نقدها و نمرات فیلم The Stunt Driver | کمدی جذاب جی باروشل | موبوگیم

فیلم The Stunt Driver اثری در ژانر کمدی به شمار می‌رود که موفق به کسب نمرات خوبی از منتقدان شده است.

فیلم The Stunt Driver یک اثر کمدی تاریخی است که مایکل داوس نویسندگی و کارگردانی آن را بر عهده دارد. این فیلم بر اساس زندگی کن کارتر، بدلکار جسور کانادایی، ساخته شده است؛ فردی که به دلیل انجام حرکات خطرناک و غیرمعمول، با لقب مرد دیوانه کانادایی شناخته می‌شد.

داستان فیلم در دهه ۱۹۷۰ جریان دارد و روی یکی از جاه‌طلبانه‌ترین نقشه‌های کارتر تمرکز می‌کند. او قصد دارد با یک خودروی موشکی از روی رودخانه سن‌لوران عبور کند و این پرش را از سکویی به ارتفاع ۹۰ فوت انجام دهد. این تصمیم خطرناک، ماجراهایی هیجان‌انگیز و در عین حال کمدی را رقم می‌زند. جی باروشل نقش کن کارتر را بازی می‌کند و اد هلمز، بن فاستر، لورنس لبوئوف و دن بَکدال دیگر بازیگران اصلی فیلم هستند.

تاکنون در وب سایت راتن تومیتوز ۱۵ نقد برای فیلم The Stunt Driver منتشر شده و این اثر توانسته امتیاز ۶۷ درصد را از منتقدان به دست بیاورد. این در حالی است که در وب سایت متاکریتیک، تاکنون ۸ نقد برای این فیلم منتشر شده که امتیاز ۵۷ از صد را برای آن به همراه داشته است. در ادامه نظر منتقدان درباره این فیلم را مشاهده می‌کنید.

نظر منتقدان درباره فیلم The Stunt Driver

• راتن تومیتوز: ۱۵ نقد – امتیاز ۶۷ درصد
• متاکریتیک: ۸ نقد – امتیاز ۵۷ از صد

۸۰/۱۰۰ – TheWrap | منتقد: متیو کریث

جی باروشل در زیر تمام خودنمایی‌های کارتر، قلبی سرشار از احساس برای او به تصویر می‌کشد، در حالی که مایکل داوس جاه‌طلبی ظاهراً پوچ و غیرمنطقی او را به چیزی واقعاً هیجان‌انگیز و تأثیرگذار تبدیل می‌کند.

۷۵/۱۰۰ – IndieWire | منتقد: ویکرام مورتی

فیلم The Stunt Driver با علاقه فراوان از مستند رابرت فورتیه بهره می‌گیرد و با دنبال کردن ساختار کلی آن و بازسازی نسبتاً وفادارانه بسیاری از صحنه‌های کلاسیکش، این اثر را به شکلی تازه روایت می‌کند؛ از جمله صحنه‌ای که در آن کارتر شکم‌گنده برای پوشیدن لباس مخصوص بدلکاری که اندازه‌اش نیست، تقلا می‌کند. در بسیاری از این صحنه‌ها نیز از جملات واقعی شخصیت‌های مستند به‌عنوان دیالوگ‌های بازیگران کمدی فیلم استفاده شده است.

۶۷/۱۰۰ – The A.V. Club | منتقد: مونیکا کاستیلو

فیلم The Stunt Driver نت‌های آشنای کمدی‌های ورزشی را با چاشنی‌ای از پوچ‌گرایی اجرا می‌کند؛ رویکردی که با شخصیت بدلکار کاملاً هماهنگ است، کسی که از اینکه او را بی‌باک و ماجراجو خطاب کنند متنفر بود و البته غروری بزرگ داشت.

۵۰/۱۰۰ – RogerEbert.com | منتقد: برایان تالریکو

با وجود تمام مشکلات روایی و ناهماهنگی‌های لحن فیلم، چیزی در مرکز این اثر وجود دارد که جذاب و تماشایی است. جی باروشل که معمولاً کمتر از شایستگی‌هایش مورد توجه قرار گرفته، به‌وضوح کارتر را به‌خوبی درک می‌کند و تعادلی میان ترس، نمایشگری و روحیه رقابت‌طلبانه او پیدا می‌کند؛ تعادلی که به تصویر کشیدن آن برای بازیگران می‌تواند دشوار باشد.

۵۰/۱۰۰ – The Hollywood Reporter | منتقد: مایکل ریچتشافن

با حضور جی باروشل که کاملاً در نقش راننده اصلی فیلم می‌درخشد و همچنین اد هلمز و بن فاستر، که در نقش اِول نایول، دشمن سابق و مربی کارتر ظاهر می‌شود، این کمدی تراژیک روی کاغذ قطعاً اثری است که نباید از دست داد؛ اما با وجود تمام این‌ها، فیلم به شکلی عجیب دقیقاً همان چیزی می‌شود که تماشایش را نمی‌توان ضروری دانست.

۵۰/۱۰۰ – Variety | منتقد: ودیم ریزوف

اگرچه جنبه‌های فنی بازسازی فضای تاریخی فیلم چشمگیر است، این بازسازی هرگز نمی‌تواند دلیل و هویت مستقلی برای وجود خود پیدا کند.