بررسی جایگزین – Marathon Man

افاز همان لحظه جایگزین شد من – و احتمالاً بسیاری دیگر – از زیبایی شناسی غافلگیر شدیم. هنر پیکسلی با جزئیات بیش از حد، متحرک تا کوچکترین تفاوت‌های ظریف، یک آمریکای سایبرپانک یکپارچهسازی با سیستمعامل و آینده‌نگر را به تصویر می‌کشد، به سادگی آنقدر خوب بود که نمی‌توان در برابر آن مقاومت کرد. البته، پس از آن تاخیرها اتفاق افتاد و برای مدت طولانی، خیلی خوب به نظر می رسید که واقعیت داشته باشد.

اما همانطور که استودیو گربه غمگین بیشتر نشان داد، به آرامی اما مطمئناً به سمت تاریخ انتشار کار می کرد و می خواست همه چیز عالی باشد، نگرانی های بیشتری ظاهر شد. در تکه هایی، جایگزین شد به ظاهر همه چیز را داشت، حتی در محدوده چشم انداز 2.5 بعدی آن. یک سیستم جنگی به وضوح بر اساس بتمن: آرکام سری. شخصیت های جذاب با داستان های پیچیده و اغلب غم انگیز خود. فضایی که ناشی از استیصال پسا مصرف‌گرایی و سناریوهای کابوس‌آمیز است، که در آن انسان چیزی فراتر از محصول است.

چیزهای زیادی وجود دارد، اما مطمئناً این بخش‌های نامتجانس در نهایت به هم خواهند رسید، درست است؟ خوب، واقعاً نه، و مسافت پیموده شده شما واقعاً متفاوت خواهد بود، بسته به اینکه دقیقاً چه انتظاری دارید جایگزین شد.

داستان با REACH، یک هوش مصنوعی، شروع می‌شود که در حال بررسی وضعیت توسعه‌دهنده آن، وارن، که در Phoenix Corp کار می‌کند، بعد از اتفاقی که به نظر می‌رسد یک تصادف است، هوش مصنوعی خود را در بدن دومی ساکن می‌کند. حتی بدتر این واقعیت است که ساختمان دچار شکست های متعددی شده است. آتش‌سوزی می‌شود، پانل‌های سقف فرو می‌ریزد، کارهای ساختمانی انجام می‌شود، و این همه کاری است که REACH می‌تواند برای یافتن کمک انجام دهد… تا زمانی که متوجه می‌شود پلیس بیماران را اعدام می‌کند و بی‌رحمانه آنها را شکار می‌کند.

“برای همه مقاصد، این اصل موضوع است جایگزین شدو توسط یک سنت قانع کننده پشتیبانی می شود. حادثه Prospero، دفترچه خاطرات موریانه جدیدی که از داشتن برده و اسلحه به از دست دادن همه چیز می رسد – جهان سازی خارق العاده ای در جریان است.”

حتی اگر کمی بیش از حد طول بکشد، مقدمه ای قانع کننده برای دنیای آن است جایگزین شدو REACH به چند دلیل به عنوان یک رسانه قوی عمل می کند. از یک سو تاریخ رسمی جهان و آنچه او با چشمان خود شاهد است وجود دارد. پس از یک فاجعه هسته ای که بخش قابل توجهی از کشور را غیرقابل سکونت کرد، ابتکار فونیکس متولد شد که کمک و فرصتی را برای همه فراهم کرد. البته، مانند هر شرکت بزرگ، این شرکت نیز در معاملات مبهم شرکت دارد. دیواری بسازید تا بخش قابل توجهی از شهر فینیکس را محاصره کنید، اعضای بدن و اعضای بدن را تصرف کنید، سپس افراد بدون مراقبت در جهان را از بین ببرید (با بسیاری از بازماندگان که در ایستگاه اقامت دارند) – و این تازه شروع است.

از سوی دیگر، خاطرات وارن وجود دارد که گهگاه برخی از چیزهای نه چندان خوب را در مورد توسعه دهنده آن آشکار می کنند. اما شاید قابل توجه ترین صراحت REACH باشد. دیدن او در مواجهه با واقعیت، که به وضوح با همه چیزهایی که به او تغذیه شده است، مطابقت ندارد، جالب است، به خصوص زمانی که به کل تجربه انسان بودن مربوط می شود. بر نحوه برخورد او با دیگران تأثیر می گذارد: صادقانه در قبال یک عیب، حتی زمانی که این بهترین تاکتیک نیست. گاهی اوقات به طرز عجیبی جذاب است، به خصوص هنگام تعامل با Sadie، که بازی محلی را در ایستگاه اجرا می کند. در دیگران، او به عنوان یک انسان مستقیم به انرژی طوفان عمل می کند. و گاهی اوقات، منطق او نمی تواند سازگاری دهد که چرا یک نفر حنجره خود را برداشته است یا اینکه چرا یک نفر باید بمیرد و دیگری به دلیل مراقبت های پزشکی ناکافی زندگی می کند.

طبیعتاً پر از ناامیدی جایگزین شد ممکن است، همچنین در هر نوبت کاملاً زرق و برق دار است. یک قدم زدن ساده در بازار استیشن، جزئیات باورنکردنی را نشان می‌دهد: غرفه‌های فرسوده، تابلوهای ارزان قیمت، منحط روی عصا، تجهیزات کم کارکرد و بسیاری از انواع مختلف روشنایی. هنگامی که هنگام غروب از اطراف دیوار عبور می کنید یا برای جلوگیری از مرگ سریع، درخشش گویای یک تک تیرانداز موریانه را تماشا می کنید، این نور حتی جذاب تر است. و اگرچه قبلاً ذکر شده است، باید تکرار شود: انیمیشنی که به طرز ماهرانه‌ای هر ظرافت کوچک را به سطحی تقریباً غیرطبیعی چشمگیر نشان می‌دهد. همه چیز به طرز باورنکردنی با موسیقی متن سینتی سایزر در هم آمیخته است که می تواند از محیط آرام تا ظلم صنعتی متغیر باشد.

برای همه مقاصد، این اصل موضوع است جایگزین شدو توسط یک سنت قانع کننده پشتیبانی می شود. حادثه Prospero، دفترچه خاطرات موریانه جدیدی که از داشتن برده و اسلحه به از دست دادن همه چیز می رسد – جهان سازی خارق العاده ای در جریان است. و هر چقدر هم که ماموریت های اختیاری خسته کننده به نظر می رسند، دست کم شخصیت ها را روشن می کنند. با این حال، به نظر نمی‌رسد که برخی از داستان‌ها همیشه در داستان واقعی نمایش داده شوند، و اینجاست که اولین نقطه ضعف بازی نمایان می‌شود: سرعت بازی.

«وقتی همه چیز با هم پیش می‌رود، نبرد می‌تواند خوب به نظر برسد، اگرچه باز هم همینطور است آرکامالهام گرفته شده از یک هواپیمای 2.5 بعدی. هرکسی که انتظار همین سطح از حساسیت و درخشش تاکتیکی را داشته باشد، ناامید خواهد شد.”

اگرچه طولانی‌ترین تجربه نیست، اما اغلب به نظر می‌رسد که طرح در جاهایی کشیده می‌شود. مشاهدات و مکالمات REACH با وارن، یا بهتر است بگوییم بدن وارن، در حین بازی، همه چیز را در حرکت نگه می دارد. توقف چندباره برای تعامل با اشیاء مختلف باعث ایجاد یک میرایی جزئی در اشیا می شود. در بهترین حالت، می تواند شبیه یک بازی ماجراجویی باشد. در بدترین حالت، یک شبیه ساز راه رفتن.

جدای از آن، پلتفرم کردن پازل سینمایی و مبارزه با جریان آزاد وجود دارد. در حالی که شروع به کار کمی طول می کشد، اولین مورد سناریوهای جالبی را ارائه می دهد، مانند خاموش کردن دریچه های آب و جلوگیری از بالا آمدن بخار. آنها همیشه چالش‌برانگیزترین یا باهوش‌ترین نیستند: فکر می‌کنید رسیدن به آن جعبه در مسیر پیاده‌روی بالا به معنای فشار دادن آن به سمت… چیزی است، اما نه، این به معنای فشار برای بالا رفتن از لوله‌های بالا است (و سپس می‌توانید دوباره آن را انجام دهید). برخی از سناریوها حتی می توانند به طور تصادفی خسته کننده باشند، مانند یک تک تیرانداز موریانه ای که روی دیواری که در آن پنهان شده ام، می رود و ناگهان من را نابود می کند. حداقل حرکت در اکثر مواقع به موقع است.

مبارزه آسان است و کاملاً تأثیرگذار است. با یک دکمه به دشمنان ضربه بزنید، با دکمه دیگر با آنها مقابله کنید، از حملات قرمز طفره بروید و هاکسلی را با ضربات کافی برای اجرای دشمنان تقویت کنید. مشکلات، همانطور که انتظار می رود، زمانی که کلنگ را بدست آورید، ظاهر می شوند. این می تواند زره ها و سپرها را از بین ببرد: بدون انجام این کار، آنها در برابر ضربات یا ضربات آسیب ناپذیر می مانند. بسیار ساده است، با این تفاوت که بارگذاری آزاردهنده دارد.

شاید 50-50 برنده شوید و قبل از اینکه دشمن از حمله قرمز خود استفاده کند، موفق شوید. شاید نه. این واقعیت که آنها بین دشمنان دیگر بافته می شوند، آن را آزاردهنده تر می کند، به خصوص زمانی که سعی می کنید ابتدا دشمنان دامنه دار را از بین ببرید. علاوه بر این، هاکسلی به آرامی شارژ خود را از دست می دهد، اگر شما حمله نکنید، به این معنی که هر فرصتی برای شکستن زره، مثلاً یک تانک به این معنی است که باید دو بار به آن ضربه بزنید، از حمله قرمز آن طفره بروید، تکرار کنید، تا زمانی که بتوانید شلیک کنید.

وقتی همه چیز با هم جریان دارد، مبارزه می تواند احساس خوبی داشته باشد، اگرچه باز هم اینطور نیست آرکامالهام گرفته شده از یک هواپیمای 2.5 بعدی. هرکسی که انتظار همین سطح از حساسیت و درخشش تاکتیکی را داشته باشد، ناامید خواهد شد.

“شاید فقط مغز من چیزی بیشتر از این زیبایی شناسی درخشان می خواهد. در هر صورت، این می تواند یک داستان سرگرم کننده برای طرفداران سایبرپانک باشد، به شرطی که شما بتوانید اشتباهات مختلف آن را بپذیرید.”

باز هم، همه چیز به چیزی بستگی دارد که می خواهید به آن برسید جایگزین شد. اگر جوی است که به دنبال آن هستید – گرافیک، موسیقی، جهان و این شخصیت‌ها – تا زمانی که با مکالمات طولانی و گام‌های روشمند مشکلی نداشته باشید، می‌تواند کاملاً آن فضا را پر کند. نه مبارزه و نه سکوی بازی بدترین هستند، نه با یک شلیک از راه دور. شما می توانید چیزهایی برای لذت بردن پیدا کنید، اما آنها فقط با ارائه یا ساختمان جهانی مطابقت ندارند.

نتیجه تجربه ای است که چیزی بیش از مجموع اجزای آن احساس نمی شود (حتی گاهی اوقات وقتی به سختی موفق به دستیابی به آن می شود). و هر چقدر هم که پانوراماها خیره کننده باشند، دوربین حرکت می کند و بزرگنمایی می کند تا جلوه ای عالی داشته باشد. جایگزین شد می‌تواند حسی شبیه سینمایی و قابل ربط داشته باشد، مثل اینکه شما فقط در حال قدم زدن در برخی محیط‌ها هستید به جای اینکه واقعاً احساسی نسبت به آنها داشته باشید. شاید فقط مغز من چیزی بیشتر از این زیبایی شناسی درخشان می خواهد. صرف نظر از این، می تواند یک داستان سرگرم کننده برای طرفداران سایبرپانک باشد، به شرطی که بتوانید اشتباهات مختلف آن را بپذیرید.

این بازی در رایانه شخصی بررسی شده است.