انتقاد و نمرات فیلم “خواهر مادر مادر” ؛ بازگشت جیم جارموش (جشنواره ونیز 2025)

جیم جارموش ، آخرین فیلم استاد سینمای مستقل در قالب انسان شناسی که توسط پدر مادر برادر برادر ، کیت بلانشت و آدام درایور بازی می شود. او اولین بررسی خود را دارد و با این فیلم در جشنواره ونیز 2025 امتیاز می گیرد.

“پدر برادر” سه داستان مستقل را روایت می کند ، اولی یک خواهر و برادر است که به پدرشان می رود. ثانیا ، این در مورد ملاقات با مادر و دو خواهر است و داستان سوم مربوط به یک برادر است که والدین خود را از دست داده و اکنون خاطرات قدیمی است.

انتقاد و امتیازات “مادر مادر برادر” ؛ بازگشت جیم جارموش

آخرین آثار جیم جارموش تاکنون مورد استقبال منتقدین قرار گرفته است. میانگین درجه فیلم در سایت 100 ٪ مثبت ، 11 معاینه مثبت و متاکریت با 11 منتقدان ، 80 ٪ (9 مثبت و 2 متوسط ​​پول نقد) است. مدرک متوسط ​​فیلم در سایت IDBB 6.6 از 10 است ، این عجیب نیست ، فیلم ها برای مخاطبان خاصی ساخته شده اند و ارتباط با آنها به دلیل زمینه های مختلف آنها اغلب دشوار است.

نگهبان – پیتر بردشاو

جیم جارموش قبلاً “قطار مرموز” (1989) ، “شب در جهان” (1991) و “قهوه و سیگار” (2003). در حقیقت ، او می تواند ادعا کند که ژانر سینمایی مهمترین متخصص است. امروزه تقریباً منسوخ شده است. با این حال ، او در کار جدید خود چیز جدیدی و شخصی ارائه می دهد ، که یک سه گانه دلپذیر و آرام در مورد خانواده دارد.

این فیلم در مورد احساس خستگی و ابرهای تاریک است که با تسلیم شدن در دوران میانسالی ما را تحت الشعاع قرار می دهد. سلامتی و خوشبختی والدین سالخورده ما یک نگرانی مداوم و آزار دهنده در مورد گناه و غم و صمیمیت و صمیمیت عدم دیدن یا دیدن آنها به ندرت است.

این فیلم به سه قسمت (ظاهراً) نامربوط تقسیم می شود. به موازات سه نقطه مختلف جهان: مناطق روستایی ایالات متحده ، دوبلین و پاریس ، تصاویر و حرکات تصادفی که یکدیگر را مرتبط می کنند. در قسمت اول ، میم بیلیک و آدم درایور ، خواهر و خواهر امیلی و جف ، برای دیدن پدر قدیمی خود که توسط تام ویتز بازی کرده بود ، به روستا می روند. به نظر می رسد خانه آشفته و در آستانه فقر است و همین امر باعث می شود بلافاصله آنها را نگران کند. جف خود را به خاطر پولی که سالها به پدرش داده است سرزنش می کند. با این حال ، در طی این جلسه غیر طبیعی ، آنها با دیدن یک ساعت واقعی رولکس روی مچ دست پیرمرد اشتباه گرفته می شوند ، و شواهدی وجود دارد که نشان می دهد پدران آنها عمداً به عنوان ناپایدار عمل می کنند.

در همین زمان ، در دوبلین ، شارلوت راملینگ محل زندگی دو دختر بزرگسال است که به عنوان یک زن خودآگاه و منحصر به فرد به ویزیت سالانه می آیند. این جلسات به ندرت تحقق می یابد. دختران بازی می کنند موهای صورتی صورتی ، صورتی صورتی موهای صورتی و جدی تر و خشک تر ، بازی کیت بلانشت ، کمی مصنوعی به نظر می رسد و با عینک و کفش راحت.

و سرانجام ، در پاریس ، برادران (دوقلوهای غیر ضروری) ، آسمان و بیلی هند مور بازی کردند و لوکا سابات والدین خود را که به نظر می رسد یک هواپیمای کوچک را راهنمایی می کنند ، از دست دادند. آنها آخرین جلسات خود را با آپارتمان های مادر و پدر متوفی برگزار می کنند و با بازیگر فرانسوی با خانه دار فرانسوی فرانسوی صحبت می کنند. آنها به یک انبار می روند و به وسایل والدین خود که در یک اتاق جمع شده اند نگاه می کنند. آنها وسیله زندگی والدینشان بوده اند و آسمان و بیلی در حال بررسی عکس های قدیمی ، ازدواج و شناسنامه های قدیمی خود هستند.

این فیلم ما را به یک سؤال قدیمی می رساند: چه کسی یا والدین ما؟ آیا قبل از اینکه هرگز نفهمیم ، چیز دیگری بود؟ و آیا سرنوشت وجود ما توسط فرزندان ما رد خواهد شد یا ممنوع خواهد شد؟

پلیس – مارشال شفر

پدر برادر -مادر لا -لاو یک تضاد سینمایی بسیار عجیب است. این فیلم به خودی خود و در چارچوب نویسنده و کارگردان جیم جارموش کار مهمی نیست. تماشای آن ، حتی پس از تماشای آن لذت بخش نیست. با این حال ، با سادگی می تواند غم و اندوه عمیق و غنی را افزایش دهد.

جارموش داستان سه داستان خانوادگی فشرده را در بخش های جداگانه در چارچوب آشنای فیلم های گلچین می گوید. بخش پدر با پدر خانواده (تام ویتز) و دو برادر ، جف (آدام درایور) و امیلی (میم بیلیک) ملاقات می کند. بخش “آن” نشست سالانه بین شخصیت اصلی (شارلوت رامپلینگ) و دو دختر تیموتیا (کیت بلانشت) و لیلیت (ویکی) را نشان می دهد. بخش “خواهر خواهر” دوقلوها (هند مور) و بیلی (لوکا سابات) را جمع می کند که به آخرین مشکلات مربوط به مالکیت والدینشان می پردازد.

هیچ یک از این داستانها روایت های کوتاه و واضح نیستند. گذراندن سی دقیقه یا بیشتر با هر گروه از شخصیت ها اجازه نمی دهد که کلیشه ها فراتر از آن برسند. این صحنه ها شبیه به تئاتر و مقیاس های کوچک است و پویایی پیشرفته اما آشنا را به روشی مینیاتوری به نمایش می گذارند.

این هیچ ارتباطی با مفهوم “همه چیزهایی که با هم به هم وصل می شویم” در “پدر برادر” نیست. هر بخش مستقل است ، اما چند شباهت جذاب وجود دارد: حضور اسکیت بورد ، شباهت عجیب لباس اعضای خانواده ، ساعت رولکس و نوشیدن نوشیدنی های غیر الکلی. طرفداران جیم جارموش ممکن است یک ترفند روایی شبیه به فیلم “قطار مرموز” را به یاد بیاورند ، اما مقایسه های دیگر با کار کارگردان تا حد زیادی بیهوده است.

رانندگی – من کارول هستم

“پدر برادر برادر” مبتنی بر یک حقیقت ساده است: این دو خانواده مشابه نیستند و کاملاً مشابه هستند. از این نقطه به بعد ، هیچ محدودیتی وجود ندارد ، و کارگردان جیم جارموش اقدامی خواهد کرد تا از طریق یک فیلم هستی شناسی این ایده را به روش های مختلف برساند.

البته تکرار برای فیلم سازی که در ده سال پنجم سینمای مستقل وارد شده است طبیعی است و معمولاً جایی برای تعجب باقی نمی ماند. پدر برادر برادر ، که در جشنواره فیلم ونیز به نمایش گذاشته شد ، الگوهای فیلمساز را تغییر داد تا چیزی گیج تر و آسیب پذیر را نشان دهد.

با این حال ، انتظار ندارید که راننده مرد یا عرق یا اشک کیت بلانشت باشد. در Jarmuschland ، حتی خام ترین احساسات به ندرت به چند DB می رسد ، جایی که سریعترین لحظه های منطقه بین کلمات ، بی سر و صدا ، پرتاب خانواده هایی را که حرفی برای گفتن ندارند و حرفی برای گفتن ندارند ، از دست می دهند.

بخش “پدر” این سه گانه را آغاز می کند و شوخی غم و اندوه می کند. این برادران در امتداد یک جاده سرد روستایی امیلی (میم بیلیک) و جف (درایور آدام) حرکت می کنند. اگرچه والدین فرزندان سطح متوسط ​​در مورد کاهش بورس سهام نگرانی های متفاوتی دارند ، اما سفر مانند صعود به آرامی به قطار هوایی است و هر حرکتی ناامیدی را افزایش می دهد. هنگامی که آنها سرانجام به یک اقامت ویران می رسند ، دیدن تام ویتزی جولید در مقابل درب همه چیز را نشان می دهد.

مصاحبه های سطحی سکوت را پر می کند. سه مورد از آنها جملات غم انگیز و کلیشه ای هستند ، حتی اگر آنها رد و بدل شوند و آب آشامیدند ، در مورد همه چیز صحبت می کنند ، اما در واقع چیزی نمی گویند.

وقتی به بخش “آن” رسیدیم ، نمادها دوباره ظاهر می شوند: یک ماشین ، یک ساعت ، جعبه کتاب ، یک اصطلاح ، کلمات طعنه آمیز و یک نوشیدنی گرم. همه اینها در سه داستان پخش می شود و فیلم یک معمای خوب را ایجاد می کند.

به عبارت دیگر ، این فیلم مانند نسخه سازگارتر “قهوه و سیگار” است که برای مدت محدود فیلمبرداری می شود. و در هستی شناسی و سایر فیلم های هستی شناسی ، برخی از داستانهای کوتاه نسبت به سایرین مؤثرتر هستند. در این مورد خاص ، هیچ داستانی به اندازه “مادر” مؤثر نیست.

در این داستان ، ما دو خواهر را دنبال می کنیم که برای چای به مادران محبوب خود می روند. تیموتیا (کیت بلانشت) ، که به نظر می رسد مانند لاک پشت با موهای بلند و عینک های بزرگ ، ترجیح می دهد به دریاچه بویژه در خانواده اش پناه ببرد. لیلیت (ویکی کراپ) به وضوح خانه مادر خود را پنهان و می گذراند و به عنوان یک علامت تعجب در حال حرکت با موهای صورتی چشمگیر خود که کاملاً مناسب برای لباس او است ، سؤال می کند.

مانند هر خانواده ، فیلم “پدر برادر برادر” پایین ترین سطح را دارد. و مانند هر خانواده ، مجاز به انتخاب داستان مورد علاقه خود هستید.

Dedline – Damon Weis

اگر BALA TAR نسخه سینمایی رمان “Party Abigil” را ساخت ، احتمالاً چیزی شبیه به آن ؛ یک کمدی منزجر کننده سطح بالا ، که بازتاب جیم جارموش در فیلم های هستی شناختی در اواخر دهه 80 و 90 است. موضوع فیلم بسیار ساده است: “خانواده”. و تلاش برای احیای کلیشه های ترسناک قدیمی -خوشحال از دور از دوره بسیار مولد است.

“پدر برادر برادر” ، مطابق با سبک معمول جارموش ، مجموعه ای از بازیگران بسیار مختلف را گرد هم می آورد. برخی از آنها چهره های آشنا در دنیای سینما هستند ، اما به من اعتماد کنید ، شما هرگز آنها را چنین ندیده اید. این فیلم که به سه قسمت تقسیم می شود ، داستان سه خانواده را سه بار مختلف می گوید.

سه گانه جارموش با بخش “پدر” آغاز می شود که در آن آدم راننده و میم بیلیک به عنوان جف و امیلی ، به عنوان دو خواهر خشک و برادرش ، برای دیدن پدرشان (تام ویتس) به حومه سفر می کنند. همانطور که در سخنرانی بیان می کند ، پدر برای هر دو معما نیست (“دقیقاً چگونه پدر زنده مانده است؟”) و به نظر می رسد با او رابطه نزدیکی دارد. به ناچار ، این جلسه یک فاجعه است.

داستان دوم ، “مادر” کاملاً بی ربط است و تقریباً شخصیت های داستان اول را معکوس می کند ، به طوری که مادر (شارلوت راملینگ) یک رمان نویس غنی و شاید نسبتاً پر جنب و جوش است که می تواند دو دختر غیر طبیعی را ببیند. تیموتیا (کیت بلانشت) یکی از افراد عملی اما تنها است که در جاده شکسته است. لیلیت (ویکی) همچنین یکی از موهای صورتی تحصیل کرده است که می خواهد مشکلات خود را پنهان کند. مانند قسمت اول ، به نظر می رسد هیچ کس واقعاً نمی خواهد آنجا باشد.

قسمت سوم “برادر کارده” ضعیف ترین قسمت فیلم است ، زیرا برای دو قسمت قبلی ناخوشایند نیست. در این قسمت ، هند مور دو برادر را به عنوان بیلی به عنوان Sky و Luca Sabat بازی می کند ، اما ناامیدی به اندازه فصل های قبلی عمیق نیست. در دنیای سینمایی کم رنگ این قسمت ، پیش زمینه ای دلچسب با دو گردشگر ژاپنی در “قطار مرموز” در “قطار مرموز” وجود دارد ، اما به نظر می رسد در اینجا کمی ناراحت کننده است و به جای یک پایان رضایت بخش ، فیلم را به نتیجه ای بی سابقه هدایت می کند.

وقتی فیلم هایی مانند سرشان وجود دارد ، این سؤال همیشه “چه کسی این فیلم را ساخته است؟” ؛ انتقاد کارگردان مبنی بر اینکه او بیش از 40 سال پیش با فیلم “بیش از بهشت” سروکار داشته است.

منبع: Screend Daily