نقدها و نمرات فیلم How to Rob a Bank | از تحسین ایده تا انتقاد از اکشن‌های شلوغ | موبوگیم

فیلم How to Rob a Bank جدیدترین ساخته دیوید لیچ به شمار می‌رود که نمرات متوسطی از منتقدان گرفته است.

فیلم How to Rob a Bank یک اثر کمدی، اکشن و سرقت به کارگردانی دیوید لیچ است که داستان گروهی از سارقان بانک را روایت می‌کند. اعضای این گروه پس از انجام سرقت‌های مختلف، ویدئوها و تصاویر عملیات خود را در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌کنند و به این ترتیب، توجه گسترده‌ای به دست می‌آورند. اما شهرتی که این کار برای آن‌ها به همراه دارد، خیلی زود به دردسر تبدیل می‌شود و پلیس برای شناسایی و دستگیری‌شان وارد عمل می‌شود. حالا اعضای گروه باید علاوه بر اجرای نقشه‌های سرقت، راهی برای فرار از تعقیب نیروهای قانون پیدا کنند.

نیکلاس هولت، زویی کراویتز، آنا ساوای، رنزی فلیز، پیت دیویدسون و جان سی ریلی بازیگران اصلی این فیلم هستند. مارک بیانکولی فیلمنامه آن را نوشته و دیوید لیچ که پیش‌تر با ساخت آثار اکشن پرتحرکی شناخته شده، کارگردانی پروژه را بر عهده داشته است.

منتقدان بر این باور هستند که تازه‌ترین ساخته دیوید لیچ دارای ریتم پرشتاب، بازیگران جذاب، ایده ضدسرمایه‌داری و ارتباط داستان با دغدغه‌های نسل جدید است ولی در خلق طنز، شخصیت‌پردازی و ارائه ایده‌های تازه ناکام مانده است. شلوغی بیش از حد صحنه‌های اکشن و فاصله میان پیام‌های اجتماعی فیلم و اجرای سینمایی آن نیز باعث افت فیلم شده است.

تاکنون در وب‌سایت راتن تومیتوز ۳۸ نقد برای فیلم How to Rob a Bank منتشر شده و این اثر توانسته امتیاز ۴۲ درصد را از منتقدان به دست بیاورد. این در حالی است که در وب‌سایت متاکریتیک، تاکنون ۱۳ نقد برای این اثر منتشر شده که امتیاز ۴۷ از صد را برای آن به همراه داشته است. در ادامه نظر منتقدان درباره این اثر را مشاهده می‌کنید.

نظر منتقدان درباره فیلم How to Rob a Bank

• راتن تومیتوز: ۳۸ نقد – امتیاز ۴۲ درصد
• متاکریتیک: ۱۳ نقد – امتیاز ۴۷ از صد

70/100 – The Hollywood Reporter | منتقد: دیوید رونی

فیلم How to Rob a Bank بدون ایراد نیست. در بخش‌هایی از صحنه‌های اکشن ابتدایی، این خطر وجود دارد که فیلم بار دیگر به همان جلوه‌های پرزرق‌وبرق و خودنمایانه‌ای متوسل شود که در اثر خسته‌کننده دیوید لیچ در سال ۲۰۲۲، یعنی Bullet Train، دیده بودیم. بااین‌حال، این فیلم در کنار غافلگیری‌های احساسی و توجه به حال‌وهوای اجتماعی روز، دست‌کم هرگز خسته‌کننده نمی‌شود. در روزگار پرنوسان کنونی، ساخت یک فیلم تجاری جریان اصلی با رویکردی ضدسرمایه‌داری اتفاقی نادر است.

67/100 – IndieWire | منتقد: دیوید ارلیچ

در مقایسه با بی‌قانونی و آشوب بازی Grand Theft Auto VI، این فیلم بیشتر شبیه بازسازی Ocarina of Time یا بازی Nintendo Switch Sports Resort به نظر می‌رسد. بااین‌حال، گروه بازیگران جذابی دارد و از نظر احساسی نیز در مسیر درستی حرکت می‌کند. هرچند رویکرد پانک و تجاری آمازون گاهی باعث می‌شود خیال‌پردازی‌های فیلم بیشتر به یک محصول تبلیغاتی شبیه شوند، اما ایده اصلی داستان همچنان ملموس و قابل‌درک است: فیلمی سرقت‌محور که شخصیت‌هایش احساس می‌کنند برای دستیابی به ابتدایی‌ترین اصول زندگی‌ای که به آن‌ها وعده داده شده، ناچارند دست به دزدی بزنند.

63/100 – RogerEbert.com | منتقد: کورتلین کلی

سخت است که فیلم How to Rob a Bank را بیش از حد جدی بگیریم، اما این فیلم همچنان ظرفیت برانگیختن بحث و گفت‌وگو را دارد. ایدئولوژی رادیکال و تعدیل‌شده آن با علاقه‌اش به زبان روزمره اینترنت هماهنگ است. نقطه قوت اصلی فیلم، تمرکز بر گرایش‌ها و علایق نسل زد است. سازندگان محتوایی کم‌ارزش اما سرگرم‌کننده را به شکلی بسته‌بندی کرده‌اند که برای موج جدید تماشاگران سینما به‌راحتی قابل‌هضم باشد: تکه‌های کوتاه، جملات تأثیرگذار و جذابیت‌های جنسی!

60/100 – Screen Rant | منتقد: جورج بیت

با وجود سبک بصری پرزرق‌وبرق، فیلم How to Rob a Bank به شکل غافلگیرکننده‌ای از شوخ‌طبعی و لحظات مفرح بی‌بهره است. این ضعف زمانی بیشتر به چشم می‌آید که فیلم از استعدادهای کمدی رایلی و دیویدسون بهره می‌برد. نبود محتوای دراماتیک قدرتمند نیز باعث شده بخش زیادی از جذابیت اثر به سبک بصری و پیام‌های آن وابسته باشد؛ دو عنصری که البته هر دو تأثیرگذار هستند. این فیلم اگرچه به یکی از آثار بزرگ ژانر سرقت تبدیل نمی‌شود، اما همچنان تجربه‌ای سرگرم‌کننده و خوش‌ریتم برای تماشاگران سینماست.

60/100 – Screen Daily | منتقد: نیکی باون

فیلم‌سازی پرتحرک و سرگرم‌کننده است، اما دیوید لیچ، کارگردان اثر، پیام‌های ضدسرمایه‌داری فیلم را در میان حجم زیادی از صحنه‌های اکشن پرهیاهو پنهان کرده است؛ موضوعی که بخش قابل‌توجهی از تأثیر دراماتیک داستان را از بین می‌برد.

58/100 – The Playlist | منتقد: رودریگو پرز

با وجود تمام تلاش‌ها برای بازتاب خشم یک نسل، فیلم How to Rob a Bank در نهایت یک تریلر نسبتاً متعارف است که لباس اثری رادیکال‌تر را به تن کرده است. فیلم می‌داند چگونه هیجان، تحرک و توجه مخاطب را حفظ کند؛ اما چیزی که نمی‌تواند خلق کند، ایده‌ای واقعاً هوشمندانه است، چه برسد به ایده‌ای آن‌قدر تأثیرگذار که تماشاگر را به پیوستن به شورش ترغیب کند.

45/100 – The Daily Beast | منتقد: نیک شگر

این فیلم برای طرفداران لوئیجی مانجیونه، نوجوانانی که سیاست را از تیک‌تاک یاد می‌گیرند و تماشاگرانی مناسب است که متوجه نشده‌اند Fight Club یک اثر طنزآمیز و انتقادی بوده است.

40/100 – Empire | منتقد: کیم نیومن

فیلم در ابتدا شبیه اثری از گروه جک‌اس است که اعضای آن خود را به شکل شخصیت‌های Point Break درآورده‌اند، اما خیلی زود به بازنویسی‌ای از The Thomas Crown Affair با محوریت حمله به بانک‌ها تبدیل می‌شود. اثر در بخش‌هایی هیجان قابل‌قبولی دارد، اما از نظر جذابیت و سبک بصری چندان موفق نیست.

40/100 – The Guardian | منتقد: بنجامین لی

مبارزه با نظام حاکم گاهی می‌تواند واقعاً ناامیدکننده باشد، اما دست‌کم نباید تا این اندازه بی‌هدف و بی‌نتیجه به نظر برسد.

38/100 – Slant Magazine | منتقد: مارشال شفر

دیوید لیچ، کارگردان فیلم، و مارک بیانکولی، فیلم‌نامه‌نویس آن، بارها صدای بلند را با حرف عمیق و تأثیرگذار اشتباه می‌گیرند. در نتیجه، تلاش‌های آن‌ها برای مرتبط نشان دادن فیلم با مسائل سیاسی روز، به‌اندازه یک پیام توهین‌آمیز در شبکه‌های اجتماعی بی‌اثر و بی‌خطر از آب درآمده است.