کین پارسونز می‌گوید Backrooms را یک فیلم ترسناک نمی‌داند | موبوگیم

کین پارسونز، کارگردان و خالق فیلم Backrooms، معتقد است که خودش این اثر را در چارچوب ژانر وحشت تعریف نمی‌کند.

پارسونز که از طریق مجموعه ویدیوهای اینترنتی خود درباره دنیای Backrooms به شهرت رسید، در گفت‌وگوهای مختلف درباره رویکردش به این جهان توضیح داده که هدف اصلی او صرفاً ترساندن مخاطب نبوده است. او در مصاحبه‌ای تازه گفته است که هیچ‌وقت این پروژه را یک اثر ترسناک در نظر نگرفته و از ابتدا بیشتر به جنبه‌های مفهومی، روان‌شناختی و علمی‌تخیلی ایده Backrooms علاقه داشته است.

این دیدگاه با تصویری که از Backrooms در فضای عمومی شکل گرفته، تفاوت قابل توجهی دارد. ایده اصلی Backrooms نخستین بار از یک تصویر و متن منتشرشده در اینترنت شکل گرفت و بعدتر کین پارسونز در سال ۲۰۲۲ با ساخت ویدیوی The Backrooms (Found Footage) آن را به یک مجموعه ویدیویی محبوب در یوتیوب تبدیل کرد. این مجموعه با فضای دلهره‌آور، راهروهای بی‌پایان و موجوداتی ناشناخته، خیلی زود به یکی از نمونه‌های برجسته وحشت اینترنتی تبدیل شد.

با این حال، پارسونز می‌گوید چیزی که برای او در مرکز Backrooms قرار دارد، ترساندن مخاطب نیست. او در توضیح نگاه خود به فیلم گفته است که بیشتر علاقه دارد از این فضا برای بررسی رابطه انسان با محیط اطرافش، خاطرات، روان انسان و احساس بیگانگی استفاده کند. به همین دلیل، اگرچه فیلم لحظات ترسناک و دلهره‌آور دارد، اما هدف سازنده ایجاد ترس به معنای سنتی آن نیست.

این رویکرد در ساختار فیلم Backrooms نیز دیده می‌شود. داستان درباره کلارک با بازی چیوتل اجیوفور است؛ مردی که پس از ورود به فضایی مرموز و ظاهراً بی‌انتها ناپدید می‌شود. در ادامه، روان‌درمانگر او، مری کلاین با بازی رناته رینسوه، وارد این جهان می‌شود تا او را پیدا کند. فیلم در کنار فضای مرموز خود، بیشتر روی روان شخصیت‌ها و معنای این فضا تمرکز می‌کند.

پارسونز همچنین توضیح داده که از ابتدا به دنبال این بوده که Backrooms از نظر مفهومی چیزی فراتر از یک داستان درباره یک موجود ناشناخته باشد. او این جهان را مانند فضایی با قوانین خاص خودش می‌بیند؛ محیطی که می‌تواند به جای یک هیولای معمولی، به بستری برای بررسی ترس‌ها و دغدغه‌های انسانی تبدیل شود.

با وجود این نگاه، بازاریابی فیلم مسیر متفاوتی را در پیش گرفت. Backrooms به شکل گسترده‌ای به عنوان یک فیلم ترسناک معرفی شد؛ موضوعی که از نظر تجاری نیز منطقی به نظر می‌رسد، زیرا سابقه اینترنتی این اثر و فضای آن ارتباط مستقیمی با وحشت و دلهره دارد. حتی برخی گزارش‌ها موفقیت فیلم را در ارتباط با همین هویت ترسناک و جامعه گسترده طرفداران ژانر وحشت بررسی کرده‌اند.

با این حال، اظهارات پارسونز نشان می‌دهد که نباید برداشت بازاریابی را الزاماً با نگاه خالق اثر یکی دانست. او Backrooms را بیشتر تجربه‌ای درباره فضا، روان، خاطره و ناشناخته‌ها می‌داند؛ اثری که ممکن است مخاطب را بترساند، اما قرار نیست ترس تنها هدف آن باشد. همین تفاوت نگاه می‌تواند یکی از دلایلی باشد که Backrooms را از بسیاری از آثار متعارف ژانر وحشت جدا می‌کند.