نقد و بررسی بازی Tales of Eternia Remastered | موبوگیم

بازی Tales of Eternia نسخه‌ی بعدی در پروژه‌ی ریمستر فرنچایز Tales محسوب می‌شود که امروز به بررسی آن خواهیم پرداخت.

عنوان Tales of Eternia را نه تنها می‌توان یکی از بهترین نسخه‌های فرنچایز Tales تلقی کرد، بلکه حتی از آن به عنوان یکی از برترین آثار Jrpg نسل پنجم یاد می‌شود. حال در روند عرضه‌ی نسخه‌های قدیمی فرنچایز برای کنسول‌های مدرن، نوبت به Eternia رسیده است تا مجددا طرفداران را در تجربه‌ی خود غوطه‌ور کند. Tales of Eternia Remastered تا این لحظه، بهترین ریمستر عرضه شده از این فرنچایز به شمار می‌آید که یک تجربه‌ی جذاب را با QOLهای متعدد و تاثیرگذار به دوران مدرن آورده است.

سرنوشت دنیایی گسسته

روایت Tales of Eternia همانطور که از نامش مشخص است، در Eternia جریان دارد، دنیایی که به دو قسمت Inferia و Celestia تقسیم شده که Inferia دنیای پایینی و Celestia بر فراز آن قرار گرفته است. این دو دنیا حدودا 2000 سال است که ارتباطی با‌ یک‌دیگر ندارند و از همین رو مذهب، سیاست و باورهای Inferia بر علیه Celestia گسترش یافته. این مسئله به شکلی است که بسیاری به دلیل اتفاقاتی که در گذشته رخ داده است، اهالی Celestia را به عنوان هیولاهایی بی‌رحم می‌شناسند که چیزی جز زجر و غذاب برای Inferia به همراه نداشتند.

پروتاگونیست داستان ما یعنی Reid Hershel در کنا دوست خود Farah Oersted اهل همین سرزمین و روستایی به نام Rasheans هستند. در مقدمه‌ی بازی ما شاهد صحبت این دو کاراکتر در بالای برج دیدبانی در اطراف روستایشان هستیم که ناگهان شیء عجیبی از آسمان به سمت آن‌ها سقوط می‌کند. پس از رسیدن به محل سقوط شیء، آن‌ها دختری به نام Meredy را در کنار یک سفینه‌ی عجیب می‌یابند. Meredy به زبانی نامفهوم سخن‌ می‌گوید و با پیش‌روی در داستان متوجه خواهید شد که او از Celestia به Inferia آمده تا به کمک آن‌ها، جلوی واقعه‌ای به نام “The Grand Fall” را بگیرد.

در اینجا Reid و دوستانش نه تنها در راستای نجات دنیای خود Inferia، بلکه Celestia نیز با چالش بزرگی روبه‌رو هستند. حال سرنوشت Eternia در دستان آن‌هاست و در این مسیر عقاید، باورها و حتی سازوکار دنیایی که می‌شناختند، به چالش کشیده خواهد شد.

روایت کلی Tales of Eternia از آن دست روایت‌های رایج عناوین Jrpg در دوران خود است؛ داستانی درباره نجات دنیا و روایت یک ماجراجویی به یادماندنی. البته با وجود کلیات کلیشه‌ای، همچنان بازی به شکلی جالب ابعاد دنیای بازی را به نمایش گذاشته و مشکلات فلسفی هر کدام را در کنتراست با ماجراجویی ما به تصویر می‌کشد. در این بین شخصیت‌های Tales of Eternia شاید نقطه‌ی برجسته‌ی کلیت روایت آن باشند. Reid، Farah، Meredy و Keele همگی نمادی از انسان‌ها و باورهای خاصی هستند که در طول روند داستان به چالش کشیده می‌شوند.

اصطکاک میان این کاراکترها و ارتباطات کلی آن‌ها باورپذیر و درگیر کننده است، از همین رو در طول روایت همیشه از همراهی این گروه لذت می‌برید. این نسخه‌ی ریمستر همچنین صداپیشگی‌های انگلیسی کاملا تازه‌ای را معرفی می‌کند! صداپیشگان جدید به راستی روحی تازه به این اثر و کاراکترهای آن بخشیده‌اند و در همین حین، ارائه‌ی کلی بازی را نیز بهبود دادند. صداپیشگی‌های اثر اورجینال در حالی که با توجه به استانداردهای دهه‌ی 90 و اوایل 2000، نسبتا قابل قبول بودند اما همچنان تک‌بُعدی و سطحی جلوه می‌کردند.

صداپیشگان جدید به وضوح این مشکل را برطرف کرده و شخصیت هر کاراکتر را در صدا و نحوه‌ی صحبت آن‌ها به نمایش می‌گذارند. حالا در حین مکالمات، شما با فراز و فرودهای متعددی در دیالوگ‌ها مواجه هستید که به گیرایی بیشتر آن‌ها کمک می‌کند. این QOL شاید یکی از برترین بهبودهایی باشد که این نسخه‌ی ریمستر دریافت کرده است.

بازنشر یک اثر کلاسیک به شکل منطقی

روایت کلی Tales of Eternia از آن دست روایت‌های رایج عناوین Jrpg در دوران خود است؛ داستانی درباره نجات دنیا و روایت یک ماجراجویی به یادماندنی.

در زمینه‌ی گیم‌پلی و سیستم مبارزات، تاثیر گذر سالیان آن چنان بر Tales of Eternia احساس نمی‌شود. در دوران خودش، این اثر سیستم مبارزات اکشنی را ارائه می‌داد که بدین شکل در هیچ اثر دیگری دیده نشده بود. این سیستم “Aggressive Linear Motion” یا ALM نام دارد و همانطور که از نامش مشخص است، متکی بر رویکرد تهاجمی و خطی است. در هنگام مبارزات، شما امکان حرکت در یک صفحه‌ی دو بُعدی در کنار پارتی خود را خواهید داشت.

هر کاراکتر از قابلیت‌ها، اسلحه‌ها و نوع مبارزه اختصاصی خود برخوردار است و به رسم همیشگی Tales امکان شخصی‌سازی رویکردهای آن‌ها نسبت به سناریوهای مبارزه نیز وجود دارد. پلیر از طریق دسترسی به منوی “Formation” توانایی شخصی‌سازی آرایش پارتی خود را داشته و در بخش “Strategy” به طور اختصاصی، رویکردهای تهاجمی/دفاعی هر کاراکتر را شخصی‌سازی می‌کند.

شما در نقش Reid نیز با افزایش لول خود، امکان دسترسی به حرکات ویژه مختلف را خواهید داشت که می‌توانید به دکمه‌های ترکیبی مختلف تخصیصشان داده و با توجه به نیاز سناریوی مبارزه، از آن‌ها بهره ببرید. شما همچنین با ورود به شهرها یا روستاهای مختلف توانایی خرید از فروشگاه‌های مخلتف بازی را خواهید داشت. طیف گسترده‌ای از اسلحه‌ها و آیتم‌های مختلف برای کاراکترهای پارتی شما در دسترس است تا بتوانید دائما آن‌ها را شخصی‌سازی کرده و قدرتمندتر کنید.

از آن جایی که Tales of Eternia جزو عناوین کلاسیک و ابتدایی‌تر فرنچایز محسوب می‌شود، مسلما سیستم مبارزات ساده‌تری دارد اما با این وجود همچنان پس از گذشت سالیان سال، یک سیستم سرگرم کننده و به شدت تعاملی است که حالا تحت شعاع طیف گسترده‌ای از QOLها، حتی عملکرد بهینه‌تری پیدا کرده است.

یکی از این موارد امکان فعال/غیرفعال‌سازی حفظ آرایش پارتی در هنگام مبارزه است. این قابلیت این امکان را فراهم می‌کند که پارتی در جای خود ثابت مانده و آرایشش را حفظ کند یا اینکه همراه با Reid در صفحه‌ی دو بُعدی مبارزه به صورت پویا در حرکت باشند. مورد دیگر، مود “High Speed” است که در این ریمستر تعبیه شده و همانطور که از نامش پیداست، سرعت روند مبارزات را افزایش می‌دهد.

این موارد برجسته در کنار طیف گسترده‌ای از آپشن‌ها و تنظیمات مختلف دیگر، در منوی Boost Function که در این بازی ارائه شده است در قالب QOL در دسترس شما قرار داده می‌شود. شخصا همیشه در قبال این دست آثار کلاسیک اظهار داشتم که امکان غیرفعال‌سازی مبارزات تصادفی یکی از حیاتی‌ترین QOLها محسوب می‌شود. حال ریمستر Tales of Eternia علاوه بر این امکان، اجازه‌ی کمتر کردن آن‌ها را نیز فراهم می‌کند به طوری که شما می‌توانید به جای غیرفعال‌سازی کامل مبارزات تصادفی، تعدد آن‌ها را کاهش دهید تا همچنان روند دائمی مبارزات و افزایش لول مختل نشود!

این عنوان اولین بازنشر از یک Jrpg است که شخصا چنین قابلیتی را در آن مشاهده کردم و این مسئله به شدت به تجربه‌ی کلی کمک می‌کند. موارد دیگری همچون افزایش Damage در مبارزات، XP و پول دریافتی و نمونه‌های این چنینی نیز در این بازی تعبیه شده‌اند.

اما این تنها سیستم مبارزات بازی نیست که QOLهای متعددی دریافت کرده است؛ یکی دیگر از موارد اضافه شده به این ریمستر، اضافه شدن نشان‌ها برای اهداف و ماموریت‌هاست. حالا ماموریت‌های اصلی و فرعی همگی با استفاده از یک نشان در Overworld و داخل مناطق مختلف بازی نمایش داده می‌شود و روند کاوش را واضح‌تر می‌کند.

اکثریت آثار Jrpg کلاسیک متکی بر دیالوگ‌ها و دقت پلیر به منظور یافتن سرنخ برای مقصد بعدی خود هستند. شخصا همیشه از این رویکرد لذت می‌بردم چرا که روند کاوش را به یک ماجراجویی غیر منتظره تبدیل می‌کرد که گاها ممکن بود در طول مسیر شما را به مناطق مخفی، دانجن‌ها یا مناطق خاص ببرد.

اما مسلما این رویکرد ممکن است آن چنان به مذاق مخاطبان مدرن خوش نیاید و حتی شاید برخی پلیرهای قدیمی نیز به دنبال تجربه‌ی مجدد بازی به دور از روند وقت‌گیر کاوش باشند. بنابراین اضافه شدن این نشان‌ها کمک می‌کند تا بتوانید مستقیما مسیر اصلی بازی را دنبال کرده و به اهداف اصلی برسید.

البته اکتشاف و دنیاسازی همچنان بخش مهمی از این تجربه محسوب می‌شوند. شما در طول سفر و ماجراجویی‌های خود به مناطق، شهرها و روستاهای متعددی ورود می‌کنید که مملو از NPCهای مختلف هستند. صحبت کردن با اهالی آن منطقه می‌تواند اطلاعات مختلفی را درباره‌ی دنیای بازی، وضعیت حال حاضر ابعاد مختلف آن یا حتی عقاید خاص مردمانش ارائه دهد. علاوه بر این موارد، گاها حتی این NPCها می‌توانند اطلاعاتی درباره‌ی مکانیزم‌های بازی یا ترفندهای خاص به شما منتقل کنند که کاربردی واقع می‌شوند.

به طور کلی Tales of Eternia Remaster یکی از بهترین نمونه‌های بازنشر عناوین نقش آفرینی کلاسیک در دوران مدرن حداقل در قبال بهبودهای سیستماتیک و QOLها به شمار می‌آید. این تنظیمات متعدد، انعطاف‌پذیری به شدت بالایی به این تجربه بخشیده و کمک می‌کنند چه پلیرهای قدیمی و چه مخاطبان جدید بتوانند تجربه‌ی بازی را همانطور که دوست دارند شخصی‌سازی کنند.

با گذر از این بخش، بد نیست کمی درباره‌ی ظاهر این اثر 25 ساله صحبت کنیم که همچنان عالی جلوه می‌کند. رویکرد هنری Tales of Eternia همچنان پس از گذشت سالیان سال از عرضه‌ی آن، زیبا و چشم نواز است و حتی امروزه آثار زیادی را می‌بینیم که سعی بر بازسازی این استایل از پیکسل آرت را دارند. کاراکترهای بازی نیز از انیمیشن‌های پویا برخوردار بوده که به ارائه‌ی بازی کمک بسیاری می‌کنند.

در کنار آن، پس‌زمینه‌های از پیش رندر شده‌ی بازی همچنان جذاب و پرجزئیات جلوه می‌کنند. از پایتخت پر هیاهو تا جنگل‌های سبز و آرام بازی همگی حس‌وحال خاص خود را خلق کرده و تنوع محیطی خوبی را نیز پدید می‌آورند. در این زمینه نیز این ریمستر یک حالت گرافیکی اختصاصی معرفی می‌کند که اگر راستش را بخواهید تفاوت چندانی میان آن و حالت گرافیکی اورجینال احساس نمی‌شود.

شخصا در طول تجربه چندین بار در محیط‌های مختلف میان این دو گزینه جابه‌جا شدم اما هیچ تغییر محسوسی به غیر از بهبود “Sharpness” تصویر احساس نکردم که کمی ناامید کننده است. در گذشته آثاری همچون کالکشن Ace Attorney Investigations، یک رویکرد هنری و گزینه گرافیکی کاملا تازه را در بازنشر خود ارائه دادند که به شدت هیجان انگیز بود. Tales of Eternia اما لزوما از چنین رویکردی پیروی نمی‌کند و مود گرافیکی ریمستر آن نیز چندان احساس نمی‌شود.

البته همانطور که گفتم، خوش‌بختانه رویکرد هنری اصلی بازی همچنان بسیار چشم نواز است و می‌تواند بار این بخش را به دوش بکشد. در زمینه‌ی موسیقی و صداپردازی بازی نیز دقیقا با رویکردی مشابه روبه‌رو هستیم. صداها و ساندترک ریمستر نیز از یک گزینه‌ی اختصاصی برای تغییر مود اورجینال و ریمستر برخوردار هستند که البته در این مورد تمایز آن‌ها بیشتر احساس می‌شود. لازم به ذکر است که هر دوی این تنظیمات در حین بازی قابل تغییر بوده و تغییرات آن در لحظه اعمال خواهد شد.

در این بین، یکی دیگر از مواردی که شاید می‌توانست دست‌خوش تغییرات بیشتری شود، رابط کاربری و UI کلی بازی است. رابط کاربری بازی در حالی که کار راه‌انداز واقع می‌شود اما همچنان کمی منسوخ شده و بیش از حد مبتدی جلوه می‌کند. در همین راستا بد نبود اگر منوها و استایل کلی آن‌ها دست‌خوش تغییرات بیشتری می‌شد.

البته همچنان وضعیت این اثر در این زمینه به وخامت عناوینی همچون ریمیک‌های Dragon Quest نیست اما شخصا فکر می‌کنم می‌توانست از برخی بهبودهای هدفمند در رابط کاربری سود ببرد. به عنوان مثال باکس‌های مربوط به دیالوگ‌ها گاها آنقدر بزرگ هستند که برخی از کاراکترهای داخل کارد را می‌پوشانند. بهینه‌سازی فونت دیالوگ‌ها و حل مشکلاتی از این قبیل، قطعا می‌توانست عملکرد رابط کاربری کلی بازی را بهبود ببخشد.