نقدها و نمرات فیلم Ice Cream Man | بی‌روح و خسته‌کننده | موبوگیم

فیلم Ice Cream Man اثری در ژانر ترسناک به شمار می‌رود که نتوانسته نمرات خوبی از منتقدان دریافت کند.

فیلم Ice Cream Man اثری در ژانر اسلشر است که الی راث در آن نویسندگی، تهیه‌کنندگی و کارگردانی را بر عهده داشته است. ستارگان این فیلم شامل آری میلن، چارلی زلتزر، شایلو اویلی، کیوری میرزا والدمن، سارا ابوت و بنجامین بایرون دیویس هستند. داستان فیلم حول محور یک شهر کوچک در حاشیه شهر می‌چرخد که پس از مصرف خوراکی‌های شیرینی توسط کودکانش، به شدت دچار جنون می‌شود؛ چرا که این خوراکی‌ها آن‌ها را به هیولاهایی قاتل و روانی تبدیل می‌کنند.

منتقدان بر این باور هستند که فیلم Ice Cream Man افراط‌گرایی خودآگاه را با زیر و رو کردن قواعد اشتباه می‌گیرد و در نهایت یک نمایش خون‌ریزی بی‌روح و خسته‌کننده ارائه می‌دهد که در آن، نقد اجتماعی نیمه‌کاره و ضعیف، نمی‌تواند کمبود محتوای عمیق در پس پرده‌های خون‌بار فیلم را پنهان کند.

تاکنون در وب سایت راتن تومیتوز ۱۰۷ نقد برای فیلم Ice Cream Man منتشر شده و این اثر توانسته امتیاز ۲۸ درصد را از منتقدان به دست بیاورد. این در حالی است که در وب سایت متاکریتیک، تاکنون ۱۹ نقد برای این فیلم منتشر شده که امتیاز ۳۴ از صد را برای آن به همراه داشته است. در ادامه نظر منتقدان درباره این فیلم را مشاهده می‌کنید.

نظر منتقدان درباره فیلم Ice Cream Man

• راتن تومیتوز: ۱۰۷ نقد – امتیاز ۲۸ درصد
• متاکریتیک: ۱۹ نقد – امتیاز ۳۴ از صد

۶۳/۱۰۰ – RogerEbert.com | منتقد: سایمون آبرامز

لذت آشکار فیلم‌ساز از نمایش صحنه‌های چندش‌آور و آزادی عمل زیاد، در نهایت باعث شده این اثر کم‌اهمیت که با سلیقه بد ساخته شده، سرگرمی نسبتاً خوبی برای وقت‌گذرانی باشد؛ هرچند احتمالاً بلافاصله پس از تماشای این اثر بی‌محتوا، فیلم Ice Cream Man را از یاد خواهید برد.

۶۰/۱۰۰ – The Hollywood Reporter | منتقد: فرانک شک

در طول سال‌ها، فیلم‌های ترسناک زیادی با موضوع کودکان قاتل ساخته شده‌اند، مانند Village of the Damned و دنباله آن، و البته Children of the Corn. اما الی راث در این تلاش خود که تنها می‌توان آن را بیمارگونه و پیچیده توصیف کرد، اشتیاق خود را برای شکست دادن همه آن‌ها پنهان نمی‌کند. و من مطمئنم او این را به عنوان یک تعریف تلقی خواهد کرد.

۵۰/۱۰۰ – The A.V. Club | منتقد: جرد جونز

مانند هر تولیدکننده دیگر در حوزه ژانر وحشتِ بی‌محتوا، الی راث فراموش نمی‌کند که چاشنی خاص خود را به کار اضافه کند و همین موضوع Ice Cream Man را به تاریک‌ترین و بی‌رحمانه‌ترین اثر او تا به امروز تبدیل می‌کند.

۵۰/۱۰۰ – Collider | منتقد: شاون ون هورن

الی راث در فیلم Ice Cream Man ایده جالبی دارد، اما با توجه به محتوای بسیار اندک، فیلم به سرعت از هم می‌پاشد. صحنه‌های خون‌ریزی درخشان فیلم در ابتدا جذاب هستند، اما پس از مدتی، آن شیرینی از بین می‌رود و مخاطب را با چیزی که سیرکننده باشد تنها می‌گذارد. وقتی تیتراژ پایانی شروع می‌شود، شما همچنان تشنه محتوای بیشتری هستید.

۴۰/۱۰۰ – IGN | منتقد: چیس هاچینسون

در فیلم Ice Cream Man، الی راث بار دیگر سعی می‌کند از فیلم‌های ترسناک بهتر تقلید کند که نتایج متناقضی به همراه دارد و بیشتر باعث می‌شود آرزو کنید ای کاش به جای آن، در حال تماشای Terrifier یا Weapons بودید. با وجود اینکه برای دوستداران خون‌ریزی، صحنه‌های خشونت‌آمیز و واقع‌گرایانه در فیلم وجود دارد، اما چیز دیگری در این اثر یافت نمی‌شود. این فیلم به جای هوشمندانه بودن، ارزان‌قیمت است و به جای داشتن حال و هوای اغراق‌آمیز، سنگین و کُند است و در نهایت فقط به شکلی عجیب، پوچ به نظر می‌رسد.

۳۰/۱۰۰ – Screen Rant | منتقد: الکس هریسون

اگرچه فیلم از لذت از سادیسم استفاده می‌کند و در نمایش صحنه‌های خون‌ریزی کوتاهی نمی‌کند، اما راث در ایجاد تنش واقعی پیرامون آن‌ها شکست می‌خورد. بیشتر خشونت‌های فیلم حالتی سبک و بی‌روح دارند؛ فیلم Ice Cream Man بیشتر شبیه به یک کارتون Itchy & Scratchy است تا یک اثر واقع‌گرایانه و حتی به گرد پای کارگردانی هوشمندانه هم نمی‌رسد. بدون داشتن لحن مناسب، احتمال تأثیرگذاری فیلم بسیار کم است. هر چه بیشتر در داستان پیش رفتم، کمتر با آن ارتباط برقرار کردم.

۲۰/۱۰۰ – Variety | منتقد: اوون گیلبرمن

در فیلم Ice Cream Man، الی راث سعی می‌کند از مرزها عبور کند، اما به شکلی که به طرز شرم‌آوری تقلیدی، از نظر فیلم‌سازی بسیار ابتدایی و برای ترساندن شما بیش از حد مضحک است. فیلم می‌خواهد یک اثر سرگرم‌کننده باشد، اما چنان نمایش شوک‌آورِ پرزرق‌وبرق و ناشیانه‌ای است که فیلم Thanksgiving را در برابر آن، شبیه به Vampyr جلوه می‌دهد.

۲۰/۱۰۰ – The Guardian | منتقد: جسی هاسنگر

متأسفانه، برخلاف فیلم Thanksgiving که یک معمای قتل با طنز سیاه بود و به اندازه اسلشرهای دهه ۸۰ از فیلم Scream الهام گرفته بود، جدیدترین اثر الی راث شبیه به مجموعه‌ای از تمرین‌های کسی است که بسیار کم‌استعدادتر از اوست.

۲۰/۱۰۰ – Empire | منتقد: جان نوجنت

زشت، ناخوشایند و کاملاً بی‌محتوا؛ این بستنی فقط طعم بدی از خودش باقی می‌گذارد.