کارگردان Expedition 33: بازی‌های JRPG را به Skyrim یا Baldur’s Gate ترجیح می‌دهم، زیرا شخصیت‌پردازی قدرتمندتری دارند | موبوگیم

گیوم بروش، کارگردان بازی Clair Obscur: Expedition 33، معتقد است بازی‌های نقش‌آفرینی ژاپنی به دلیل روایت خطی خود می‌توانند داستانی منسجم‌تر و شخصیت‌هایی ماندگارتری نسبت به نقش‌آفرینی‌های غربی مانند The Elder Scrolls V: Skyrim ارائه دهند.

بروش در گفت‌وگویی با Automaton Media درباره تفاوت میان بازی‌های نقش‌آفرینی غربی و ژاپنی صحبت کرد و توضیح داد که «شخصاً» ساختار روایی JRPGها را ترجیح می‌دهد.

او در ابتدا تأکید کرد که اصطلاح “RPG” طیف گسترده‌ای از آثار را در بر می‌گیرد، اما زمانی که صحبت از نقش‌آفرینی‌های غربی می‌شود، بیشتر به بازی‌هایی مانند Baldur’s Gate، Fallout و Skyrim فکر می‌کند؛ آثاری که در آن‌ها بازیکن با انتخاب‌های خود، مسیر داستان را شکل می‌دهد و عملاً نقش شخصیت اصلی را بر عهده می‌گیرد. بروش در این باره گفت:

در این بازی‌ها تصمیم‌هایی می‌گیرید که روی واکنش شخصیت‌ها و حتی پایان داستان تأثیر می‌گذارند. به طور کلی، نقش‌آفرینی‌های غربی به شما اجازه می‌دهند داستان خودتان را بسازید.

او در ادامه توضیح داد که همین موضوع، مهم‌ترین تفاوت میان نقش‌آفرینی‌های غربی و ژاپنی است. به گفته او، در JRPGها داستان معمولاً از ابتدا تا انتها به شکلی خطی روایت می‌شود و همین ویژگی باعث می‌شود نویسندگان بتوانند روایت قدرتمندتر و شخصیت‌های به‌یادماندنی‌تری خلق کنند. بروش در این باره اظهار داشت:

شما یک شخصیت اصلی و مجموعه‌ای از کاراکترها را در اختیار دارید. به نظرم این ساختار اجازه می‌دهد داستانی قدرتمندتر روایت کنید و شخصیت‌هایی ماندگارتر بسازید.

او همچنین اشاره کرد که قهرمانان بازی‌هایی مانند Baldur’s Gate ،Skyrim و Fallout معمولاً شخصیت‌هایی هستند که بازیکن آن‌ها را مطابق سلیقه خود شکل می‌دهد، اما شخصیت‌های Clair Obscur: Expedition 33 مانند Maelle، Gustave و Verso از ابتدا هویت مشخصی دارند.

این کارگردان در پایان بار دیگر تفاوت اصلی دو سبک را به میزان آزادی عمل بازیکن در روایت داستان نسبت داد و گفت:

بازی‌های نقش‌آفرینی غربی فوق‌العاده زیادی وجود دارند که در آن‌ها احساس می‌کنید خودتان داستان را از طریق انتخاب‌هایتان هدایت می‌کنید. در JRPGها هم انتخاب‌های کوچکی وجود دارد، اما در مجموع روایت خطی است؛ پایان همان پایان است و داستان از نقطه A تا Z مسیر مشخصی را طی می‌کند. به نظرم این مهم‌ترین تفاوت میان این دو سبک است.