نقدها و نمرات سریال East of Eden | درخشش فلورنس پیو در اثری اقتباسی | موبوگیم

سریال East of Eden اثری تازه با هنرنمایی فلورنس پیو است که توانسته نمرات خوبی از منتقدان دریافت کند.

سریال East of Eden یک مجموعه درام تاریخی است که به شکل یک مینی‌سریال ساخته شده و زویی کازان وظیفه خلق آن را بر عهده دارد. فلورنس پیو بازیگر اصلی این مجموعه است و داستان آن بر اساس رمان مشهوری به همین نام نوشته جان اشتاین‌بک در سال ۱۹۵۲ شکل گرفته است.

داستان East of Eden از اواخر قرن نوزدهم آغاز می‌شود و تا دوران جنگ جهانی اول ادامه پیدا می‌کند. محور اصلی روایت، کتی ایمز است؛ زنی که زندگی‌اش با دو برادر ناتنی به نام‌های آدام و چارلز تراسک گره می‌خورد. ماجرا در ادامه به دره سالیناس در کالیفرنیا می‌رسد و رابطه کتی با پسران دوقلوی آدام، کالب و آرون، بخش مهمی از داستان را شکل می‌دهد. این اقتباس با تمرکز بر روابط خانوادگی، انتخاب‌های اخلاقی و کشمکش‌های انسانی، برداشتی تازه از رمان کلاسیک اشتاین‌بک ارائه می‌کند.

منتقدان بر این باور هستند که زویی کازان با اقتباس خود از این اثر ماندگار، موقعیت‌های اخلاقی پیچیده و لذت‌بخشی را با مناظر چشم‌نواز ترکیب کرده است، اما این گسترش و پرداخت شخصیت‌ها توسط فلورنس پیو و کریستوفر ابوت است که به این نسخه تازه از East of Eden شأن و جایگاه شایسته‌ای می‌بخشد.

تاکنون در وب سایت راتن تومیتوز ۳۳ نقد برای سریال East of Eden منتشر شده و این اثر توانسته امتیاز ۸۵ درصد را از منتقدان به دست بیاورد. این در حالی است که در وب سایت متاکریتیک، تاکنون ۲۴ نقد برای این سریال منتشر شده که امتیاز ۸۰ از صد را برای آن به همراه داشته است. در ادامه نظر منتقدان درباره این سریال را مشاهده می‌کنید.

نظر منتقدان درباره سریال East of Eden

• راتن تومیتوز: ۳۳ نقد – امتیاز ۸۵ درصد
• متاکریتیک: ۲۴ نقد – امتیاز ۸۰ از صد

۱۰۰/۱۰۰ – The A.V. Club | منتقد: هانتر اینگرام

با سریال East of Eden، زویی کازان استاندارد تازه و بلندی برای آنچه اقتباس‌های تلویزیونی از آثار ادبی می‌توانند و باید باشند، ایجاد کرده است.

۱۰۰/۱۰۰ – The Playlist | منتقد: رودریگو پرز

تروما به‌طور خودکار موجب بخشش نمی‌شود، اما گذشته نیز لزوماً نباید به حکمی دائمی برای زندگی تبدیل شود. این کشمکش همان جایی است که سریال فوق‌العاده East of Eden در نهایت به شکوه و رستگاری خود دست پیدا می‌کند؛ مجموعه‌ای که یکی از گزینه‌های اصلی برای تبدیل شدن به بهترین سریال سال به شمار می‌رود.

۹۰/۱۰۰ – Collider | منتقد: ترز لاکسون

اگرچه ممکن است به نظر برسد داستان بخشی از تیزی و صراحت اولیه خود را از دست داده است، سریال East of Eden کمتر شبیه تمثیلی است که در کتاب ارائه شده و بیشتر درباره خانواده‌ای است که در چرخه‌ای سمی گرفتار شده و به‌شدت نیاز دارد از آن رهایی پیدا کند. این، سریالی تراژیک و تلخ و شیرین است، اما اثری محسوب می‌شود که می‌تواند از سوی هر علاقه‌مند به آثار اشتاین‌بک مورد تحسین قرار بگیرد.

۹۰/۱۰۰ – IGN | منتقد: اسکات کولورا

سریال East of Eden با فیلم‌برداری زیبا و درامی بسیار درگیرکننده ساخته شده و بدون شک از آن دسته سریال‌هایی است که تماشای پشت سر هم قسمت‌هایش ارزش دارد.

۸۰/۱۰۰ – The Telegraph | منتقد: آنیتا سینگ

فلورنس پیو بازیگری کاریزماتیک است و تماشای او در این سریال هرگز خسته‌کننده نمی‌شود، حتی اگر در دوره‌ای که کتی مدیریت یک روسپی‌خانه را بر عهده دارد، ظاهرش یادآور مدونا در دوران معاصر باشد.

۸۰/۱۰۰ – The Guardian | منتقد: لوسی منگن

اگر سریال East of Eden را یک حماسه خانوادگی باکیفیت در نظر بگیریم، با اثری درخشان و سرگرم‌کننده مواجه هستیم که به‌شدت مخاطب را درگیر می‌کند. اما اگر آن را هشداری تند درباره ماهیت انسان و بررسی میزان ناتوانی ما در برابر گرایش‌های ذاتی‌مان بدانیم، شاید سریال نتواند عمقی را که برای چنین رویکردی نیاز دارد، به‌طور کامل ارائه کند.

۸۰/۱۰۰ – Variety | منتقد: آلیسون هرمن

کاملاً متقاعد نشده بودم که روایتی که تا این اندازه به گذر زمان وابسته است، انتخابی طبیعی برای نمایش باشد. فلورنس پیو با استفاده از گریم، مسن‌تر نشان داده می‌شود، اما ابوت همچنان ظاهری جوان دارد، در حالی که آدام تلاش می‌کند نقش یک پدرسالار را ایفا کند. با این حال، این تلاش به خاطر بازی‌های برجسته پیو و لی ارزش خود را نشان می‌دهد؛ آن‌ها شخصیت‌هایشان را چنان عمیق به تصویر می‌کشند که در ذهن مخاطب ماندگار می‌شوند.

۷۵/۱۰۰ – RogerEbert.com | منتقد: لیسی باوئر

این نسخه از East of Eden بی‌نقص نیست. با این حال، ترکیب بازی فلورنس پیو با اصرار صریح سریال بر اینکه داستان کتی به‌خودی‌خود و با شرایط و قواعد خودش ارزش روایت شدن دارد، باعث شده این مجموعه همچنان تجربه‌ای عمیقاً رضایت‌بخش برای تماشا باشد.

۶۰/۱۰۰ – Screen Rant | منتقد: گرام گاتمن

کتی ایمز با بازی فلورنس پیو، حضور پررنگ‌تری در داستان پیدا کرده و شاید بتوان گفت جذاب‌ترین بخش‌های رمان را به مرکز توجه منتقل می‌کند. با این حال، سریال East of Eden در تفاوت‌هایی که با منبع اصلی دارد، برای حفظ وزن مضمونی اثر اشتاین‌بک با مشکل مواجه می‌شود و به اقتباسی کلیشه‌ای و قابل پیش‌بینی تبدیل می‌شود؛ اقتباسی که حتی با وجود نقاط قوتش، تا حدی از وفاداری خود به اثر اصلی آسیب می‌بیند.

۶۰/۱۰۰ – The New Yorker | منتقد: اینکو کانگ

حضور کتی به داستان انرژی و تحرکی عامه‌پسند می‌دهد که جدیت بیش از حد بسیاری از خطوط داستانی مردمحور را کنار می‌زند. کتی به خورشید سیاهی تبدیل می‌شود که سریال حول محور آن می‌چرخد؛ شخصیتی که اراده‌ای مهارنشدنی برای رسیدن به قدرت دارد و به ضدقهرمانی تبدیل می‌شود که نمی‌توان به‌سادگی از تشویق کردنش دست کشید. کشش و جاذبه کتی آن‌قدر زیاد است که هرچه مینی‌سریال بیشتر از او فاصله می‌گیرد، ریتم آن نیز بیشتر کند و سنگین می‌شود.