بررسی کماندوی سمی توسط جان کارپنتر – So-so, Commando

دبلیودر حالی که ممکن است مانند من در ابتدا فکر کنید که کماندو سمی اثر جان کارپنتر از موفقیت متولد شد تفنگداران فضایی 2Saber Interactive در واقع این را در تابستان 2023 اعلام کرد. در ابتدا قرار بود در سال 2024 راه اندازی شود، اما با تاخیرهای غیرمنتظره (و در نهایت ناشناخته) مواجه شد. بالاخره به دست ما رسیده است، و تلاش دیگری برای کشتن زامبی‌ها در همکاری با توده‌ها به ارمغان می‌آوریم که شاید چند عنصر منحصربه‌فرد آن را از مجموعه متمایز کند.

مسافت پیموده شده شما در این مورد متفاوت خواهد بود، اما یکی از مواردی که احتمالاً ارزش پرداختن به آن را ندارد، داستان است. برای یک بازی که نباید خیلی روی روایت تمرکز کند، کماندوی سمی او قطعا تلاش می کند به عبارت ساده، شما تیم خودخوانده را کنترل می کنید زیرا آنها یک کار مرموز را برای تحویل یک ظرف مرموز انجام می دهند. همه جهنم ها به معنای واقعی کلمه و به معنای واقعی کلمه می شکند و پس از آلوده شدن، با خیر جدید خود متحد می شوند تا منبع عفونت را از بین ببرند. به‌اندازه کافی ساده به نظر می‌رسد، اما مملو از دیالوگ‌های افتضاح («آیا یک آقای گالاگر هست؟»)، طنز ناخوشایند، و شیمی غیرقابل‌وجود بین شخصیت‌های کلیشه‌ای است. اینکه چرا صابر دائماً روی این موضوع اصرار می‌کند، مخصوصاً با تعداد زیاد کات سین‌ها، عجیب است، اما می‌توانید با رحمت از آنها بگذرید.

“با این حال، حداقل تیراندازی نسبتاً پاسخگو است – تعداد گزینه های سفارشی سازی در این زمینه نیز عالی است – و شما در از بین بردن انبوهی ها بسیار خوب خواهید بود. معمولاً این زمانی است که بازی چالش را افزایش می دهد.”

کجا کماندوی سمی در نهایت، حتی اگر به شدت نمی درخشد، در عمل است. اگر خواستید چپ 4 مردهسبک اکشن با ترفندهای کم نفوذ، بنابراین شما بیش از حد تحت پوشش هستید. سرگردان هایی هستند که به تنهایی سرگردان هستند و ظاهراً منتظر شما هستند. اوباش که هنگام افزایش تنش ها ظاهر می شوند و بازیکنان را مجبور می کنند با آنها روبرو شوند یا خطر تسخیر آنها را تهدید کنند. و، مورد علاقه همیشگی، ازدحام هایی که موجی پس از موج بر روی خود می غلتند، مانند اقیانوسی از مردگان که به سختی محصور شده است. تنها کاری که می توانید انجام دهید این است که از سر راه خود دور بمانید، همه چیز را رها کنید و امیدوار باشید که قبل از رسیدن جزر و مد بعدی فضای کافی به دست آورد.

تمام سلاح های معمولی در دسترس هستند: تفنگ های ساچمه ای، تفنگ های تهاجمی، مسلسل های دستی و غیره که می توانند با لوازم جانبی شخصی سازی شوند. شما می توانید هر بار فقط یک بار اصلی حمل کنید، با یک اسلات ثانویه برای تپانچه ها و یک شکاف غوغا برای کلنگ ها، خفاش ها، قمه ها و غیره. سپس سلاح های ویژه ای که در هر نقشه کشف می شوند، از دو نوع نارنجک انداز گرفته تا یک LMG غیر موثر و یک تفنگ ریلی که در برابر اهداف سنگین تر بسیار عالی است، وجود دارد.

در حالی که تنوع همه چیز خوب و خوب است، شما باید برای مدت طولانی به یک گزینه پایبند باشید تا سطح خود را ارتقا دهید و توانایی تجهیز لوازم جانبی خاص را باز کنید. با گذشت زمان، می‌توانید یک اسلحه را ارتقا دهید، که مهمات و آمار خاصی مانند نفوذ یا پرستیژ آن را افزایش می‌دهد و پیشرفت را به خاطر قفل‌های خاصی بازنشانی می‌کند. همه چیز بسیار خوب خواهد بود اگر افزایش ارز در نرمال و پایین تر آنقدر ضعیف نباشد، اما حتی اگر بتوانید از آن عبور کنید، این یک سیستم ارتقای سلاح نسبتاً استاندارد و اعداد محور است که متأسفانه فاقد تخیل است.

حداقل درختان مهارت برای هر کلاس کمی بهتر است. من عمدتاً روی Strike تمرکز کردم و خوشحال بودم که ضربه کف دستم را به چشمی در آسمان تبدیل کردم که چشم‌های زیر را محو کرد. با این حال، بار دیگر، بسیاری از گره‌های دیگر به گزینه‌های غیر الهام‌بخشی مانند «نارنجک اضافی» یا «سرعت بارگذاری مجدد سریع‌تر» اختصاص داده شده‌اند که مایه شرمساری است.

با این حال، حداقل تیراندازی به اندازه کافی پاسخگو است (تعداد گزینه های سفارشی سازی در این زمینه نیز عالی است) و شما در از بین بردن انبوهی ها بسیار خوب خواهید بود. این معمولاً زمانی است که بازی چالش را افزایش می دهد. من مطمئناً متوجه شدم که اوباش حتی در مراحل اولیه دشواری عادی در Co-op بیشتر می‌شوند، بدون اینکه به ورود قریب الوقوع افراد آلوده خاص اشاره کنیم. متاسفانه، کماندوی سمی واقعاً کار زیادی برای نوآوری در همین مورد انجام نمی دهد، دقیقاً تانک که به سمت یک نفر پرتاب می شود و آنها را می گیرد در حالی که دائماً آنها را به زمین می کوبید.

“اگر به اندازه کافی راضی هستید که بدون ابزارهایی مانند خمپاره، تله و برجک، طوفان را تحمل کنید، مطمئناً از آن قطعات یدکی صرف نظر کنید، اما آنها می توانند به عنوان یک حواس پرتی خوب عمل کنند، به خصوص زمانی که سعی می کنید پول اضافی برای باز کردن لوازم جانبی (و حتی لوازم آرایشی) جمع آوری کنید.

با این حال، هر کدام نقش‌های منحصربه‌فردی دارند: من به‌ویژه دوست داشتم که چگونه یک انفجار استالکر وسیله نقلیه شما را در ریشه‌ها به دام می‌اندازد و برای ادامه، باید آن را به صورت دستی شلیک کنید. این یک “چرا حرکت نکنیم؟” که به سرعت تبدیل به “چرا بقیه شما با این موضوع کنار نمی آیید؟” اگر قبل از بیرون آمدن پیشگیرانه و رسیدگی به مشکل (البته نه فرافکنی) راننده هستید. با این حال، جدای از استقرار تیم در نقاط مختلف نقشه در شروع هر ماموریت و تغییر اهداف اختیاری، از نظر “تصادفی” انتظار بیشتری نداشته باشید، که مطمئناً بر قابلیت پخش مجدد تأثیر می گذارد.

گزینه رانندگی در اطراف نقشه قبل از رفتن به هدف بعدی، برداشتن لوازمی مانند قطعات یدکی، سلاح های ویژه، مهمات و غیره نیز جذاب است. گاهی اوقات رانندگی می تواند دردناک شود، به خصوص اگر در وسیله نقلیه بدون دوست دختر هستید و در گل و لای گیر می کنید، اما حداقل هر یک از آنها عملکردهای منحصر به فردی دارند، مانند درمان آمبولانس، و کنترل ها عالی هستند.

اگر به اندازه کافی خوشحال هستید که بدون ابزارهایی مانند خمپاره، تله و برجک از طوفان عبور می کنید، مطمئناً از آن قطعات یدکی صرف نظر کنید، اما آنها می توانند به عنوان یک حواس پرتی خوب عمل کنند، به خصوص زمانی که سعی می کنید ارز اضافی برای باز کردن لوازم جانبی (و حتی لوازم آرایشی) جمع آوری کنید. این کمی شرم آور است که حتی قطعات یدکی برای تکمیل قوانین زیر مورد نیاز است (حفظه های سلاح های ویژه حداقل نادر هستند) و اینکه هر مکانی برای مبارزات اوج حداقل یکی از منابع را برای هر یک از اعضای جوخه فراهم نمی کند. اما، گاهی اوقات خسته‌کننده بودن برای رسیدن به مکانی برای یک چیز، به خصوص با توجه به اینکه نقاط مختلف مورد علاقه چقدر کم‌رنگ هستند، ارزشش را دارد.

به جز مواقعی که گاهی اوقات به تنهایی بازی می کنید و این صرفاً به دلیل سیستم ناک دان است. هنگامی که شما یا هم تیمی هایتان در کوآپ از کار افتاده اید، زمان محدودی برای احیای خود وجود دارد. می‌توان با کشتن زامبی‌ها در اطراف آن را افزایش داد (و با آسیب رساندن به آن‌ها کوتاه‌تر شد)، اما وقتی بیرون آمدید، یک هم تیمی باید شما را در پیله‌ای از گل یا هر چیز دیگری که شما را برگرداند پیدا کند. دانه‌های ویژه، که در صورت حمل تا پایان ماموریت، پاداش‌های پاداش را ارائه می‌کنند، می‌توانند در این حالت به عنوان یک خود احیا عمل کنند.

اما اگر تنها باشید و خودتان را بدون اینکه بذری در دست داشته باشید بیرون بیاورید چه؟ با تشکر از حضورتان، اکنون کل ماموریت را تکرار کنید. نه ایست بازرسی، نه چیزی. من حتی نمی‌توانم در چنین شرایطی هم تیمی‌های هوش مصنوعی خود را سرزنش کنم، زیرا رئیس‌ها و افراد آلوده خاص آنقدر ضربه می‌زنند که وقت منتظر ماندن برای احیای آنها را ندارم. و بهتر از همه، تایمر برای افزایش وضعیت سقوط شما بر اساس کشتار است، نه مثلاً آسیب وارد شده. بنابراین اگر توسط افراد آلوده خاص احاطه شده باشید، حتی یک مگنوم کاملاً ارتقا یافته شما را نجات نخواهد داد.

“در مجموع، Toxic Commando را باید به معنای واقعی کلمه در نظر گرفت: یک تیرانداز آرکید احمقانه که در آن می توانید آخر هفته را با افراد دیگر بگذرانید و شاید کمی اوقات خلوت داشته باشید (هشدار باشید، هیچ گزینه آفلاینی وجود ندارد).

که مایه شرمساری است زیرا به تنهایی یا با همراهان، بزرگترین مشکلات کجاست کماندوی سمی واقعا می درخشد. ازدحام بسیار رایج تر می شود. شفا و سایر منابع نادرتر می شوند. و شما در واقع باید انبوهی را آموزش دهید، اگر با هم تیمی ها هماهنگی نکنید، تا افراد آلوده خاص را سریعتر از بین ببرند، نه اینکه تانک زدن یا صرفاً پذیرش آن چنگال مرگ بزرگ را بپذیرند. تنش است، و پاداش‌ها بسیار رضایت‌بخش‌تر هستند – شرم‌آور است که فقدان پست‌های بازرسی انفرادی ارزش ریسک را ندارد، اگر می‌خواهید برای لوازم جانبی و ارتقاء پول جمع‌آوری کنید. از سوی دیگر، برای کسانی که به Co-op تسلط دارند و می‌خواهند چیزی کمی چالش برانگیزتر باشند، می‌تواند چالش ارزشمندی باشد تا واقعاً چیزی را تجربه کنند (مخصوصاً از آنجایی که محتوای بیشتری در پیشنهاد وجود ندارد).

حالت عملکرد در PS5 برای من کاملاً مفید بود، اگرچه برای حفظ بینایی خود مجبور بودم کیفیت تصویر را در فواصل طولانی تر نادیده بگیرم. نرخ فریم عمدتاً ثابت باقی مانده است، که با توجه به میزان آشفتگی زیادی که روی صفحه رخ می دهد، چیزی می گوید. به طور کلی، وفاداری چیزی برای نوشتن نیست و شما می توانید برخی از اشکالات عجیب و غریب را ببینید، اما هیچ چیز خیلی دیوانه کننده ای نیست.

به طور کلی، کماندوی سمی باید به ارزش اسمی در نظر گرفته شود: به عنوان یک تیرانداز بازی احمقانه که در آن می توانید آخر هفته را با افراد دیگر بگذرانید و شاید کمی اوقات تنهایی داشته باشید (مراقب باشید گزینه آفلاین وجود ندارد). هیچ چیز کمتر اما مطمئناً هیچ چیز بیشتر نیست. باید دید که آیا سابر می‌خواهد این جنبه را بیشتر توسعه دهد یا خیر، اما امیدواریم که روی محتوای بیشتر و داستان سرایی کمتر وحشتناک تمرکز کند.

این بازی در پلی استیشن 5 بررسی شده است.