نقدها و نمرات فیلم Sense and Sensibility | برداشتی جدید از رمان مشهور جین آستن | موبوگیم

فیلم Sense and Sensibility برداشتی تازه از این داستان کلاسیک است که نمرات نسبتا متوسطی از منتقدان گرفته است.

فیلم Sense and Sensibility یک درام عاشقانه تاریخی است که به کارگردانی جورجیا اوکلی و بر اساس فیلم‌نامه‌ای نوشته دایانا رید ساخته می‌شود. این اثر اقتباسی تازه از رمان مشهور جین آستن است که نخستین بار در سال ۱۸۱۱ منتشر شد و داستان روابط عاطفی، خانواده و تفاوت میان احساسات و منطق را روایت می‌کند.

داستان فیلم بر زندگی دو خواهر تمرکز دارد که با وجود تفاوت‌های شخصیتی، درگیر پیچیدگی‌های عشق، انتخاب و انتظارات اجتماعی می‌شوند. فضای تاریخی اثر و روابط میان شخصیت‌ها، زمینه‌ای برای پرداختن به موضوعاتی مانند جایگاه زنان، ازدواج و محدودیت‌های اجتماعی فراهم می‌کند. دیزی ادگار-جونز و اسمه کرید-مایلز نقش‌های اصلی فیلم را بر عهده دارند و کیتریونا بالف، فرانک دیلین، هربرت نوردوم، جورج مک‌کی و فیونا شاو نیز در آن بازی می‌کنند. این فیلم تلاش می‌کند داستان کلاسیک جین آستن را با نگاهی تازه برای مخاطبان امروزی بازآفرینی کند.

تاکنون در وب سایت راتن تومیتوز ۱۲ نقد برای فیلم Sense and Sensibility منتشر شده و این اثر توانسته امتیاز ۷۵ درصد را از منتقدان به دست بیاورد. این در حالی است که در وب سایت متاکریتیک، تاکنون ۱۰ نقد برای این فیلم منتشر شده که امتیاز ۷۲ از صد را برای آن به همراه داشته است. در ادامه نظر منتقدان درباره این فیلم را مشاهده می‌کنید.

نظر منتقدان درباره فیلم Sense and Sensibility

• راتن تومیتوز: ۱۲ نقد – امتیاز ۷۵ درصد
• متاکریتیک: ۱۰ نقد – امتیاز ۷۲ از صد

۱۰۰/۱۰۰ – The Telegraph | منتقد: رابی کالین

این همان جین آستن است، اما با کلاه‌هایی که باد آن‌ها را با خود برده است؛ و همین باعث شده فیلم بهتر باشد.

۸۹/۱۰۰ – TheWrap | منتقد: ویلیام بیبیانی

اقتباس جورجیا اوکلی از رمان جاودانه و محبوب جین آستن که در سال ۱۸۱۱ منتشر شد، همان‌قدر دل‌انگیز و زیباست که باید باشد. این فیلم همچنین به شیوه‌ای زمینی و طنزآمیز، به‌شدت تماشایی و درگیرکننده است؛ چیزی که آن هم دقیقاً باید همین‌طور باشد.

۷۰/۱۰۰ – Variety | منتقد: بئتریس لوآیزا

اگرچه در مقایسه با نسخه‌های پیشین، فیلم از نظر احساسی و همچنین پالت رنگی اندکی کم‌رمق‌تر است، اما برداشت مودی و واقع‌گرایانه جورجیا اوکلی از این اثر شاخص جین آستن، تجربه‌ای قابل‌قبول و سنجیده به شمار می‌رود.

۶۰/۱۰۰ – The Guardian | منتقد: پیتر بردشاو

در مجموع، فیلم از نظر تصویر و صدا کاملاً خوب به نظر می‌رسد و کیفیت فنی قابل‌قبولی دارد، هرچند بخشی از ظرافت و درک عمیق اثر اصلی در آن کم‌رنگ شده است.

۶۰/۱۰۰ – Empire | منتقد: لورا ونینگ

این برداشت خوش‌ساخت اما نه‌چندان بدیع، با تکیه بر بازی‌های قدرتمند، همچنان اندکی بی‌روح به نظر می‌رسد؛ زیرا شوخ‌طبعی تیز و هوشمندانه جین آستن برای هماهنگ شدن با قالبی عاشقانه‌تر، تا حد زیادی تعدیل شده است.

۵۰/۱۰۰ – The Hollywood Reporter | منتقد: دیوید رونی

جورجیا اوکلی و دایانا رید آن‌قدر بر ناامیدی‌های خردکننده الینور و ماریان و نیروهایی تمرکز کرده‌اند که در دوره‌ای سرشار از نابرابری جنسیتی آن‌ها را محدود می‌کنند که اندوه این دو شخصیت، ویژگی‌های جذاب‌تر و گیراترشان را به حاشیه می‌راند.