تلویزیون‌های LED RGB مشکلات تداخل رنگی را در نمایش هفته نمایش نشان می‌دهند

در مرکز کنوانسیون لس آنجلس، دو تلویزیون 85 اینچی در اتاق جلسه Nanosys در هفته نمایش، یک کنوانسیون سالانه تجارت به کسب و کار با تمرکز بر فناوری مورد استفاده در نمایشگرهای مختلف، در کنار یکدیگر قرار گرفتند. یکی از تلویزیون ها یک پنل مینی LED با نقاط فوق العاده کوانتومی و دیگری یک LED RGB بود – داغ ترین روند تلویزیون امسال. هر دو تلویزیون محتوای یکسانی را به طور همزمان نشان دادند تا تفاوت‌های بین دو فناوری را برجسته کنند یا به طور خاص، نقص‌های بالقوه نور پس‌زمینه LED RGB را در مقایسه با سوپر کوانتوم دات (SQD) نشان دهند که از LED‌های آبی برای نور پس‌زمینه استفاده می‌کند.

احتمالاً باید اشاره کنم که Nanosys در اولین تلویزیون نقاط کوانتومی ایجاد کرد.

تلویزیون سمت راست، با نقاط سوپر کوانتومی Nanosys، دارای برچسب TCL X11L بود (گریل پایین راه راه این را تایید می کند) و دیگری به احتمال زیاد TCL RM9L بود. Nanosys این موضوع را تایید نمی‌کند، اما من تلویزیون‌های LED RGB از هایسنس، سامسونگ، ال‌جی و سونی را شخصا دیده‌ام و هیچ‌کدام از آنها نبود. جف یورک، معاون بازاریابی در Nanosys، به من اطلاع داد که هر دو تلویزیون در حالت Filmmaker هستند و رنگ‌ها روی بومی تنظیم شده‌اند تا به هر دو امکان دستیابی به وسیع‌ترین طیف ممکن را بدهد.

برای تازه‌سازی حافظه، تلویزیون‌های LED RGB از LED‌های قرمز، سبز و آبی استفاده می‌کنند که در مناطق گروه‌بندی شده‌اند تا یک نور پس‌زمینه رنگی بر اساس تصویر نمایش داده شده روی صفحه ایجاد کنند. در تئوری، این به تلویزیون رنگ‌های پر جنب و جوش‌تر و اشباع‌شده‌تری نسبت به تلویزیون‌های مینی ال‌ای‌دی مانند X11L با نور پس‌زمینه آبی می‌دهد، بدون اینکه صرفاً به نقاط کوانتومی تکیه کنید. مشکل بالقوه اصلی این است که نور رنگی ارائه شده توسط نور پس‌زمینه به پیکسل‌های مجاور یا مناطقی که از نظر رنگ متفاوت هستند پخش می‌شود و باعث ایجاد تداخل رنگی می‌شود. در عمل، این امر می‌تواند باعث شود که قرمزی یک پیراهن یا کلاه روشن باعث شود پوست پوشنده رنگ قرمزی پیدا کند. و این دقیقاً همان چیزی است که این نسخه نمایشی نشان داد.

در طول تظاهرات، همان خوراک ویدئویی از هر دو تلویزیون پخش شد. یک اسلاید سه ردیف را نشان داد: دو ردیف جعبه با رنگ‌های اصلی و فرعی – آبی، سبز، قرمز، فیروزه‌ای، سرخابی و زرد – و سومی با یک صلیب سفید نازک روی پس‌زمینه سیاه زیر هر جعبه رنگ. سپس ردیف بالایی جعبه‌ها به طور متناوب بین یک جعبه توپر و یک جعبه با یک صلیب سفید در داخل آن قرار می‌گیرد. در تلویزیون LED RGB، وقتی صلیب سفید در ردیف بالا ظاهر شد، به راحتی می‌توان دید که رنگ ناحیه اطراف صلیب کمی روشن‌تر و کمتر اشباع می‌شود. تداخل رنگ فقط در ردیف بالای کادرها اتفاق نیفتاد. رنگ جعبه ردیف وسط نیز به وضوح با ردیف پایین صلیب ها ترکیب می شود. این در اندازه‌گیری‌های طیف رنگی تلویزیون‌های BT.2020 نیز دیده می‌شود، با معرفی متقاطع سفید که پوشش کلی BT.2020 را کاهش می‌دهد، به‌طور چشمگیری با نقاط رنگ آبی و سبز.

اما تا زمانی که مثل من آدم اندازه‌گیری نباشید، برای سرگرمی بلوک‌های رنگی ثابت را روی تلویزیون خود تماشا نمی‌کنید. این تأثیر در رنگ پوست نیز وجود دارد – چیزی که به عنوان انسان به راحتی قابل توجه است. همانطور که رنگ بلوک ها در صلیب سفید محو می شود، پس زمینه رنگی نیز در رنگ پوست محو می شود. تصاویر ثابت از صورت یک زن در برابر پس زمینه رنگی باعث شد رنگ پوست او به سمت رنگ پس زمینه تغییر کند. برای اطمینان از اینکه چشمم باعث خونریزی رنگی نمی شود، برخلاف تلویزیون، از تلسکوپ استفاده کردم تا فقط روی قسمتی از صورت زن فوکوس کنم و بقیه را از دید خود پنهان کنم. هنوز می‌توانستم تشخیص دهم که با تغییر رنگ پوست او چه رنگ پس‌زمینه نشان داده می‌شود.

تلویزیون SQD هیچ تداخل رنگی را نشان نداد. همچنین کنتراست بهتری داشت که به تعداد مناطق تاریک می رسد. X11L به عنوان دارای حداکثر 20000 فضای ناهار خوری تبلیغ می شود، اگرچه Rtings می گوید مدل 85 اینچی دارای 14400 است که هنوز یک عدد قابل توجه است. به من گفته شد که تلویزیون LED RGB مورد استفاده در این مقایسه حدود 8000 ناحیه کم نور دارد. یکی از دلایلی که این عدد کمتر است این است که هر ناحیه کم نور در یک تلویزیون RGB، حداقل باید دارای سه LED باشد – یکی قرمز، یکی سبز و دیگری آبی – و اینها فضا را اشغال می کنند. اما زمانی که نور پس‌زمینه فقط از ال‌ای‌دی‌های آبی تشکیل می‌شود، یک LED می‌تواند به عنوان منطقه کم نور عمل کند و کنترل بسیار دقیق‌تری را ارائه دهد.

همه اینها در محتوای واقعی قابل درک است. در طول یک صحنه اکشن با حرکات سریع و برش‌های سریع، هنوز هم می‌توانستم متوجه تفاوت‌ها شوم زیرا رنگ‌های روشن بر اطرافیانشان تأثیر می‌گذارد، به خصوص در رنگ پوست. و در صحنه های شب تفاوت کنتراست محسوس بود. اگر تلویزیون RGB LED به تنهایی در اتاق بود، بدون تلویزیون SQD برای مقایسه، من فکر نمی کنم که تداخل رنگ آنچنان قابل توجه به نظر نمی رسید. چشمان ما می توانند به سرعت با مشکلات بینایی سازگار شوند و دیگر متوجه آنها نمی شویم. اما حذف مقایسه مشکل را برطرف نمی کند.

این اطلاعات کاملاً جدیدی نیست. از زمانی که این فناوری در نمایشگاه CES 2025 معرفی شد، کارشناسان صنعت نگران پتانسیل تداخل رنگی در تلویزیون های LED RGB بودند. این نگرانی ها با ورود تلویزیون های LED RGB جدید به بازار در سال جاری افزایش یافته است. ال‌جی دیسپلی، به‌ویژه سازنده پنل‌های OLED که مستقیماً با ال‌ای‌دی‌های RGB رقابت می‌کنند، چند هفته قبل از نمایشگاه CES امسال ویدیوهایی تولید کرد که مشکلات را برجسته می‌کرد.

البته، هم Nanosys و هم LG Display علاقه مند هستند که فناوری تلویزیون RGB را کم اهمیت جلوه دهند. عملکرد یک تلویزیون LED RGB نیز گویای ماجرا نیست همه تلویزیون LED RGB. وقتی Hisense UR9 را بررسی کردم متوجه هیچ مشکلی در تداخل نشدم، اگرچه هر چه بیشتر تلویزیون‌های LED RGB دیگر را می‌بینم، بیشتر فکر می‌کنم که Hisense می‌تواند مشکل را حل کند و هر زمان که رنگ‌های زیادی روی صفحه وجود داشت به نور پس‌زمینه سفید و غیر RGB برگردد. علاوه بر این، قابلیت‌های پردازش تلویزیون‌های LED RGB آینده سونی می‌تواند تداخل رنگی را در این مجموعه‌ها به یک مشکل تبدیل کند. و ما هنوز در آغاز تاریخ تلویزیون های LED RGB هستیم. با ادامه پیشرفت و اصلاح فناوری، این مسائل باید کاهش یابد. اما تا سال 2026، به نظر می رسد SQD حداقل دست بالا را داشته باشد.