نقدها و نمرات سریال Neagley | اسپین‌آف پتانسیل‌دار | موبوگیم

سریال Neagley که نسخه‌ای فرعی از سریال ریچر به شمار می‌رود،‌ توانسته نمرات نسبتا خوبی از منتقدان بگیرد.

سریال Neagley یک مجموعه تلویزیونی جدید در ژانر اکشن و جنایی است که برای طرفداران دنیای Reacher خبری هیجان‌انگیز محسوب می‌شود. این اثر که توسط نیک سانتورا و نیکلاس ووتون خلق شده است، بر اساس شخصیت‌های ساخته شده توسط لی چایلد توسعه یافته و در واقع اسپین‌آفی از سریال موفق Reacher به شمار می‌آید.

در این مجموعه، ماریا استن بار دیگر نقش فرانسیس نیگلی را ایفا می‌کند. استن که پیش‌تر در سریال Reacher با این نقش درخشیده بود، حالا در مرکز توجه این اسپین‌آف قرار دارد. در کنار او، بازیگرانی همچون گریستون هولت، جاسپر جونز، آدلین رودولف، متیو دل نگرو و دیمون هریمن نیز به ایفای نقش می‌پردازند. با توجه به محبوبیت شخصیت نیگلی و فضای جذاب آثار لی چایلد، انتظار می‌رود این سریال جدید با ارائه داستانی مستقل و پرکشش، همان هیجان و تعلیقی را به مخاطبان ارائه دهد که پیش از این در سریال اصلی شاهد بوده‌ایم.

تاکنون در وب سایت راتن تومیتوز ۱۴ نقد برای سریال Neagley منتشر شده و این اثر توانسته امتیاز ۸۶ درصد را از منتقدان به دست بیاورد. این در حالی است که در وب سایت متاکریتیک، تاکنون ۱۰ نقد برای این سریال منتشر شده که امتیاز ۷۲ از صد را برای آن به همراه داشته است. در ادامه نظر منتقدان درباره این سریال را مشاهده می‌کنید.

نظر منتقدان درباره سریال Neagley

• راتن تومیتوز: ۱۴ نقد – امتیاز ۸۶ درصد
• متاکریتیک: ۱۰ نقد – امتیاز ۷۲ از صد

۸۰/۱۰۰ – Radio Times | منتقد: جک سیل

این یک اثر هیجان‌انگیز نوآورانه یا چندان غافلگیرکننده نیست، اما شخصیت‌های آن به‌راحتی محبوب می‌شوند و در مرکز داستان، ماریا استن بازیگر اصلی قدرتمندی است که باعث می‌شود سریال Neagley به نوعی نفوذناپذیر و در عین حال عمیقاً حساس باشد؛ او از هوش هیجانی بسیار بالایی برخوردار است اما نمی‌تواند احساسات خودش را کنترل کند.

۸۰/۱۰۰ – Screen Rant | منتقد: آنا دوموروگ

این سریال با حفظ سطح کیفیتی که مجموعه اصلی در طول دوران پخش خود داشته، فراتر از انتظارات ظاهر شده است.

۸۰/۱۰۰ – The Telegraph | منتقد: اد پاور

آخرین کاری که یک عضو جدید در دنیای Reacher باید انجام دهد این است که خودش را خیلی جدی نگیرد؛ و سریال Neagley خیلی زود ریتم خود را به عنوان یک اثر پرتحرک و هیجان‌انگیز پیدا می‌کند و ضربات خود را با نشاط وارد می‌کند.

۷۵/۱۰۰ – The A.V. Club | منتقد: برایان تالریکو

زمان‌بندی کمدی ظریف آلن ریچسون در این سریال که بیش از حد معمول خودش را جدی می‌گیرد، جای خالی‌اش حس می‌شود، اما ماریا استن در یک قوس داستانی تمام‌فصلی که به همان اندازه که به بیرون انداختن آدم‌بدهای از پنجره می‌پردازد، درباره تروما نیز هست، به‌خوبی از پس نقش خود برمی‌آید.

۷۰/۱۰۰ – Collider | منتقد: دیوید کابالرو

فصل اول کار خود را به خوبی برای پی‌ریزی فونداسیون یک فصل دوم قوی‌تر و با اعتمادبه‌نفس‌تر انجام می‌دهد.

۷۰/۱۰۰ – TheWrap | منتقد: رافائل معتمیور

هنوز باید دید آیا Neagley می‌تواند فرمول خود را مانند Reacher به کمال برساند و بتواند روند فصل به فصل خود را حفظ کند یا خیر. اما برای یک شروع، این اسپین‌آف پتانسیل دارد.

۷۰/۱۰۰ – RogerEbert.com | منتقد: شرین نیکول

آنچه در این فصل اول که اگرچه مستحکم است اما هنوز به کمال نرسیده، کم است این است که در حالی که سریال Reacher شخصیت فرانسیس نیگلی را دارد، سریال Neagley شخصیت جک ریچر را ندارد.

۷۰/۱۰۰ – Wall Street Journal | منتقد: جان اندرسون

تعداد سردرگم‌کننده‌ای از قتل‌های قابل توجیه در این سریال وجود دارد و خشونت بسیار ناگهانی و وحشیانه‌ای دیده می‌شود، آن هم با توجه به اینکه کل تولید اثر نسبتاً روشن و به دور از فضای نوآر است. اما فرانسیس با نگرش بی‌وقفه و جنگجوی خود، از جنبه‌های قانونی داستان بهره زیادی می‌برد.

۴۰/۱۰۰ – Variety | منتقد: آلیسون هرمان

اگرچه استن در صحنه‌های اکشن (که پراکنده و گذرا هستند) توانمند عمل می‌کند، اما اعلام جمله من تروما ندارم توسط قهرمان کم‌حرف داستان، نمی‌تواند با استفاده از روانشناسی معکوس، مخاطب را به کنجکاوی واقعی وادارد. دلیل این امر آن است که سریال Neagley مجموعه‌ای از کلیشه‌ها با قلب مهربان است که هرگز به تکانه‌ای مستقل دست نمی‌یابند.