نقدها و نمرات فیلم Never After Dark |‌ فیلمی جذاب در ژانر وحشت ژاپنی | موبوگیم

فیلم Never After Dark به عنوان یک اثر ترسناک ژاپنی موفق شده تا نمرات بسیار خوبی از منتقدان بگیرد.

فیلم Never After Dark یک اثر ترسناک و فانتزی ژاپنی به کارگردانی دیو بویل است که داستانی رازآلود و ماورایی را در فضایی منزوی و وهم‌آلود روایت می‌کند. داستان درباره یک احضارگر دوره‌گرد است که برای بیرون راندن روحی سرگردان از یک خانه روستایی دورافتاده وارد آنجا می‌شود. با این حال، آنچه در انتظار اوست با تجربه‌های قبلی‌اش تفاوت دارد. او با موجودی هولناک مواجه می‌شود که قدرت‌هایی فراتر از شناخت و توانایی‌های او دارد.

احضارگر برای کشف حقیقت، گذشته تاریک این خانه را بررسی می‌کند و به تدریج با رازهایی روبه‌رو می‌شود که ماهیت تهدید موجود در آنجا را پیچیده‌تر می‌کنند. در حالی که تلاش می‌کند میان واقعیت و نیروهای ماورایی تمایز بگذارد، خودش به هدف نیرویی غیرقابل پیش‌بینی تبدیل می‌شود. فیلم Never After Dark با تکیه بر فضای دلهره‌آور، ترس روان‌شناختی و عناصر فانتزی، داستانی درباره مواجهه انسان با نیرویی ناشناخته را دنبال می‌کند.

منتقدان بر این باور هستند که فیلم Never After Dark یک داستان ارواح وهم‌انگیز است که با مهارت، کلیشه‌ها و قواعد رایج ژانر وحشت ژاپنی را بازآفرینی می‌کند. فیلم با تکیه بر بازی تأثیرگذار موئکا هوشی، ساختاری ظریف و چشم‌نواز و فضایی از ترس و اضطراب که به‌آرامی شکل می‌گیرد و به شکلی اجتناب‌ناپذیر شدت پیدا می‌کند، تجربه‌ای دلهره‌آور ارائه می‌دهد.

تاکنون در وب سایت راتن تومیتوز ۴۲ نقد برای فیلم Never After Dark منتشر شده و این اثر توانسته امتیاز ۱۰۰ درصد را از منتقدان به دست بیاورد. این در حالی است که در وب سایت متاکریتیک، تاکنون ۶ نقد برای این فیلم منتشر شده که امتیاز ۷۵ از صد را برای آن به همراه داشته است. در ادامه نظر منتقدان درباره این فیلم را مشاهده می‌کنید.

نظر منتقدان درباره فیلم Never After Dark

• راتن تومیتوز: ۴۲ نقد – امتیاز ۱۰۰ درصد
• متاکریتیک: ۶ نقد – امتیاز ۷۵ از صد

۹۰/۱۰۰ – The New York Times | منتقد: بئاتریس لوآیزا

طرفداران آثار ترسناک و روان‌شناختی کیوشی کوروساوا، مانند فیلم Creepy محصول ۲۰۱۶ و فیلم Chime محصول ۲۰۲۴ که یوشیوکا در آن بازی می‌کند، در فیلم دیو بویل نیز عناصر آشنایی پیدا خواهند کرد. با این حال، پایان پرهیجان و تماشاگرپسند فیلم، جلوه‌ای پرانرژی و هالیوودی نیز به آن می‌بخشد. این فیلم موفق شده بهترین ویژگی‌های دو رویکرد متفاوت را در کنار یکدیگر قرار دهد.

۸۰/۱۰۰ – Film Threat | منتقد: ریک هونگ

فیلم بیش از حد خونین نیست و روح حاضر در داستان به اندازه کافی ترسناک است که بتواند شما را بترساند، بدون اینکه در این زمینه زیاده‌روی کند.

۷۵/۱۰۰ – IndieWire | منتقد: دیوید ارلیچ

فیلم Never After Dark از ابعاد زمانی ژانر خود بهره می‌گیرد و روحیه نسبتاً بی‌خیال آن به‌تدریج و همزمان با مواجهه با خطرات یک ساعت ازکارافتاده، به چیزی شبیه به یک اثر ترسناک از کیوشی کوروساوا تبدیل می‌شود.

۷۵/۱۰۰ – RogerEbert.com | منتقد: سایمون آبرامز

فیلم Never After Dark صرفاً یک تجربه سینمایی صیقل‌خورده و خوش‌ساخت نیست. این فیلم همچنین یادآوری خوشایندی است از اینکه یک فیلمساز واقعاً آگاه و مسلط به ژانر می‌داند، اگرچه فرمول‌های تکراری می‌توانند ما را زودتر از موعد نسبت به آثار ژانری دلزده کنند، استفاده درست از الگوهای آشنا نیز می‌تواند همچنان معنادار و رضایت‌بخش باشد.

۷۰/۱۰۰ – Screen Rant | منتقد: الکس هریسون

فیلم به خوبی از قدرت القا و چیزهایی که مستقیماً نشان داده نمی‌شوند بهره می‌گیرد، اما من منتظر بودم فیلم Never After Dark قدمی فراتر بردارد. با این حال، فیلم اساساً چنین جاه‌طلبی‌ای ندارد. این اثری سرگرم‌کننده است که در برخی لحظات، حاصل کارش از مجموع اجزای آن فراتر می‌رود.

۶۳/۱۰۰ – Movie Nation | منتقد: راجر مور

این فیلم سرگرم‌کننده است و هیچ دلیلی برای خجالت از این ادای احترام شایسته به وحشت ژاپنی و مردگان ناآرام یا کسانی که در آستانه مرگ قرار دارند، وجود ندارد.