نقدها و نمرات فیلم Unabomber | اثری ضعیف با بازی درخشان راسل کرو | موبوگیم
فیلم Unabomber اثری با هنرنمایی راسل کرو و شیلین وودلی است که نمرات ضعیفی از منتقدان گرفته است.
فیلم Unabomber یک درام جنایی است که یانوس متز پدرسن آن را کارگردانی کرده و فیلمنامه آن توسط سم چالسن و نلسون گریوز نوشته شده است. داستان فیلم با الهام از زندگی و پرونده تد کازینسکی، بمبگذار و مجرم آمریکایی، ساخته شده و به یکی از جنجالیترین پروندههای جنایی معاصر میپردازد.
راسل کرو، جیکوب ترمبلی، آنابل والیس و شیلین وودلی بازیگران اصلی این فیلم هستند. حضور راسل کرو در نقش یکی از شخصیتهای محوری داستان، توجه ویژهای را به این پروژه جلب کرده است. فیلم تلاش میکند در قالب یک درام جنایی، ابعاد پرونده و روند پیچیده مرتبط با کازینسکی را بررسی کند و در کنار جنبههای جنایی، بر شخصیتها و پیامدهای این پرونده نیز تمرکز داشته باشد. ترکیب داستانی واقعی، فضای جنایی و حضور بازیگران شناختهشده، فیلم Unabomber را به یکی از آثار قابل توجه سال ۲۰۲۶ برای علاقهمندان به فیلمهای جنایی و داستانهای الهامگرفته از پروندههای واقعی تبدیل کرده است.
تاکنون در وب سایت راتن تومیتوز ۳۲ نقد برای فیلم Unabomber منتشر شده و این اثر توانسته امتیاز ۱۹ درصد را از منتقدان به دست بیاورد. این در حالی است که در وب سایت متاکریتیک، تاکنون ۱۶ نقد برای این فیلم منتشر شده که امتیاز ۴۶ از صد را برای آن به همراه داشته است. در ادامه نظر منتقدان درباره این فیلم را مشاهده میکنید.
نظر منتقدان درباره فیلم Unabomber
- راتن تومیتوز: ۳۲ نقد – امتیاز ۱۹ درصد
- متاکریتیک: ۱۶ نقد – امتیاز ۴۶ از صد

۷۰/۱۰۰ – The Daily Beast | منتقد: نیک شگر
یک درس تاریخی سرراست که به لطف اجرای فنی محکم و قابلاعتماد، ارتقا پیدا کرده است.
۶۰/۱۰۰ – Slashfilm | منتقد: کریس اوانجلیستا
فیلم Unabomber ساخته یانوس متز پدرسن، یک فیلم مهیج نتفلیکسی بهطرز غافلگیرکنندهای مؤثر است که از ظاهری شیک و چشمنواز بهره میبرد و چند اجرای واقعاً قدرتمند دارد که کمک میکنند از سطح معمول آثار ساختهشده برای پخش مستقیم فراتر برود. با این حال، فیلم متأسفانه با تمرکز بر دو خط زمانی متفاوت دچار اشتباه میشود، در حالی که بهتر بود تنها روی یکی از آنها تمرکز میکرد.
۵۸/۱۰۰ – The A.V. Club | منتقد: ناتالیا کئوگان
فیلم Unabomber بهجای آنکه به تمام ابعاد پیشینه روانشناختی کازینسکی بپردازد، به فلشبکهای کلیشهای درباره پدر سوءاستفادهگر و روایتهای سادهشده درباره مادر سرد و بیعاطفه بسنده میکند.
۵۸/۱۰۰ – IndieWire | منتقد: آلیسون فورمن
موضوع سلامت روان کازینسکی همچنان از نظر تاریخی و بالینی محل اختلاف است. این فیلم دقیقاً در جایی که شواهد موجود قطعیتی ارائه نمیکنند، ماجرا را قطعی و حلشده نشان میدهد.
۵۰/۱۰۰ – Screen Rant | منتقد: سایمون گلگر
در مورد فیلمی مانند Unabomber باید از خود پرسید آیا اثری که ادعا میکند بر اساس یک داستان واقعی ساخته شده، وظیفه دارد تمام حقیقت را روایت کند؟ آیا سرگرمی کافی است؟ آیا نادیده گرفتن شهادت خود کازینسکی به بهانه ایجاد جذابیت دراماتیک، منصفانه است؟ در نهایت، مجموعه این مسائل باعث شده Unabomber فیلمی عجیب باشد که هم ساختاری پراکنده دارد و هم تا حدی مسئلهدار به نظر میرسد.
۵۰/۱۰۰ – RogerEbert.com | منتقد: رابرت دنیلز
هیچ چیز خاصی فیلم را به جلو نمیراند، جز چند اجرای قابلتوجه از راسل کرو در نقشی زیرکانه و جیکوب ترمبلی در اجرایی پرتنش؛ درباره بازی خشک و بیروح شیلین وودلی هم بهتر است چیزی نگوییم. هر دو بازیگر از محدودیتهای سنگین فیلم و فیلمبرداری مبهم آن فراتر میروند و لحظاتی واقعاً جذاب خلق میکنند، بهویژه در مناظره پایانی میان این دو که هرچند قابل پیشبینی است، اما به شکلی تکاندهنده و تأثیرگذار اجرا شده است.
۴۰/۱۰۰ – The Hollywood Reporter | منتقد: ریچارد لاوسون
هنگام تماشای فیلم Unabomber، آدم آرزو میکند نسخهای هوشمندانهتر، پیچیدهتر و عمیقتر از همین داستان دونفره ساخته میشد. فیلمی بهتر درباره عواملی که ممکن است تد کازینسکی را به سوی افراطگرایی سوق داده باشند و در عین حال نحوه دستگیری او را نیز با جزئیات بیشتری نشان دهد، میتوانست اثری غافلگیرکننده و روشنگر باشد و تصویر عمومی کازینسکی بهعنوان صرفاً یک دیوانه سرکش را پیچیدهتر کند. اما این فیلم تنها ابتداییترین و بدیهیترین روایت ممکن از این ماجرا را ارائه میدهد.
۴۰/۱۰۰ – The Telegraph | منتقد: ویکتوریا لاکسفورد
یانوس متز پدرسن این اثر جنایی را به شکلی قابلقبول و تماشایی کارگردانی کرده و شیلین وودلی نقطه قوت آن محسوب میشود؛ او بدون تردید مطمئنترین بازی فیلم را در نقش جوآن میلر ارائه میکند، مأمور تحلیلگر افبیآی که هدایت عملیات را بر عهده دارد.
منبع: gamefa.com