“زن و کودک” را مرور کنید. بحث برانگیزترین فیلم سعید رولی؟

سعید روستی ، یکی از مشهورترین و فعلی ترین فیلمسازان نسل ، همواره سعی در یافتن هر فیلمساز داشته است. یا خود فیلم یا با لبه های فیلم. این دانشگاه فیلمساز سارارا ، “زنان و کودکان” با آخرین کار نیز از این قاعده مستثنی نیست.

این زن و کودک که نامزد دریافت جشنواره هفتاد و هشتاد طلای هستند ، داستان زنی به نام مهناز را توصیف می کنند ، ستونی مداوم از فیلم های روستایی سعید که توسط پاریناز ایزادیار بازی می شود ، حتی در فیلم ، بسیار مهم و چشمگیر نیست.

مهناز یک پرستار و همیشه فرشته محبوب که توسط خانه مادر بازی می کرد و در میدان بازی شده توسط خواهرش مهری ، روزی مردی به نام حمید ، ادعا می کرد که او را دوست دارد ، بازی هایی از فیلم های سعید روستا را به عنوان یک بازی بازی می کرد. علی رغم علاقه و رابطه خود با حمید ، مهناز این تقاضا را نشان نمی دهد ، اما در پایان ، علی رغم هشدارهای دوستانش که به او گفتند ، حمید اذعان می کند که حمید به ازدواج خود رسیده است و این باعث شده است که این اتفاقات ناگوار دومینو را به وجود آورد.

مهمترین چیز در این فیلم تلاش سخت برای انجام یک بازی فوق العاده است. هم قدرت بازیگری و هم تصویر یک دختر خوب و ضعیف تا به امروز ، به خصوص در فیلم های روستایی سعید. این بازی خارق العاده محصولات بیشتر از تلاش بازیگر از کارگردان است ، زیرا این فیلم مشکلاتی دارد که ما به طور خلاصه با آن سر و کار خواهیم داشت ، که فراتر از تحمل خواننده نیست.

سعید روستی امروزه به دنبال درد و شوک دشوار است ، اما کاندیداهای زن فیلم ، پدر شوهر سابق ، مدیر مدرسه و غیره. به نظر می رسد که اوضاع برای مخاطب افتاده است و به عنوان سیلی شکست خورده اند و قادر به کنار گذاشتن محافظ خود هستند و قبل از فیلم کوتاه آمده اند و هیچ چیز منجر به عملکرد چشمگیر نخواهد شد.

سعید روستایی ، که زمانی به نظر می رسید گل است ، به دنبال خود جریان بود. همانطور که در کنفرانس خبری جشنواره کن ، آنچه توسط جامعه منعکس می شود. اما آیا تهیه کننده فیلم آنچه را که در جامعه ، هنر و سینما دید ، نشان داد؟ یا باید فیلمساز در رسانه های اجتماعی به او بگوید؟

در هر صورت ، چیزهای بد عقب نشینی می شوند ، و مخاطب نمی داند چگونه این چیزها را هضم کند و نمی داند چه چیزی را می بینند. البته دیدن حسن پورهرازی ، یک ستاره عجیب در بازی عجیب و غریب ، بدون بازی نیست.

بازگشت به فیلم ؛ تزئین یا کارگردانی این فیلم مانند رویدادهای مختلط است. بعضی اوقات سعی می کند آن را قاب کند و گاهی اوقات فقط شخصیت ها را دنبال می کند. صحنه به عنوان یک فیلم واقعی ظاهر می شود و کافی است.

نکته اصلی دیگر ویرایش است. ویرایشگر سومین راوی فیلم پس از فیلمنامه نویس و کارگردان است. ویراستار باید بی رحمانه باشد و همه چیز را که چیزی به فیلم اضافه نمی کند کنار بگذارد ، اما در این فیلم ، به نظر می رسد که همه برنامه ها تا حد امکان و با یک فیلم شلوغ ، جایی که فیلمنامه و کارگردان از آنجا و مخاطبان استفاده می کنند ، استفاده می شود.

با تمام این تفسیرها ، بهتر است این فیلم را در سینما ببینید و ما باید از بازگشت شدید این فیلم ها و درام های بسیار اجتماعی مانند زنان ، کودکان و کودکان پیرمرد قدردانی کنیم و نشان می دهد که فیلمسازان ایرانی مخاطبان حرفه ای و یک فیلم جدی هستند. مردم فیلم خوب را می دانند. بنابراین یک فیلم خوب برای مردم بسازید.

انتقاد از فیلم “زن و کودک” دیدگاه شخصی نویسنده است و لزوماً موقعیت Digikala Mag نیست.

منبع: Digikala meg