نقدها و نمرات فیلم Josephine | درامی تأثیرگذار با بازی متفاوت چنینگ تیتوم و جما چان | موبوگیم

فیلم Josephine با بازی چنینگ تیتوم و جما چان موفق شده است نمرات خوبی از منتقدان کسب کند.

فیلم Josephine اثری در ژانر درام و دلهره‌آور است که بث دِ آرائوخو نگارش فیلم‌نامه، کارگردانی و تهیه‌کنندگی آن را بر عهده داشته است. داستان این فیلم درباره دختربچه‌ای هشت‌ساله به نام جوزفین است که پس از مشاهده یک حمله خشونت‌آمیز در پارک گلدن گیت، با مجموعه‌ای از ترس‌ها و نگرانی‌های روانی روبه‌رو می‌شود.

این تجربه تلخ تأثیر عمیقی بر زندگی جوزفین می‌گذارد و باعث می‌شود احساس امنیت خود را از دست بدهد. او به‌تدریج دچار ترس و بدبینی می‌شود و محیط اطرافش را با نگاهی آمیخته به اضطراب و سوءظن تجربه می‌کند. فیلم با تمرکز بر پیامدهای روانی مواجهه کودکان با خشونت، تلاش می‌کند تأثیر چنین اتفاقاتی بر دنیای ذهنی و احساسات آن‌ها را به تصویر بکشد.

چنینگ تیتوم و جما چان از بازیگران اصلی Josephine هستند و میسون ریوز، فیلیپ اتینگر و سیرا مک‌کارتی نیز در این فیلم حضور دارند. تمرکز بر تجربه یک کودک در مواجهه با رویدادی هولناک، زمینه‌ای برای شکل‌گیری روایتی روان‌شناختی فراهم می‌کند که در آن ترس، آسیب‌پذیری و پیامدهای یک حادثه خشونت‌آمیز نقش محوری دارند. فیلم Josephine می‌تواند برای علاقه‌مندان به درام‌های روان‌شناختی و داستان‌های پرتنش، اثری قابل‌توجه باشد.

منتقدان بر این باور هستند که فیلم Josephine ساخته بث دِ آرائوخو، با مهارتی چشمگیر به سراغ موضوعاتی آزاردهنده و دشوار می‌رود. این درام تحسین‌برانگیز، با نگاهی سرشار از همدلی و به کمک بازی‌هایی درخشان، پیامدهای گسترده و زنجیره‌ای آسیب‌های روانی را بررسی می‌کند.

تاکنون در وب‌سایت راتن تومیتوز ۹۹ نقد برای فیلم Josephine منتشر شده و این اثر توانسته امتیاز ۹۶ درصد را از منتقدان به دست بیاورد. این در حالی است که در وب‌سایت متاکریتیک، تاکنون ۱۵ نقد برای این اثر منتشر شده که امتیاز ۸۶ از صد را برای آن به همراه داشته است. در ادامه نظر منتقدان درباره این اثر را مشاهده می‌کنید.

نظر منتقدان درباره فیلم Josephine

• راتن تومیتوز: ۹۹ نقد – امتیاز ۹۶ درصد
• متاکریتیک: ۱۵ نقد – امتیاز ۸۶ از صد

100/100 – Variety | منتقد: پیتر دبروژ

اگرچه ممکن است تماشای این فیلم برای برخی مخاطبان آزاردهنده و یادآور تجربه‌های تلخ باشد، فیلم Josephine جسورانه به تقاطع ویرانگر خشونت جنسی و زندگی اجتماعی ما می‌پردازد و دشوارترین موقعیت‌های انسانی را با نگاهی روشن و بی‌پرده به تصویر می‌کشد.

100/100 – The Playlist | منتقد: کارلوس آگیلار

در فیلم Josephine خبری از توضیحات ساده و سرراست نیست و اساساً هم نباید چنین انتظاری داشت. آنچه پس از تماشای فیلم در ذهن باقی می‌ماند، این احساس است که هر حرکت کوچک از سر همدلی و شجاعت، حتی اگر ناقص یا ناچیز باشد، می‌تواند کفه ترازو را به سود خوبی سنگین‌تر کند؛ حتی زمانی که تلاش برای انجام کار درست، نبردی از پیش شکست‌خورده به نظر می‌رسد.

100/100 – IGN | منتقد: سیدهانت ادلاکها

میسون ریوز یکی از خیره‌کننده‌ترین بازی‌های کودکانه سال‌های اخیر را ارائه می‌دهد. در همین حال، چنینگ تیتوم و جما چان از ویژگی‌های آشنای بازیگری خود بهره می‌گیرند، اما در نقش پدر و مادری که گذشته و شیوه تربیت خودشان بر رابطه‌شان با فرزندشان تأثیر گذاشته، لایه‌های تازه و ناخوشایندی از شخصیت‌هایشان را آشکار می‌کنند. نتیجه، فیلمی تأثیرگذار، لطیف و در نهایت ویرانگر است.

91/100 – IndieWire | منتقد: کیت اربلند

توانایی استادانه بث دِ آرائوخو در بررسی و ایجاد تنش در تمام سطوح داستان، باعث می‌شود فیلم ریتم خود را حفظ کند. هر اتفاق تازه غافلگیرکننده و در عین حال اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسد.

90/100 – Collider | منتقد: تیلور گیتس

تماشای این فیلم آسان نیست و قرار هم نیست پاسخ‌های ساده‌ای در اختیار مخاطب بگذارد. با این حال، جریانی پنهان از امید در سراسر داستان وجود دارد که مانع از آن می‌شود فیلم بیش از اندازه آزاردهنده و طاقت‌فرسا شود. حتی چند لحظه طنز و سبک‌سری ضروری نیز در آن دیده می‌شود که تا حدی از تلخی و فضای تیره داستان می‌کاهد.

90/100 – Screen Daily | منتقد: تیم گریرسون

این فیلم با مهارتی قابل توجه، ژانرهای مختلف را با یکدیگر ترکیب می‌کند تا تصویری تکان‌دهنده از پیامدهای گسترده و ویرانگر خشونت جنسی ارائه دهد.

90/100 – Screen Rant | منتقد: جورج بیت

من علاوه بر نقد فیلم و فعالیت به‌عنوان روزنامه‌نگار حوزه رسانه، مدرک دکتری روان‌شناسی بالینی دارم و در زمینه درمان اختلال استرس پس از سانحه در بیماران گروه‌های سنی مختلف متخصص هستم. معمولاً نقدهایم را از زاویه دید اول‌شخص نمی‌نویسم و در چنین موقعیت‌هایی به این بخش از فعالیت حرفه‌ای خود اشاره نمی‌کنم، اما Josephine، درام تازه‌ای که در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو امسال به نمایش درآمده، هر دو کار را ضروری می‌کند. در سال‌های اخیر به‌ندرت فیلمی ساخته شده که تا این اندازه دقیق بتواند شیوه‌های پنهان، آزاردهنده و گاه نامحسوسی را به تصویر بکشد که از طریق آن‌ها پیامدهای حوادث آسیب‌زا، تمام جنبه‌های زندگی کودکانی را تحت تأثیر قرار می‌دهد که متأسفانه با اتفاقاتی بسیار فراتر از سن و توان درک خود مواجه شده‌اند.

80/100 – The Guardian | منتقد: آدرین هورتون

تیتوم موفق می‌شود تماشاگر را با سردرگمی عمیق و رنج شخصیت خود همراه کند. او در این فیلم هولناک، اجرایی ارائه می‌دهد که به‌سرعت در ذهن مخاطب ماندگار می‌شود. حتی ساعت‌ها پس از تماشای فیلم نیز نمی‌توانم از فکر کردن به آن دست بکشم. شاید بهترین توصیفی که بتوانم درباره این اثر قابل توجه ارائه دهم همین باشد؛ برای تماشاگران، همان‌طور که برای شخصیتی که با دقت و ظرافت به تصویر کشیده شده، احساس ناآرامی و اضطراب همچنان باقی می‌ماند.

80/100 – The Hollywood Reporter | منتقد: دیوید رونی

حتی زمانی که فیلم‌نامه دچار ضعف می‌شود یا دِ آرائوخو برای نشان دادن تأثیر عمیق حادثه بر جوزفین بیش از اندازه به توضیحات مستقیم و آشکار متوسل می‌شود، بازی‌های گروه بازیگری همچنان صداقت و اصالت خود را حفظ می‌کنند. این موضوع به‌ویژه از آن جهت قابل توجه است که جوزفین در بیشتر لحظات، حالتی غیرقابل‌خواندن و سرد در چهره دارد.

75/100 – The Daily Beast | منتقد: نیک شگر

این فیلم به‌شدت همدلانه که چنینگ تیتوم و جما چان نیز در آن ایفای نقش می‌کنند، گاهی به سمت احساسات‌گرایی اغراق‌آمیز و تصنعی می‌رود. با این حال، به لطف بازی درخشان میسون ریوز که بازیگری تازه‌وارد است، فیلم همچنان ضربه‌های تأثیرگذار و قابل توجهی به مخاطب وارد می‌کند.

75/100 – The Film Stage | منتقد: جردن راب

در نگاه پرانرژی و پرقدرت دِ آرائوخو به کارگردانی، نوعی اضطراب فزاینده در سراسر فیلم جریان دارد. داستان بر واکنش‌های دقیق دختری متمرکز است که از نظر روانی در حال فروپاشی است و به‌درستی فاقد واژگان و تجربه کافی برای کنار آمدن با موقعیت‌های دشوار و تازه‌ای است که پیوسته با آن‌ها روبه‌رو می‌شود.