نقدها و نمرات فیلم Whalefall | بقا در شکم یک نهنگ | موبوگیم

فیلم Whalefall اثری در ژانر بقا به شمار می‌رود که موفق شده امتیاز خوبی از منتقدان دریافت کند.

فیلم Whalefall یک اثر مهیج و بقامحور به کارگردانی و تهیه‌کنندگی برایان دافیلد است که بر اساس رمانی به همین نام نوشته دنیل کراوس در سال ۲۰۲۳ ساخته شده است. داستان درباره غواصی به نام جی است که برای یافتن بقایای پدرش راهی اعماق اقیانوس می‌شود، اما در اتفاقی هولناک، زنده توسط یک نهنگ عنبر بلعیده می‌شود. او تنها یک ساعت فرصت دارد تا راهی برای فرار پیدا کند و پیش از تمام شدن اکسیژن، از این وضعیت مرگبار جان سالم به در ببرد.

آستین آبرامز و جاش برولین از بازیگران اصلی این فیلم هستند و الیزابت شو، جان اورتیز، جین لوی و امیلی راد نیز در آن ایفای نقش می‌کنند. فیلم Whalefall با ترکیب تعلیق، خطر و مبارزه برای بقا، تجربه‌ای نفس‌گیر را در محیط ناشناخته اعماق دریا به تصویر می‌کشد.

تاکنون در وب سایت راتن تومیتوز ۷۵ نقد برای فیلم Whalefall منتشر شده و این اثر توانسته امتیاز ۷۶ درصد را از منتقدان به دست بیاورد. این در حالی است که در وب سایت متاکریتیک، تاکنون ۲۵ نقد برای این فیلم منتشر شده که امتیاز ۶۲ از صد را برای آن به همراه داشته است. در ادامه نظر منتقدان درباره این فیلم را مشاهده می‌کنید.

نظر منتقدان درباره فیلم Whalefall

• راتن تومیتوز: ۷۵ نقد – امتیاز ۷۶ درصد
• متاکریتیک: ۲۵ نقد – امتیاز ۶۲ از صد

۹۰/۱۰۰ – Collider | منتقد: چارلی ریجلی

فیلم Whalefall ویژگی‌های زیادی دارد: ترسناک است، حس شگفتی برمی‌انگیزد، تأثیرگذار است، کمی احساساتی به نظر می‌رسد، صداقتی باورنکردنی دارد و کاملاً در ذهن می‌ماند. بااین‌حال، مهم‌تر از همه، فیلم Whalefall فیلمی مطمئن به خود است. این همان نوع اعتمادبه‌نفسی است که از نخستین لحظه روشن شدن صفحه به شما اطمینان می‌دهد با تجربه‌ای لذت‌بخش روبه‌رو هستید؛ اعتمادبه‌نفسی که می‌تواند فیلمی معمولی را به اثری تبدیل کند که سال‌ها درباره‌اش صحبت خواهیم کرد و بارها به تماشایش بازخواهیم گشت.

۸۸/۱۰۰ – RogerEbert.com | منتقد: زکری لی

ژانر تریلرهای بقا و فیلم‌های هیولامحور نمرده است، اما برایان دافیلد، کارگردان فیلم Whalefall، با تزریق لحظاتی طاقت‌فرسا و افسون‌کننده به این ژانر، چنان جان تازه‌ای به آن می‌بخشد که گویی دوباره از مرگ برخاسته است.

۸۰/۱۰۰ – IGN | منتقد: جیم وجوودا

فیلم Whalefall تماشاگر را به محیطی می‌کشاند که تصورش دشوار، به‌شدت چندش‌آور و وحشت‌آفرین است؛ محیطی که ترس‌های غریزی انسان از تبدیل شدن به شکارچی یا طعمه را هدف قرار می‌دهد. این فیلم با وجود فضای ملموس و تکان‌دهنده‌اش، در نهایت داستانی تأثیرگذار درباره سوگ و شکافی است که ممکن است میان پدران و پسران شکل بگیرد. آستین آبرامز با بازی استثنایی خود و تعهدی طاقت‌فرسا، ستون اصلی این اثر است.

۸۰/۱۰۰ – Empire | منتقد: سایمون کروک

این فیلم ترسناک، هیجان‌انگیز، جسورانه و بی‌رحم است. این اثر وحشت بقایی که تقریباً تمام اتفاقاتش در یک مکان رخ می‌دهد، تجربه‌ای واقعاً منحصربه‌فرد و سوررئال‌ترین فیلم جریان اصلی سینما در سال‌های اخیر است.

۸۰/۱۰۰ – Slashfilm | منتقد: جرمی ماتای

فیلم Whalefall اثری پرتعلیق، تأثیرگذار و تا حد زیادی صادقانه است؛ و ما آن را به شکل دیگری نمی‌خواستیم.

۸۰/۱۰۰ – TheWrap | منتقد: ویلیام بیبیانی

هیچ فرد عاقلی نمی‌تواند اتفاقات فیلم Whalefall را باورپذیر بداند، اما غیرواقعی بودن بخشی جدایی‌ناپذیر از ایده اصلی فیلم است؛ ایده‌ای که واقعاً فوق‌العاده و هیجان‌انگیز به نظر می‌رسد. برایان دافیلد با تمام وجود به این ایده پایبند می‌ماند و همین موضوع Whalefall را به سفری دیوانه‌وار تبدیل می‌کند.

۷۵/۱۰۰ – Slant Magazine | منتقد: روکو تی تامپسون

فیلم فرضیه‌های احتمالی خود را بر پایه‌ای از واقعیت بنا می‌کند تا جنبه‌های شاعرانه داستان را بهتر پشتیبانی کند و در نهایت به اوجی سرشار از احساس برسد.

۶۷/۱۰۰ – IndieWire | منتقد: آلیسون فورمن

فیلم Whalefall همیشه مطمئن نیست که می‌خواهد چه چیزی به افسانه‌ها و برداشت‌های ما از این موجودات اضافه کند: آیا از کاری که نهنگ‌ها ممکن است با ما انجام دهند می‌ترسیم یا از کاری که خودمان با آن‌ها کرده‌ایم شرمنده‌ایم؟ درام پدر و پسری فیلم نیز پاسخی برای این پرسش ندارد. بااین‌حال، دافیلد چیزی به این بحث اضافه می‌کند که ارزش بررسی مستقل را دارد؛ حتی اگر موضوع درباره مردی باشد که واقعاً داخل شکم یک نهنگ گیر افتاده است.

۵۰/۱۰۰ – The A.V. Club | منتقد: جیکوب اولر

مهم نیست فیلم Whalefall تا چه اندازه گستردگی وهم‌آلود اعماق دریا یا عظمت هیولای محوری داستان را به‌خوبی به تصویر می‌کشد؛ زیرا فیلم در هر فرصتی ترجیح می‌دهد به کلیشه‌ای‌ترین و آشناترین مشکلات رابطه پدر و فرزند بپردازد. این رویکرد نه‌تنها ایده عجیب فیلم را باورپذیر نمی‌کند، بلکه آن را به قعر دریا می‌کشاند.

۴۰/۱۰۰ – Screen Rant | منتقد: لیز دکلن

فیلم Whalefall کاملاً شکست‌خورده نیست. علاقه‌مندان به فیلم‌های بقا که فقط می‌خواهند مردی را ببینند که برای فرار از شکم یک نهنگ مبارزه می‌کند، با لحظاتی به‌شدت چندش‌آور و هیجان‌هایی مناسب پرده بزرگ روبه‌رو خواهند شد. بااین‌حال، در نهایت میزان چشم‌پوشی از باورپذیری که فیلم از تماشاگر طلب می‌کند، با داستان ناامیدکننده آن تناسب ندارد.

۴۰/۱۰۰ – The Hollywood Reporter | منتقد: دیوید رونی

آبرامز در بیشتر مدت فیلم باید نقش شخصیتی گرفتار در موقعیتی بسیار دشوار را بازی کند و با ترکیبی از رنج و خستگی، پیوسته ناله کند و نفس‌نفس بزند؛ درحالی‌که بدنش به‌تدریج آسیب بیشتری می‌بیند و فرسوده‌تر می‌شود. فیلم Whalefall اساساً شبیه شکنجه‌ای تصویری در مستندهای نشنال جئوگرافیک است، اما این وضعیت همچنان از چرخش فیلم به سمت نوعی درمان سوگ بیش از اندازه شیرین و احساساتی بهتر است.

۴۰/۱۰۰ – Variety | منتقد: اوون گیلبرمن

فیلمی که برایان دافیلد از این داستان ساخته، اثری بیش از اندازه تحت‌اللفظی و نمونه‌ای از سرگرمی‌های عامه‌پسند و اغراق‌آمیز در ژانر تریلر است که خنده‌های ناخواسته زیادی ایجاد می‌کند.