شرط بندی بر روی اخبار سوالات اخلاقی را برای روزنامه نگاران ایجاد می کند

معاملات بازار پیش بینی محیطی را ایجاد کرده است که در آن تقریباً هر بخش از اطلاعات به طور بالقوه قابل درآمدزایی است: آهنگ جدید BTS در این هفته چقدر خوب اجرا خواهد کرد؟ لس آنجلس چقدر داغ خواهد بود؟ آیا دونالد ترامپ استیضاح خواهد شد؟ کاربران می‌توانند روی همه این‌ها و در برخی پلتفرم‌ها، نتایج وحشتناک‌تر و خشن‌تر در دنیای واقعی شرط‌بندی کنند.

رشد و گسترش سریع پلی مارکت و کالشی، اتاق های خبر را در موقعیت عجیبی قرار داده است. مبشران بازار پیش‌بینی اغلب ادعا می‌کنند که نقل قول‌های آنها قابل اعتمادتر و دقیق‌تر از نظرسنجی‌ها و رسانه‌های سنتی است، و این صنعت را به‌عنوان جایگزینی برای اخبار به‌طور موثری قرار می‌دهد. در همان زمان، خبرگزاری ها از فاکس نیوز به مطبوعات مرتبط معاملات قابل توجهی با مبادلات بازار پیش‌بینی می‌کنند، و Polymarket و Kalshi تلاش می‌کنند خود را با روزنامه‌نگاران مستقل و Substacker از طریق معاملات قرار دادن پولی هماهنگ کنند.

از آنجایی که بازارهای پیش‌بینی به کاربران امکان کسب درآمد از اخبار را می‌دهند، روزنامه‌نگاران در تیراندازی قرار می‌گیرند: چیزی که آنها گزارش می‌کنند (و اطلاعاتی که در گزارش قرار می‌گیرد) ناگهان مبلغی دلاری به آن متصل می‌شود. همچنین به این معنی است که اطلاعاتی که در محل کار با آنها مواجه می شوند به طور بالقوه بسیار ارزشمند است. ProPublica در اوایل این هفته اعلام کرد که قوانین اخلاقی خود را به‌روزرسانی می‌کند تا به صراحت به محدودیت‌هایی در مورد نحوه استفاده کارکنان از بازارهای پیش‌بینی اشاره کند. منشور اخلاقی ProPublica از قبل شامل محدودیت‌هایی در مورد نحوه سرمایه‌گذاری کارکنان در شرکت‌های خارجی تحت پوشش آن است. اما این سیاست اکنون بیان می‌کند که «هیچ کارمندی نباید روی نتیجه اخبار در بازارهای پیش‌بینی شرط‌بندی کند، صرفنظر از اینکه در پوشش آن رویداد نقش داشته باشد یا خیر».

دیگو سوربارا، معاون سردبیر ProPublica، گفت که این روزنامه پس از آن که برخی از کاربران پلی مارکت صدها هزار دلار بر روی اقدام نظامی در ایران شرط بندی کردند، بحث درباره این موضوع را آغاز کرد. (همچنین یک نگرانی: مورد تایمز اسرائیل روزنامه‌نگاری که توسط شرط‌بندی‌ها تهدید می‌شد و از او می‌خواستند داستان خود را به‌روزرسانی کند تا با شرط‌بندی‌هایشان هماهنگ شود.)

سوربارا می‌گوید: «اگر مثلاً یک جنگ در ایران را پوشش می‌دهید، حتی نباید برای ثروتمند شدن خود از رویدادهای خبری، سرمایه‌گذاری پولی کنید. همانطور که شما سهام نمی خرید، فکر می کنم ما احساس کردیم که این تقریبا یک پیشرفت طبیعی است. سوربارا می‌گوید که این سیاست نه تنها در مورد کارکنان تحریریه مانند خبرنگاران و سردبیران، بلکه برای کارکنان تجاری نیز اعمال می‌شود، زیرا همه از داستان‌هایی که در دست ساخت هستند آگاه هستند.

خط‌مشی ProPublica اجازه برخی قمار را می‌دهد: برای مثال، رای اسکار اداری، یا شرط‌بندی ورزشی، در صورت قانونی. سوربارا استدلال می کند که چون این کانال در واقع نتایج رویدادهای ورزشی را پوشش نمی دهد، قمار ورزشی نگرانی بزرگی نیست. استثنا این است که یک گزارشگر روی چیزی شبیه به یک داستان در مورد NFL یا لیگ ورزشی دیگری کار کند، در آن زمان محدودیت‌های شدیدتر ممکن است اعمال شود. به عنوان مثال، خبرنگاری که روی داستانی در سال 2021 درباره فرار از مالیات مالکان NBA کار می کرد، از شرط بندی در بازی های بسکتبال منع می شد.

بیشتر حجم معاملات در Kalshi مربوط به ورزش است، اما بازارهای پیش بینی این که چه چیزی یک “رویداد خبری” است و چه چیزی نیست را پیچیده می کند. از سوربارا پرسیدم که آیا یک کارمند ProPublica مجاز است در بازارهای پیرامونی مربوط به Super Bowl شرط بندی کند: چه کسی در بین مخاطبان خواهد بود یا چه کسی اجرا خواهد کرد.

«کسی در یک رویداد اجرا خواهد کرد» را می توان با هزاران محاسبه مختلف مطلع کرد [that] یک سوال ایدئولوژیک وجود دارد: 'من در این رویداد اجرا نخواهم کرد زیرا این سازمان از کسی حمایت می کند [on staff] او از من خواست، من به آنها می گفتم این کار را نکنید [bet on] آن.”

نگرانی ها فقط در مورد اجتناب از تضاد منافع نیست: اخبار گزارش شده توسط روزنامه نگاران شانس را در بازارهای پیش بینی تغییر می دهد و در برخی موارد، پوشش خود به فرصتی برای شرط بندی تبدیل می شود. در Polymarket، بیش از 55 میلیون دلار از حجم معاملات برای تصمیم گیری در مورد اینکه چه کسی نامزد خواهد شد، استفاده شد زمانشخصیت سال 2025 است، انتخابی که توسط تیم تحریریه مجله انجام شده است.

کریستین ماتزن، سخنگوی TIME گفت: «سیاست موجود TIME کارمندان و اعضای خانواده‌هایشان را از شرکت در بازارهای پیش‌بینی یا فعالیت‌های مشابهی که بر روی اطلاعات غیرعمومی به‌دست‌آمده از طریق استخدام در TIME گمانه‌زنی می‌کنند، منع می‌کند. حد در یک ایمیل “این سیاست همچنین همه کارمندان و اعضای خانواده آنها را از هرگونه فعالیت بازار پیش بینی بر اساس اعلامیه های TIME محدود می کند.”

برخی از رسانه ها معتقدند که قوانین موجود در مورد تضاد منافع، فعالیت در بازارهای پیش بینی را پوشش می دهد. حددر بیانیه اخلاقیات آمده است: “ما به خبرنگاران اجازه نمی‌دهیم افراد یا شرکت‌هایی را که درگیری شخصی دارند پوشش دهند.”

“در حال حاضر مطالعه من این است که سیاست اخلاقی فعلی از تضاد منافع که مربوط به قمار در اخبار است جلوگیری می کند.” حد سردبیر Nilay Patel می گوید. اما اگر بخواهیم یک سیاست محدودتر به طور خاص برای بازارهای پیش بینی بنویسیم، وضعیت را زیر نظر خواهیم داشت و بدون تردید این کار را انجام خواهیم داد.

به همین ترتیب، چارلی استادلندر، مدیر اجرایی روابط و ارتباطات رسانه ای در نیویورک تایمزبه من به سیاست اخلاقی موجود خود اشاره کرد که کارکنان را از انجام “هر شکلی از سرمایه گذاری” در “شرکت، تجارت یا صنعتی که دارای پوششی است” که مدیریت می کند، از جمله مشتقات، معاملات آتی، فروش کوتاه مدت و بدهی های سفته بازانه منع می کند (پلتفرم کوچک ایالات متحده Kalshi و Polymarket توسط کمیسیون معاملات آتی کالا تنظیم می شود).

تجارت داخلی غیرقانونی است، اما آنچه در بازارهای پیش‌بینی اتفاق می‌افتد تقریباً به عنوان یک امر مسلم در نظر گرفته می‌شود، از جمله محتوای حمایت شده توسط تأثیرگذارانی که پلتفرم‌ها را تبلیغ می‌کنند. این بحث که بازارهای پیش‌بینی نشان می‌دهند که در آینده چه اتفاقی می‌افتد، حتی قبل از وقوع یک رویداد، تا حدی به حضور افراد داخلی در پلتفرم‌ها بستگی دارد که بر اساس اطلاعاتی که هنوز عمومی نیستند، معامله می‌کنند. روزنامه نگاران به طور مرتب به اطلاعات غیر عمومی دسترسی دارند: اخبار آتی تحت تحریم، جزئیات غیرقابل ضبط از منابع، یا داستان هایی که هنوز منتشر نشده اند. اگر اخلاق را از پنجره بیرون می انداختید و نمی ترسیدید شغل خود را از دست بدهید، یک روزنامه نگار یک خودی کامل خواهد بود. مدیر عامل پلی مارکت، شاین کوپلان، گفت: «خوب است» که شرکت او محیطی را ایجاد می کند که در آن افراد داخلی اطلاعاتی را که دارند افشا می کنند. مشکل این است که بار دیگر، تجارت داخلی غیرقانونی است، و افراد داخلی واقعی – مانند روزنامه‌نگاران یا کارکنان نظرسنجی در پنسیلوانیا – از نظر تئوری اجازه ندارند بازارهای پیش‌بینی مربوطه را معامله کنند. بدون افراد داخلی، سهم بازار پیش‌بینی‌شده چه مزیت رقابتی ایجاد می‌کند؟

حتی اگر پرسنل رسانه‌ها از معامله در بازارهای پیش‌بینی منع شده‌اند، اتاق خبر بعد از اتاق خبر مجوز یا معاملات تبلیغاتی را با همین پلت‌فرم‌ها اعلام کرده است (به شراکت بین MLB و Polymarket یا معامله فیفا با یک پلتفرم کمتر شناخته‌شده اشاره نکنیم). آیا نگاه این رسانه ها به مسئولیت خود متفاوت است؟

سخنگوی آنا جاگر در ایمیلی گفت CNN که با Kalshi شراکت دارد، کارمندان خود را از شرط‌بندی در بازارهای پیش‌بینی منع می‌کند و شامل افشای داستان‌های مربوط به صنعت می‌شود.

جاگر گفت: «بازارهای پیش‌بینی تنها یک منبع داده را ارائه می‌دهند که روزنامه‌نگاران می‌توانند از آن برای گفتن یک داستان استفاده کنند. به عنوان مکمل سایر گزارش‌ها و منابع داده‌ای مانند نظرسنجی‌ها استفاده می‌شود. جایگزین منابع دیگر نمی‌شود و تأثیری بر استقلال تحریریه ندارد.»

داو جونز که منتشر می کند وال استریت ژورنالدر ژانویه با Polymarket وارد مشارکت داده شد. سخنگوی لورن مک کیب این را گفت حد از طریق ایمیلی که شرکت دستورالعملی صادر کرد مبنی بر اینکه همه کارمندان از استفاده از اطلاعات محرمانه کاری برای تجارت منع شده‌اند و «باید از هر گونه پیش‌بینی فعالیت بازار که می‌تواند تضاد منافع ایجاد کند» در کار خود اجتناب کنند. کارمندان اخبار – و همچنین اعضای خانواده آنها – از شرط بندی در بازارهای پیش بینی مرتبط با منطقه تحت پوشش خود منع شده اند.

بازارهای پیش‌بینی از طریق معاملات با رسانه‌های اصلی خبری و مکان‌های برجسته در همه چیز، از پخش‌های ورزشی گرفته تا نمایش‌های جوایز، در تلاش هستند تا خود را در پذیرش سازمانی مشروعیت بخشند. سوربارا می‌گوید که معاملات رسانه‌ای را «عجیب» می‌داند، حتی اگر آنها چیزی شبیه به معاملات مجوز داده‌های پشت صحنه باشند.

“[The] اپتیک برای من خیلی خوب نیست.» او می‌گوید: «به‌عنوان روزنامه‌نگار فکر می‌کنم، ما فقط وظیفه داریم تا حد امکان بی‌طرف باشیم و همچنین از این تصور که چیزی مبهم در حال وقوع است اجتناب کنیم، زیرا این ما هستیم که باید حقیقت را در اینجا بگوییم. و اگر مردم نتوانند به ما اعتماد کنند، پس ما خیلی کم داریم.”