بررسی روتین – آیا ماه خالی از سکنه است؟

تییا در نهایت قادر به بازی کردن روتین این یک تجربه عجیب است پس از دیدن و خواندن بسیار در مورد آن. به هر حال، این بازی برای مدت بسیار طولانی در حال توسعه بوده است و در ابتدا در سال 2012 اعلام شد. از زمان معرفی اولیه، ما شاهد آمدن و رفتن یک نسل کامل از کنسول ها بوده ایم. اگرچه ممکن است دوره توسعه طولانی بوده باشد، اما بالاخره انتظار به پایان رسید و بالاخره می‌توانیم عنوان علمی تخیلی ترسناک بقا را با شکوه تمام تجربه کنیم. با این حال، شروع آن من را با احساس ترس پر کرده بود زیرا بازی‌هایی با چرخه توسعه بیش از یک دهه به طور کلی منجر به بازی‌های ویدیویی وحشتناکی شده‌اند. می توانید ببینید که این اتفاق می افتد دوک نوکم برای همیشه و فاینال فانتزی 15 فقط برای چند مثال

واقعا بازی کردن روتینبا این حال، بلافاصله به شما نشان می دهد که این همه زمان و هزینه توسعه کجا رفته است، زیرا اساساً یکی از منحصر به فردترین بازی های ترسناکی است که در حافظه اخیر منتشر شده است. حالا، اشتباه نکنید، اتفاق خاصی نمی افتد روتین که قبلا در بازی های دیگر ندیده بودیم. بسیاری از گیم پلی بازی به سادگی کاوش و حل معماهای آهسته قبل از برخورد با دشمنان روباتیک است که باید از آنها فرار کنید یا از آنها پنهان شوید. با این حال، چیزی که آن را از دیگران متمایز می کند، تاکید آن بر این است که به شما اجازه می دهد بدن شخصیت خود را در طول بازی احساس کنید. با این حال، برای توضیح این موضوع، باید نگاه دقیق‌تری به نحوه کنترل و پخش آن بیندازیم.

همانطور که می‌خواهد شما از تمام قسمت‌های بدن خود آگاه باشید، این بازی همچنین بر داشتن یک رابط کاربری طبیعی‌تر تاکید می‌کند.

روتین وقتی نوبت به کنترل‌هایش می‌رسد، دقیقاً پیچیده نیست. شما دسته کلید حرکتی WASD را به همراه دو کلید مهم که بر نحوه کنترل بدن شما تأثیر می گذارد دریافت می کنید: خم شدن و لاغر شدن. با نگه داشتن دکمه شیب، همانطور که انتظار دارید، می توانید به هر طرف شیب کنید. با این حال، برخلاف بازی‌های دیگر که دارای دکمه Lean هستند، روتین همچنین به شما امکان می‌دهد از آن با دکمه‌های حرکت رو به جلو یا عقب استفاده کنید، که به نوبه خود به شما امکان می‌دهد روی نوک انگشتان خود بایستید یا صاف دراز بکشید تا سعی کنید چیزهایی را که ممکن است در مکان‌های سخت‌تر قابل دسترسی هستند، بگیرید. در حالی که ممکن است این یک حقه به نظر برسد، اما مکانیک ها به خوبی در طول بازی استفاده می شوند، زیرا هیچ نشانگر عینی یا عنصر رابط کاربری وجود ندارد که به شما اطلاع دهد که باید به دنبال چه چیزی باشید.

آگاهی کامل از بدن یکی از جنبه های مهم بازی است روتینو همانطور که می خواهد شما از تمام قسمت های بدن خود آگاه باشید، بازی همچنین بر داشتن یک رابط کاربری طبیعی تر تاکید دارد. این بدان معناست که شما واقعاً HUD دریافت نمی‌کنید که بتوانید سطح باتری CAT خود را ردیابی کنید (ما به آن خواهیم رسید) یا سلامت خود را. در واقع دکمه باز کردن درها حتی ظاهر نمی شود. در عوض، برای باز کردن درها باید با رایانه‌ها تعامل داشته باشید، و این استفاده از رایانه با ارائه یک مکان‌نمای واقعی ماوس که باید برای پیمایش سیستم از آن استفاده کنید، صفحه‌ای از Prey 2017 را می‌گیرد. این تبعیت از ارائه نکردن عناصر «بازی‌شده» مانند HUD در تنظیم احساس کلی بازی بسیار مفید است.

اتفاقا یکی از بهترین چیزها روتین واقعا زیباست وفاداری به وضوح یکی از جنبه های مهم توسعه بود، و توسعه دهنده Lunar Software کار خارق العاده ای را برای ایجاد یک پایگاه ماه انجام داد که احساس می کرد در آن زندگی می شود. برای دستیابی به این هدف، این عنوان ظاهری بسیار الهام گرفته از دهه 80 برای فناوری درون‌جهانی خود دارد. این بدان معناست که پایانه‌های کامپیوتر به جای داشتن صفحه‌های تخت زیبا، کیوسک‌های بزرگی هستند که نمایشگرهای CRT با وضوح پایین و منحنی و دکمه‌های جعبه‌ای بزرگ دارند. همه فناوری ها مانند این هستند، از جمله CAT شما، ابزار دستیار فضانورد، که روش اصلی شما برای تعامل با جهان فراتر از استفاده از رایانه است.

از سوی دیگر، عمیق‌تر رفتن به پایگاه، مانند رفتن به محله‌های زندگی، به شما این ایده را می‌دهد که چگونه اوضاع از کنترل خارج شده است.»

تصاویر با ارائه کنتراست‌های سرگرم‌کننده در قسمت‌های مختلف قاعده ماه که کاوش می‌کنید، یک قدم فراتر می‌روند. شما از داخل شروع می کنید روتینبرای مثال، این معادل سالن است، و اگرچه همه چیز به هم ریخته است، به جز چند چمدان پراکنده روی زمین و نبود شخص دیگری در آن نزدیکی، مشکل زیادی وجود ندارد. از سوی دیگر، عمیق‌تر رفتن به پایگاه، مانند ورود به محل زندگی، به شما این ایده را می‌دهد که چگونه چیزها اینجا از دست رفته‌اند. همه جا درهای شکسته و خون پاشیده شده است. با رفتن به سمت مرکز خرید متروک، سبک وحشت کلاسیک تری را به شما ارائه می دهد که در آن روشنایی و تاریکی بارزتر است.

صدا به همان اندازه درجه یک، با روتین ترجیح می‌دهیم موسیقی پس‌زمینه چندانی نداشته باشیم. در عوض، عنوان بیشتر بر این تمرکز دارد که به شما احساس واقعی بودن در ماه و کاوش در آن را بدهد. این بدان معناست که شما واقعاً فقط صداهایی را می شنوید که شخصیت شما ممکن است واقعا بشنود، خواه صدای خش خش یک کاشی شل، باز شدن در، صدای جغجغه ربات کوچکی که در اطراف راه می رود، یا گام های سنگین تر یک ربات بزرگتر که شما را تعقیب می کند.

داستان از روتین این به خصوص پیچیده نیست، اما به روشی پیچیده تر از آنچه شما انتظار دارید بیان شده است. واقعاً هیچ صحنه‌ای وجود ندارد که به شما کمک کند بفهمید چه خبر است. بلکه کل داستان بازی از طریق کاوش و روایت محیطی بازیکن کشف می شود. شما اغلب بیشتر داستان را از طریق سوابق به جا مانده از افراد دیگری که ممکن است در قمر ماه زندگی و کار کرده باشند به دست می آورید، و اغلب یادداشت ها، فرم ها، کتاب ها و اسناد مختلف را می یابید که به شما اطلاع می دهند که چه کاری باید انجام دهید و به کجا باید بروید.

“داستان مرکزی بسیار خوب است و کار بسیار خوبی را انجام می دهد که دائماً شما را به جلو سوق می دهد.”

همه چیز از آنجا شروع می شود که شما پس از خواب هفت روزه قرنطینه در اتاق انزوا قمر ماه بیدار می شوید. پس از بیدار شدن، از شما خواسته می شود که بدن خود را دراز کنید، کلاه ایمنی و نشان شناسنامه خود را بردارید و از در خارج شوید تا از شگفتی های پایه ماه شگفت زده شوید. چیزی که وقتی از در بیرون می روید پیدا می کنید، پایگاهی است که ظاهراً رها شده و کاملاً به هم ریخته است. در طول بازی، از تهدید روبات‌هایی که زمانی به عنوان نیروی امنیتی پایگاه ماه خدمت می‌کردند، آگاه می‌شوید و یک هدف اصلی دارند: خاموش کردن سیستمی که ربات‌ها را نیرو می‌دهد.

در حالی که داستان مرکزی کاملاً خوب است و به طور مداوم شما را به جلو سوق می‌دهد، برخی از داستان‌های کوچک‌تر که می‌توانید از طریق ضبط‌های قدیمی به جا مانده بخوانید یا گوش دهید، بسیار جالب‌تر هستند. این داستان‌ها اغلب سوالات بیشتری را به شما می‌دهند که دوست دارید به آنها پاسخ داده شود، مثلاً چه چیزی باعث شد که سیستم‌های امنیتی دقیقاً به ساکنان پایگاه ماه حمله کنند، از زمانی که همه اینها شروع شد، و حتی ابتدایی‌ترین سؤالات در مورد اینکه چرا در پایگاه هستید و چگونه می‌توانید فرار کنید. با این حال، پاسخ به این سؤالات کمیاب است و کاملاً به حس اکتشاف شما بستگی دارد.

برای کمک به شما در مقابله با این مشکل، یک مورد به شما داده می شود: ابزار کمک فضانورد – CAT – که اساسا ابزار همه جانبه شما برای مقابله با اکثر موانع در مسیر شماست. از CAT می‌توان برای تشخیص رایانه‌هایی استفاده کرد که ممکن است برای باز کردن درها بیش از حد خراب باشند، سیگنال مخدوش شده از برخی بلندگوها را روشن کند تا پیام قدیمی را بهتر بشنوید، یا حتی به سادگی یک جعبه الکتریکی را روشن کنید تا بتواند در را باز کند. این توانایی CAT برای آزاد کردن پیچ و مهره های انرژی الکتریکی می تواند به عنوان یک سلاح بداهه نیز مورد استفاده قرار گیرد، اگرچه سلاح خوبی نیست. دشمنان روباتیکی که با آنها روبرو هستید روتین آنها واقعاً نمی توانند با CAT کشته شوند، و حتی برای بیهوش کردن آنها به چندین ضربه نیاز دارد. این به ویژه مشکل ساز است زیرا باتری CAT فقط می تواند سه دور نگه دارد و شما نمی توانید وسایل یدکی را با خود حمل کنید.

“آنچه آن را به یک تجربه واقعا عالی تبدیل می کند، تاکید بر این است که احساس کنید واقعاً آنجا هستید”

با این حال، این بدان معنا نیست که CAT نمی تواند به سلاح مفیدتری تبدیل شود. بسته به تلاش‌های اکتشافی خود، ممکن است برخی به‌روزرسانی‌ها را در این ابزار بیابید که به آن امکان می‌دهد با انرژی بیشتری شلیک کند و آن را به روشی مؤثرتر برای مبهوت کردن روبات‌های تهدیدآمیز تبدیل کند. با این حال، در نهایت، بهترین راه حل فرار و شاید حتی پنهان شدن است. این ربات ها برای به دست آوردن شما جلوی هیچ چیز نمی ایستند و شما نمی توانید بیش از یک ضربه از آنها زنده بمانید. شلیک دوم قطعا شما را خواهد کشت.

روتین این یک تجربه ترسناک جالب است و حتی اگر تاریخچه توسعه باورنکردنی آن را که شامل دو جابجایی موتور بازی بود نادیده بگیرید، باز هم تجربه ای است که من به طرفداران این سبک توصیه می کنم. عنوان چندان چالش برانگیز نیست و حتی اگر نشانگرها یا نقشه هایی را پیدا نکنید که به شما در مسیریابی کمک کند، باز هم تجربه ای نسبتاً خطی است. با این حال، چیزی که آن را به یک تجربه واقعا عالی تبدیل می‌کند، تاکید آن بر این است که احساس کنید واقعاً آنجا هستید، هم از نظر فقدان رابط کاربری سبک بازی ویدیویی، و هم در نحوه تعامل شما با دنیا و انجام کارهایی مانند بررسی کردن باتری CAT یدکی زیر مبل‌ها. تنها نقطه ضعف اصلی در اینجا این واقعیت است که سرسختی کلی دشمنان ربات به این معنی است که مبارزه در اینجا واقعاً یک گزینه نیست، و در حالی که دویدن و پنهان شدن همیشه مؤثر است، این سبک ترسناکی نیست که ممکن است برخی از بازیکنان شخصاً از آن لذت ببرند. با این حال، با وجود این، روتین هنوز هم مثل یک بازی است که از تجربه کردنش خوشحالم.

این بازی در رایانه شخصی بررسی شده است.