه تاریخ اغلب شما را از هم جدا می‌کند، فکر نمی‌کنم بتوانم آن‌قدر که می‌خواستم از آن بهره ببرم.

Camera Obscura همچنان یکی از جالب‌ترین راه‌ها برای درگیر شدن با دشمنان در هر بازیی است که من بازی کرده‌ام.

من دوست داشتم مایو بیشتر در مبارزات بازی شرکت می کرد، اما او هنوز مشکل دارد، پای آسیب دیده اش او را بی دفاع و وحشت زده می کند. محافظت از او در دعوا یک راه آسان برای دریافت چند ضربه رایگان است. به غیر از آن، تا حد زیادی یک مسئولیت رزمی است.

وقتی صحبت از مبارزه شد، Camera Obscura همچنان یکی از جالب‌ترین راه‌ها برای درگیر شدن با دشمنان در هر بازیی است که من بازی کرده‌ام. بازسازی فوکوس، زوم و تغییر فیلتر را اضافه می کند تا بیشتر شبیه یک ابزار واقعی به نظر برسد تا یک وسیله جانبی ساده. فرض ساده است: شما آن را به سمت ارواح متخاصم نشانه می گیرید، منتظر می مانید تا به درستی فوکوس کند، و سپس در حین حمله عکس می گیرید که باعث آسیب جدی می شود. در تئوری، این کار را بسیار آسان می کند، و در واقع در نسخه اصلی ساده بود. تنها کاری که باید انجام می دادید این بود که حملات دشمن را دفع کنید و سپس کلیک کنید تا به ارواح استراحت شایسته ای بدهید.

با این حال، در این بازسازی اینطور نیست، زیرا روح‌ها اکنون در مبارزه بسیار تهاجمی‌تر و متحرک‌تر هستند. قرار بود ویژگی‌هایی مانند Shutter Chance، Fatal Time، و عکس‌های ویژه مبتنی بر فیلتر، برخوردها را پویاتر کنند، اما نتایج ناسازگار هستند. آنها به طرز وحشیانه ای تله پورت می کنند و شما را مجبور می کنند که دائماً بچرخانید تا آنها را پیدا کنید و بسیار سریعتر حرکت کنید و این امر باعث می شود که ردیف کردن عکس های خود بسیار دشوارتر شود. من می‌توانم ببینم که توسعه‌دهندگان به دنبال چه چیزی بودند، اما این امر تا حد زیادی باعث شد که مبارزه به جای یک تغییر خوشایند در بازسازی، یک کار سخت و طاقت فرسا باشد، و چند دلیل برای این کار وجود دارد.

برای شروع، حتی با حرکت آزادتر نسخه بازسازی شده و بهبودهای گسترده تر در کنترل ها، Mio همچنان می تواند بسیار کند احساس شود، زمانی که مبارزات دیوانه کننده شوند. در حالی که به خودی خود خوب است (اگرچه اکتشاف دهکده را برای میل من بسیار کند کرد)، اما در مبارزه واقعاً دردسرساز است. من نیمی از زمان خود را صرف اجتناب از حملات دشمن کردم بدون اینکه دوربین برای ضدحمله بالا برود، و فرار کمک چندانی به مسائل نمی کند.

مایه شرمساری است که نبرد تا این حد نامتعادل است، زیرا بقیه بازی واقعاً درگیرکننده است.»

این به شما اجازه نمی دهد موقعیت خود را به اندازه کافی تغییر دهید تا با دوربین خود یک عکس سریع بگیرید، و اغلب شما را در مسیر حمله بعدی قرار می دهد وقتی با دشمنی روبرو می شوید که چند عکس پشت سر هم می سازد. تا آنجایی که میو در اطراف میدان حرکت می‌کند، میو قطعاً به یک نیرو نیاز داشت، و این گیج‌کننده است که او در حالی که دشمنانش در حدود صد ساعت وارد شدند، به یک نیرو نرسید.

مشکلات تحرکی کنار، سلامتی و اراده میو در نبرد خیلی سریع تحلیل می‌رود، در حالی که منابع درمانی او به همان اندازه که در بازی اصلی بود کم می‌ماند. باز هم، این یک عدم تعادل نسبتاً پرهزینه است، زیرا شما مجبور هستید برای جلوگیری از آسیب تا حد امکان بجنگید. به طور غیر ضروری دعواها را طولانی می کند و شما را مجبور به یک سبک بازی محتاطانه می کند که به جای هیجان انگیز، به سرعت خسته کننده می شود.

همانطور که هست، مبارزه کنید بافندگی کشنده II آنقدر نامتعادل است که نمی‌توان سرگرم‌کننده باشد، و من متوجه شدم که سعی می‌کنم تا حد امکان از دعوا اجتناب کنم به جای اینکه روح‌ها را برای یک بازی سرگرم‌کننده عکاسی بازی کنم. مطمئناً برای مساوی کردن زمین بازی نیاز به تغییراتی دارد. من همه طرفدار چالش‌ها هستم، اما زمانی که چالش از مکانیک بازی ناشی می‌شود تا دشمنان آن، مشکل ایجاد می‌شود. شما فقط باید در یک فضای بسته با دشمن روبرو شوید تا متوجه منظور من شوید.

این کمکی نمی‌کند که کنترل‌ها در حین مبارزه به هم برسند، که وقتی با حرکات آهسته Mio ترکیب می‌شود، یک مشکل بسیار آزاردهنده است. به‌جای تجربه‌ای که در آن عکس‌های خود را با دقت ردیف می‌کنید و آنها را به‌خوبی زمان‌بندی می‌کنید تا آسیبی را که وارد می‌کنید به حداکثر برسانید، متوجه می‌شوید که از میله‌های سلامتی دشمنان دور می‌شوید به این امید که بتوانید وقتی آنها از راه دور خارج می‌شوند و از زاویه دیگری به سمت شما می‌آیند.

من واقعاً امیدوارم که توسعه دهندگان قبل از انتشار نهایی برخی اصلاحات را در جبهه مبارزه ارائه دهند. او به شدت به آن نیاز دارد.

بازی کاملاً خوب اجرا می شود، اگرچه محدود کردن نرخ فریم به 30 فریم در ثانیه در همه کنسول ها ممکن است چیزی نباشد که همه با آن موافق باشند.

شرم آور است که مبارزه تا این حد نامتعادل احساس می شود، زیرا بقیه بازی واقعاً جذاب است. من متوجه شدم که تمام تلاشم را می کنم تا اشیاء پنهانی را پیدا کنم که تاریخ تاریک دهکده میناکامی را بیشتر بیان کند، در حالی که مواد ارتقاء بسیار مورد نیاز Camera Obscura به طرز هوشمندانه ای در گوشه و کناری پنهان مانده است که فقط سخت کوش ترین کاوشگران می توانند آن را پیدا کنند.

طراحی صدا یکی دیگر از نقاط قوت آن است، با افزودن پشتیبانی صوتی 3 بعدی که بازسازی شده است که واقعاً به خنثی کردن بدحجابی تهاجمی دشمن در هنگام استفاده از یک جفت هدفون کمک می کند. شارژ کردن دوربین شما جلوه صوتی متمایزی را دریافت می کند و بازی به خوبی به شما می گوید که چه زمانی برای حمله بعدی خود آماده هستید. جلوه‌های موسیقی متن نیز عالی هستند و به خوبی با جلوه‌های بصری کار می‌کنند تا لحن تاریک و محیطی بد خلق کنند.

بازی بسیار خوب اجرا می شود، اگرچه محدود کردن نرخ فریم به 30 فریم در ثانیه در همه کنسول ها ممکن است چیزی نباشد که همه با آن موافق باشند. می‌توانستم آن را ببخشم اگر نرخ فریم به‌اندازه کافی در PS5 پایه افت نمی‌کرد، مخصوصاً در هنگام مبارزه، اما همان چیزی است که هست. یک گزینه کنسول با نرخ فریم بالاتر، تجربه را به طور قابل توجهی بهبود می بخشد.

داستان‌های جانبی یکی دیگر از زمینه‌هایی است که در این مورد لذت بردم، آنقدر ارگانیک معرفی شده‌اند که می‌تواند سخت باشد که اجازه ندهید بازی شما را از داستان اصلی دور کند تا در مورد دنیای بد و تاریکی که خواهران در آن پیدا کرده‌اند بیشتر بدانید. داستان به همان خوبی است که همیشه بوده است، و اگر نسخه اصلی را بازی نکرده‌اید، نمی‌توانم آن را به اندازه کافی توصیه کنم. این یک بازی است که از بردن شما به مکان های بسیار تاریک، چه به معنای واقعی کلمه و چه به صورت استعاری، ترسی ندارد. یک پایان جدید برای باز کردن وجود دارد. با این حال، گزارش‌هایی وجود دارد که پایان‌های حالت Haunted House یا Deep Crimson Butterflies در این بازسازی گنجانده نشده است.

با وجود نقاط قوت بسیار، مبارزه خسته کننده Crimson Butterfly Remake باعث می شود عنوانی نباشد که به راحتی می توانم آن را توصیه کنم. در حالی که صاحبان آن، اکثراً طرفداران سرسخت این فرنچایز، مشتاق بازگشت به دنیای عالی و روایت آن هستند، من آن را نمی پذیرم تا زمانی که تنظیمات بسیار مورد نیاز در مورد تهاجم دشمن و سرعت حرکت شخصیت شما را دریافت کند.

با این حال، اگر این مسائل شما را آزار نمی دهد، باز هم این یک بازسازی است که ارزش بررسی دارد و تقلید از فضای آن برای سایر بازی های ترسناک دشوار است. مثل قبل بی نظیر، جالب و کاملاً وحشتناک است.

این بازی در پلی استیشن 5 بررسی شده است.