شفاف‌سازی مدیر سونی DADC: تولید دیسک‌های پلی استیشن در سال ۲۰۲۸ تنها ۱۰ درصد کاهش خواهد یافت | موبوگیم

شاون لیدن، مدیر اجرایی پیشین پلی استیشن، به تازگی نظرات خود را درباره آینده رسانه‌های فیزیکی و پیامدهای تصمیمات اخیر سونی بر ارزش این برند به اشتراک گذاشته است.

گزارش‌های پیشین نشان می‌دادند که در آستانه ژانویه ۲۰۲۸ (زمانی که سونی قصد توقف تولید دیسک‌های پلی استیشن را دارد)، ظرفیت کارخانه Thalgau به تنها ۱۰ درصد از حجم تولیدات گذشته سقوط خواهد کرد. اما گزارش جدیدی که توسط رسانه Game (به نقل از Pad and Pixel) منتشر شده است، روشن می‌کند که این ادعا صرفا یک برداشت نادرست از صحبت‌های دیتمار تانزر، مدیر سونی DADC (بخش تولید دیسک سونی)، در ماه جولای بوده است.

بخش DADC سونی برای رفع این ابهامات، با انتشار بیانیه‌ای تأیید کرد که حجم تولید دیسک‌های این شرکت تنها با یک افت ۱۰ درصدی مواجه خواهد شد؛ نه اینکه ظرفیت کلی آن به ۱۰ درصد سابق تقلیل یابد. سخنگوی این بخش در این باره توضیح داد:

برای شفاف‌سازی و جلوگیری از هرگونه اطلاعات گمراه‌کننده: در آن بیانیه، دیتمار کاهش ۱۰ درصدی در حجم کلی محصولات را پیش‌بینی کرده بود، نه کاهش به ۱۰ درصد از کل ظرفیت.

اگرچه تانزر و سخنگوی این شرکت جزئیات بیشتری درباره اهداف تولیدی سال آینده ارائه نکردند، اما نماینده سونی بار دیگر اطمینان داد که روند ثبت سفارش مجدد برای دیسک‌ بازی‌هایی که پیش از موعد ژانویه ۲۰۲۸ به بازار عرضه شده‌اند، همچنان ادامه خواهد یافت.

در همین حین، شاون لیدن، رئیس پیشین استودیوهای جهانی پلی استیشن، دیدگاه‌های جالبی را درباره فرآیند ساخت دیسک‌ها و تفاوت تأثیرات آن بر سونی و مایکروسافت مطرح کرد. وی با اشاره به اینکه سونی شخصا وظیفه تولید دیسک‌هایش را بر عهده دارد، یادآور شد که مایکروسافت این فرایند را برون‌سپاری کرده و لایسنس تولید بازی‌های ایکس باکس را به گروهی از تکثیرکنندگان مجاز واگذار می‌کند. لیدن این تفاوت ساختاری را مانعی بزرگ بر سر راه سونی برای حفظ آینده رسانه‌های فیزیکی می‌داند. او گفت:

تا زمانی که آن‌ها تصمیم نگیرند یا راهی برای اعطای لایسنس تولید به برخی از این تولیدکنندگان سفارشی دیسک پیدا نکنند، هیچ راهی برای تحقق این امر (حفظ نسخه‌های فیزیکی) وجود نخواهد داشت.

لیدن در بخش دیگری از صحبت‌هایش، به ماهیت و جایگاه نسخه‌های فیزیکی (به‌ویژه در میان کلکسیونرها) پرداخت. او با الگو قرار دادن صنایع موسیقی و نشر، توضیح داد که چگونه فرمت‌های دیجیتال با وجود محبوبیتِ خیره‌کننده‌شان، در نهایت ناچار شدند فضایی را برای علاقه‌مندان به جمع‌آوری صفحات گرامافون (Vinyl) و کتاب‌های چاپی خالی بگذارند. به عقیده او، حس جمع‌آوری و تکمیل یک کلکسیون، یکی از ارکان جدایی‌ناپذیر تجربه بازی‌های ویدیویی است؛ در نتیجه، علاقه به در اختیار داشتن نسخه‌های ملموس بازی‌ها، بخشی کاملا طبیعی و غریزی از این سرگرمی به شمار می‌رود.

او در این باره اظهار داشت:

هیچ‌کس هرگز بازگشت نوارهای کاست را پیش‌بینی نمی‌کرد و صفحه‌های گرامافون هم آن‌قدرها از بین نرفته بودند که بخواهند برگردند. شعله‌ها فروکش کرد و آتش در حال خاموش شدن بود، اما خاکستر داغ همیشه وجود داشت و درست مانند صنعت کتاب، دوباره جان گرفت. ما فکر می‌کردیم الان همه داریم از کیندل استفاده می‌کنیم. من معتقدم که رسانه‌های فیزیکی حیاتی و مهم هستند. یکی از چیزهایی که ما را به گیمر تبدیل می‌کند و یکی از مکانیک‌های اصلی بازی‌ها که به ابتدای تاریخ این سرگرمی برمی‌گردد، جمع‌آوری چیزهای مختلف است.

آیا تمام الماس‌ها را در بازی Crash Bandicoot جمع کردید؟ آیا تمام ستاره‌های Mario را گرفتید؟ ما دوست داریم بازی‌هایمان را هم کلکسیون کنیم. ما یک قفسه بازی داریم و همه جعبه‌هایمان را آنجا می‌گذاریم و اگر خیلی هاردکور باشید، وقتی یک بازی می‌خرید، دو نسخه از آن تهیه می‌کنید، درست است؟ یکی داخل سلفونش (آکبند) می‌ماند و دیگری را بازی می‌کنید. چه بر سر این بخش فرهنگی مهم از دنیای بازی می‌آید؟ می‌دانید، ما استیل‌بوک و بسته سه‌دیسک Final Fantasy و اکشن‌فیگور را می‌خریم و شما نمی‌توانید هیچ‌کدام از این‌ها را دانلود کنید. تکلیف آن‌ها چه می‌شود؟

لیدن در ادامه تحلیل خود از پیامدهای احتمالی کاهش یا توقف تولید دیسک‌های پلی استیشن، بر یک واقعیت مهم تأکید کرد: اگرچه این استراتژی‌های کاهش هزینه روی کاغذ و از منظر مالی کاملا منطقی به نظر می‌رسند، اما مدیران ارشد شرکت‌ها غالبا از تأثیرات مخرب و بلندمدت چنین تصمیماتی بر ارزش و اعتبار برندشان غافل هستند.

بسیار خب، ما می‌توانیم این کار را انجام دهیم و این مقدار پول پس‌انداز کنیم، یا می‌توانیم این را سرمایه‌گذاری کنیم تا به آن نتیجه برسیم، یا می‌توانیم فلان کار را بکنیم تا بهمان اتفاق بیفتد، یا این تیم را به سریلانکا منتقل کنیم. اما در هر یک از این موارد، یک نفر باید دفتری دستش باشد و بپرسد: خب، تأثیر این اقدام روی برند ما چیست؟

اگر این کار را انجام دهیم، حساب و کتاب‌های دلاری با هم می‌خوانند. من این را درک می‌کنم. این صرفا ریاضیات است. اما تأثیر آن بر برند چیست؟ آیا مردم خواهند گفت: آفرین بچه‌ها، حرکت خوبی بود؟ یا قرار است بگویند: ما از شما متنفریم. این کار را متوقف کنید. و بعضی اوقات آن‌ها می‌گویند: ما از شما متنفریم. سپس شما یادداشت برمی‌دارید و می‌گویید، خب، تا چه حد می‌توانیم با این تنفر کنار بیاییم؟ چقدر ما از شما متنفریم قابل‌قبول است؟ و چه زمانی از حد و مرز خود عبور می‌کند؟ من شرکت‌های زیادی را می‌بینم که تصمیماتی می‌گیرند که از لحاظ عینی اگر بخواهم بگویم، نمی‌دانم سود دلاری آن برای شما چقدر بوده است آقای شرکت، اما ارزش برند شما همین الان ۳۰ درصد سقوط کرد. بنابراین امیدوارم ارزشش را داشته باشد.