نقدها و نمرات فیلم Motor City |‌ اکشن ولی تکراری | موبوگیم

فیلم Motor City جدیدترین اثر با هنرنمایی آلن ریچسون است که نتوانسته نمرات قابل قبولی از منتقدان دریافت کند.

فیلم Motor City یک اثر اکشن و هیجان‌انگیز به کارگردانی پاتسی پونسیرولی و نویسندگی چاد سنت‌جان است. این فیلم با بازی ستارگانی همچون آلن ریچسون، بن فاستر، پابلو شرایبر، لایونل بوییس و شیلین وودلی، داستان جذابی را روایت می‌کند. ماجرا در دیترویت دهه ۱۹۷۰ می‌گذرد و شخصیت اصلی آن، جان میلر، یک زندانی سابق است که در جستجوی انتقام، وارد مسیری پر از خطر و هیجان می‌شود. آلن ریچسون در نقش جان میلر و شیلین وودلی در نقش سوفیا، از بازیگران کلیدی این اثر هستند که به دنیای خشن و پر تنش این فیلم جان می‌بخشند.

تاکنون در وب سایت راتن تومیتوز ۲۳ نقد برای فیلم Motor City منتشر شده و این اثر توانسته امتیاز ۷۰ درصد را از منتقدان به دست بیاورد. این در حالی است که در وب سایت متاکریتیک، تاکنون ۷ نقد برای این فیلم منتشر شده که امتیاز ۵۵ از صد را برای آن به همراه داشته است. در ادامه نظر منتقدان درباره این فیلم را مشاهده می‌کنید.

نظر منتقدان درباره فیلم Motor City

• راتن تومیتوز: ۲۳ نقد – امتیاز ۷۰ درصد
• متاکریتیک: ۷ نقد – امتیاز ۵۵ از صد

«۷۵/۱۰۰ – TheWrap | منتقد: استیو پوند»

برای مدتی فکر می‌کنید که این فقط یک آزمون است تا ببینید فیلم چقدر می‌تواند این ترفند را کش بدهد؛ اما با رسیدن به نیم ساعت اول، متوجه می‌شوید که این یک ترفند نیست، بلکه کل داستان فیلم است. این اثر بر این واقعیت تکیه دارد که قهرمانان اکشنی مثل جان باید بیشتر سکوت کنند و تماشاگران نیز مراحل پیشروی این‌گونه فیلم‌ها را آن‌قدر خوب می‌شناسند که بدون نیاز به توضیحات کلامی و غیربصری، داستان را دنبال کنند.

«۷۰/۱۰۰ – Next Best Picture | منتقد: جاش پرهام»

این داستانی قدیمی و تکراری است، اما فیلم در سبک پر زرق‌وبرق خود غرق شده و بازیگران نیز تمام تلاش خود را می‌کنند تا پرتره‌هایی جذاب از شخصیت‌ها خلق کنند. شاید فراتر از کم کردن دیالوگ‌ها، تمایز چندانی با آنچه در متن اصلی آمده وجود نداشته باشد، اما گاهی اوقات کلمات درمان نیستند. در اینجا به اکشن نیاز است و این فیلم بیش از حد نیاز برای راضی کردن مخاطب، صحنه‌های اکشن دارد.

«۵۰/۱۰۰ – Screen Daily | منتقد: وندی ایده»

ترفند اصلی این فیلم اکشن و معمولی این است که تقریباً بدون هیچ دیالوگی ساخته شده است. داستان از طریق سکانس‌های اکشن بلندپروازانه و مونتاژها روایت می‌شود؛ همچنین فیلم به‌راحتی از موسیقی راک معمولی دهه ۱۹۷۰ برای پیشبرد خود استفاده می‌کند.

«۵۰/۱۰۰ – The Hollywood Reporter | منتقد: دیوید رونی»

اگرچه فیلم فاقد ارزش سرگرمی نیست، اما فیلم Motor City به‌گونه‌ای به نظر می‌رسد که انگار می‌خواهد ترکیبی از سبک دان سیگل، مایکل مان و والتر هیل با کمی چاشنی از جان وو باشد، اما در نهایت به نسخه‌ای تقلبی از آثار همه‌ی آن‌ها تبدیل می‌شود.

«۴۸/۱۰۰ – Paste Magazine | منتقد: جیم ورل»

این فیلم یک نمایش خودنمایانه است؛ کارگردان پونسیرولی عمداً یکی از ابعاد فیلم خود را محدود می‌کند و سپس انتظار دارد برای عبور از همان دشواری‌ای که خودش خلق کرده، مورد تحسین قرار بگیرد، و حتی اکشن‌های خون‌بار هم نمی‌توانند این اثر را از تهمت خودنمایی نجات دهند.