مدیرعامل OpenAI: خوابیدن رم در رایانه‌های شخصی، هدررفت منابع جهانی است | موبوگیم

سم آلتمن، مدیرعامل شرکت OpenAI، در تازه‌ترین اظهارنظرهای خود رویکرد انتقادی جالبی نسبت به نحوه توزیع حافظه‌های رم در سطح جهان اتخاذ کرده است.

او بر این باور است که انباشت و نگهداری حجم عظیمی از حافظه‌های DRAM در رایانه‌های شخصی کاربران، مصداق بارز استفاده غیربهینه از منابع محدود و ارزشمند جهانی است و این سخت‌افزارها در عوض می‌توانند در دیتاسنترهای هوش مصنوعی کارایی به‌مراتب بیشتری داشته باشند.

آلتمن با حضور در پادکست Cheeky Pint، به بررسی چالش کمبود جهانی منابع پردازشی و اوج‌گیری تقاضا برای سخت‌افزارهای زیرساختی هوش مصنوعی پرداخت. او خاطرنشان کرد که برخلاف باور عمومی، رواج یافتن مدل‌های هوش مصنوعی محلی (Local AI) که مستقیماً روی رایانه‌های شخصی کاربران اجرا می‌شوند، لزوماً راه‌حلی برای غلبه بر بحران کمبود منابع نخواهد بود.

آلتمن در تشریح دیدگاه خود گفت:

بسیاری از کاربران تمایل دارند مدل‌های هوش مصنوعی را به‌طور محلی روی سیستم‌های خودشان اجرا کنند. تصور آن‌ها این است که با عرضه گسترده مدل‌های متن‌باز و اجرای مستقل آن‌ها روی رایانه‌های شخصی، دیگر نیازی به توسعه زیرساخت‌های عظیم دیتاسنتر نخواهیم داشت.

او در ادامه با نگاهی کلان به این موضوع افزود:

اما از منظر اقتصاد و توزیع جهانی منابع، اینکه هر شخص سهمی از ذخایر محدود حافظه DRAM دنیا را در کامپیوتر خانگی خود حبس کند و در نهایت تنها ۵ درصد مواقع از تمام ظرفیت آن استفاده کند، واقعاً وضعیت نامطلوب و ناکارآمدی است.

از نگاه مدیرعامل OpenAI، تجمیع حافظه‌های رم در دیتاسنترها و سرورهای ابری، بهره‌وری به‌مراتب بالاتری به همراه دارد؛ چراکه این زیرساخت‌های ابری به‌صورت شبانه‌روزی و بدون وقفه در حال پردازش میلیاردها درخواست از سوی کاربران سراسر جهان هستند و ظرفیت سخت‌افزاری آن‌ها برخلاف رایانه‌های شخصی، هیچ‌گاه بدون استفاده نمی‌ماند.

آلتمن در تأیید این استدلال تأکید کرد:

در شرایط بحرانی فعلی که با محدودیت‌های شدیدی در زنجیره تأمین و عرضه قطعات دست‌وپنجه نرم می‌کنیم، منطق ایجاب می‌کند که برای رسیدن به بالاترین سطح بهره‌وری از منابع سخت‌افزاری، آن‌ها را در فضاهای ابری متمرکز کنیم. با این حال، برداشت و تلقی بسیاری از مردم، دقیقاً در نقطه مقابل این واقعیت قرار دارد.

این اظهارات جنجالی در حالی مطرح می‌شوند که تقاضای بی‌پایان غول‌های فناوری برای توسعه زیرساخت‌های هوش مصنوعی، فشار بی‌سابقه‌ای را به بازار جهانی حافظه تحمیل کرده است. تولیدکنندگان بزرگی نظیر سامسونگ و SK Hynix قراردادهای بلندمدت و سنگینی را برای تأمین حافظه‌های دیتاسنترها به امضا رسانده‌اند؛ اتفاقی که مستقیماً به کاهش عرضه قطعات برای تولیدکنندگان لپ‌تاپ و قطعات رایانه‌های شخصی دامن زده است.

در نقطه مقابل استدلال‌های آلتمن، نباید فراموش کرد که اجرای محلی مدل‌های هوش مصنوعی، مزایای غیرقابل‌انکاری نظیر حفظ کامل حریم خصوصی اطلاعات، عدم وابستگی به اتصال دائمی اینترنت و مالکیت و کنترل ۱۰۰ درصدی کاربران بر داده‌های شخصی‌شان را به همراه دارد؛ مزایایی که در صحبت‌های مدیرعامل OpenAI چندان مورد توجه قرار نگرفتند.