نقد و بررسی سریال اسپایدر نوآر; وقتی نیکلاس کیج تبدیل به مرد عنکبوتی شد

نیکلاس کیج رابطه عجیبی با دنیای ابرقهرمانان دارد. او در یک قدمی تبدیل شدن به سوپرمن، نقش گرین گابلین «اسپایدرمن» سام ریمی را در فیلم «اقتباس» اسپایک جونز در سال 2002 رد کرد و در سال 2018 صداپیشگی مرد عنکبوتی از دنیایی دیگر شد. در «اسپایدر نوآر»، نیکلاس کیج سرانجام این فرصت را پیدا می‌کند تا مأموریت خود را در اجرای اکسپرسیونیستی و سورئال به نقشی ابرقهرمانی بسط دهد. در نقد «اسپایدر نوآر» بیشتر روی بازی کیج که با نماهای سیاه و سفید ریسک زیادی می کرد و جذابیت بصری سریال تمرکز کردم.

هشدار! خطر لو رفتن داستان در نقد سریال «اسپایدر نوآر» وجود دارد

نقد و بررسی سریال اسپایدر نوآر; مرد عنکبوتی در سایه ها

کمیک «مرد عنکبوتی نوآر» که توسط دیوید هاین و فابریس ساپولسکی ساخته شد، بخشی از دنیای مارول نوآر است که برای اولین بار در سال 2009 منتشر شد. اکنون در سری جدیدی از پرایم ویدیو، اورن اوزیل و استیو لایت فوت (خالق «پنیشر»)، همراه با الهام گرفته از کتاب های مصور «میلر لرد و کریستف»، الهام گرفته از کتاب های مصور، «میلر لرد و پروفکر» است. یکی از خاص ترین فرنچایزهای ابرقهرمانی را روی صفحه تلویزیون آورده اند و داستان روزهای اولیه اسپایدر را بازگو می کنند.

در فیلم Spider-Noir، نیکلاس کیج یک کارآگاه خصوصی به نام بن رایلی است که سرنخ هایی را در نیویورک دهه 1930 برای ده دلار در روز دنبال می کند. رایلی زمانی ابرقهرمانی به نام اسپایدر (شخصیتی بی‌ربط با شخصیت کیج در مرد عنکبوتی: درون دنیای عنکبوتی، که در آن نقش پیتر پارکر را بازی می‌کرد) بود، اما وقتی پنج سال پیش از محافظت از جان معشوقه‌اش روبی (آماندا شول) دست کشید، ماسک مرد عنکبوتی خود را دور انداخت و خود را در انبوهی از عنکبوت‌ها دید. او به عنوان یک بازرس خصوصی در شهر نیویورک که اکنون تحت الشعاع فساد، زوال اخلاقی و جنایات سازمان یافته قرار دارد، امرار معاش می کند. پس از پنج سال مدفون شدن در گودالی از شکست عاطفی و حرفه ای، یک پرونده به ظاهر عادی، بن را وارد گردبادی از رمز و راز می کند که شامل شهردار، رئیس جنایتکار، زیر دستان او و زن مرموز می شود.

از بیرون، بن رایلی شبیه هر کارآگاه خصوصی در یک فیلم نوآر است، چهره‌اش در پشت دود سیگار و سایه‌های غلیظ پنهان شده است. اما بن هاواس در واقع یک عنکبوت دارد که در تحقیقاتش به او کمک زیادی می کند. اما علاوه بر حواس عجیب و غریبش، بن دوستان و متحدانی نیز دارد، از جمله گزارشگر و همکار سابق رابی رابرتسون (لامورن موریس) و منشی او جانت روئیز (کارن رودریگز) که در حل این پرونده در کنار او هستند. آن‌ها خود را در محاصره گانگسترهایی مانند سیلورمن (برندان گلیسون) و عوامل فوق‌العاده قدرتمند او مانند فلینت مارکو/سندمن (جک هیوستون)، لنی لینکلن/تامب استون (آبراهام پاپولا)، درک لیدون/MW (اندرو لوئیس کالدول) و جیمی راثونز ادیسلز (Jimmy Thoughts Caldwell atJimack Mistonekes) می‌بینند. قطعاتی که در نهایت به اسپایدر اجازه می دهد تا به میدان قدم بگذارد. او همچنین با گربه هاردی (لی جون لی)، خواننده ای در کلوپ شبانه سیلورمن آشنا می شود که یادآور شخصیت فلیسیا هاردی/گربه سیاه از کمیک های مارول است.

اگرچه اسپایدر نوآر ریشه در دنیای مارول دارد، اما ریشه آن را در فیلم نوآر به جای اقتباس از کتاب های کمیک ابرقهرمانی خواهید یافت. درست است که در سریال صحنه های اکشن وجود دارد، اما سازندگان سریال، اوزیل و لایت فوت، کاملاً به اصول فیلم نوآر پایبند هستند. از همان دقایق ابتدایی، راوی داستان گذشته بن رایلی در پرده بزرگ و کارآگاه غمگینی که در کلوپ ها و خیابان های بارانی و مه آلود سرگردان است، زبان بصری و روایی سریال را به سبک فیلم های نوآر دهه 40 خلق می کند. در واقع، چیزی که داستان را در «اسپایدر نوآر» پیش می‌برد، صحنه، معماها و معماها و توسعه شخصیتی است که بن و سایر شخصیت‌ها از آن عبور می‌کنند. نتیجه اثری است که با وجود صحنه های اکشن و قدرت های ماوراء طبیعی اش، بیشتر شبیه یک فیلم معمایی نوآر است تا یک اثر ابرقهرمانی دیگر.

به جز نیکولاس کیج که نقش مهمی در ایجاد این فضا داشت و بعداً در موردش صحبت خواهم کرد، باید به اوزیل و تیم سازنده فیلم «اسپایدر نوآر» تبریک بگویم که توانستند با دکور و طراحی لباس خود فضای دهه 1930 نیویورک را به زیبایی تداعی کنند و ما را به این دوران بکشانند. فیلم سیاه و سفید اسپایدر نوآر در کنار دیالوگ های هوشمندانه و اکشن های تند رفت و برگشت، فضای فیلم نوآر را بازسازی می کند.

Prime Video هم نسخه رنگی و هم سیاه و سفید Spider Noir را منتشر کرده است و من نسخه سیاه و سفید را دیده ام و بعد از تماشای نسخه رنگی بالا و پایین می توانم به شما اطمینان دهم که نسخه سیاه و سفید به وضوح برتری دارد. علاوه بر این واقعیت که سریال در ابتدا سیاه و سفید و بعداً رنگی فیلمبرداری شد (که به تنهایی دلیل کافی برای مشاهده آن به شکلی است که سازندگان قصد داشتند)، کادربندی، فیلمبرداری و طراحی صحنه و غیره همگی با یک تصویر سیاه و سفید در ذهن ساخته شده اند و نسخه رنگی را تبدیل به یک نسخه درهم و شلخته از نسخه اصلی کرده است.

اما شاید مهمترین عنصر از میان همه این عناصر، بازیگری باشد که بازی او به تنهایی لحن فیلم نوآر را مشخص می کند. حتی اگر سریال را رنگی تماشا کنید. خود نیکلاس کیج (در مصاحبه با «اسکوایر») گفته است که شخصیت او در «اسپایدر نوآر» 70 درصد همفری بوگارت و 30 درصد باگز بانی است و بعید است که او یکی از عجیب ترین سوپراستارهای هالیوود باشد.

نیکلاس کیج سال هاست که به خاطر اجراهای پرانرژی، متمایز و به شدت اغراق آمیزش شناخته شده است. اجراهایی که ثابت می کند چقدر از کلیشه ها دوری می کند و چقدر ریسک را دوست دارد. کیج آگاهانه نقش ها و ژانرهایی را انتخاب می کند که به او اجازه می دهد سبک بازیگری خود را تغییر دهد و کاری جدید انجام دهد. اساسا انتخاب ژانرهای مختلف برای ایجاد سبک های مختلف اجرا.

اساساً به همین دلیل است که کیج تاکنون نتوانسته پا به دنیای سریال های تلویزیونی بگذارد. «اسپایدر نوآر» به کیج اجازه می دهد تا به گذشته برگردد و روش ها و بازی های نوآر دهه 40 را به شیوه خودش بازسازی کند. کیج این بار به جای اینکه با بازی های انفجاری خود به ما سلام کند، با سکوت و آرامش خود ما را غافلگیر می کند. بن رایلی به سختی می تواند زخم ها و غم هایی را که روح و جان او را زیر پوستش زخمی می کند، بیان کند. البته، همین صحنه‌ها ما را بسیار هیجان زده کرده است که Kage برخی از آن Kage قدیمی را به ما نشان دهد. او گاهی در اجرایش ما را به یاد همفری بوگارت می اندازد و گاهی با یک حرکت اغراق آمیز غیرقابل پیش بینی یک بار دیگر به ما یادآوری می کند که چرا اینقدر دوستش دارند. البته نباید از بازی بازیگران دیگری مانند لی جون لی و برندان گلیسون – که صرفا برای دیدن در یک سریال ابرقهرمانی غیرمنتظره و استثنایی هستند – غافل شد، زیرا به زیبایی کامل کننده بازی کیج هستند.

«اسپایدر نوآر» با بازی نیکلاس کیج یک شگفتی بزرگ است. حتی اگر داستان درستی نباشد. سریال انرژی مضاعفی از قسمت پنجم دریافت می کند، با اجرای کیج به همان اجرای آشنای قدیمی باز می گردد و تفاوت توناژ قابل توجهی نسبت به قسمت های قبلی ایجاد می کند. در طول هشت قسمت فصل اول، صحنه برای ماجراهای بعدی آماده شده است، اما خود پایان جذابیتی ندارد که شما را منتظر فصل دیگری نگه دارد.

با این حال، تحقق مجموعه به خودی خود یک معجزه است. با تمام اشتباهات قانونی و پیچیدگی های فراوان قرارداد سونی و مارول در رابطه با سریال مرد عنکبوتی (با اضافه شدن آمازون و انتشار سریال «اسپایدر نوآر» در پرایم ویدیو به جای نتفلیکس یا دیزنی پلاس، گیج کننده تر شد) و مشکلاتی مانند آتش سوزی های کالیفرنیا که فیلمبرداری سریال را به تعویق انداخت.

به غیر از این، اوزیل و تیم اسپایدر نوآر کار بزرگی را انجام داده اند که یک سریال نوآر مرموز ساخته و شخصیت بن رایلی را دوباره تعریف کرده اند. در حالی که سریال گاهی اوقات از روی بوم می افتد و بیشتر به یک تقلید فیلم نوآر تبدیل می شود، واضح است که سازندگان قصد دیگری جز ادای احترام به این ژانر و فیلم های برجسته آن مانند “بانوی شانگهای”، “شاهین مالت” و “خواب بزرگ” نداشته اند. می‌توانید روی اوزیل حساب کنید تا هم یک داستان ابرقهرمانی و هم یک معمای تاریک خوب ارائه دهد.

اگر می خواهید این سریال را تماشا کنید، توصیه می کنم نسخه سیاه و سفید آن را تماشا کنید. اگر رنگی دیدید، برگردید و نسخه سیاه و سفید سریال را دوباره تماشا کنید. نسخه سیاه و سفید این امکان را به نسل جوان می‌دهد تا با دورانی، فیلم‌ها و سبک‌های اجرایی ارتباط برقرار کند که کیلومترها با آنچه که به آن عادت کرده‌اند فاصله دارند. شاید «اسپایدر نوآر» بتواند نقطه عطفی باشد که جوانان را به سمت فیلم های گذشته سوق دهد و چشمان آنها را به بخش مهمی از تاریخ سینما بگشاید.

شناسنامه شری “نوآر اسپایدر” (مشکی عنکبوتی)

تولید کنندگان: اورن اوزیل، استیو لایت فوت
نویسنده: اورن اوزیل، استیو لایت فوت، کریستوفر چن
بازیگران: نیکلاس کیج، برندان گلیسون، لی جون لی، لمورن موریس، کارن رودریگز، جک هیوستون، آبراهام پاپولا
محصول: 2026، ایالات متحده
امتیاز سایت IMDb به سریال: 8.2 از 10
امتیاز سریال در سایت روتن تومیتوز: 91%
خلاصه داستان: بن رایلی یک بازرس خصوصی است که آژانس کارآگاه خصوصی خود را با دستیار وفادارش جانت اداره می کند. او در سراسر شهر با نام قهرمانانه‌اش عنکبوت شناخته می‌شد، اما از زمانی که پنج سال پیش نتوانست جان معشوقه‌اش را نجات دهد و او را از دست داد، بن در حال غرق کردن شکست‌های عاطفی و حرفه‌ای خود در مشروب‌خوری و چماق‌بازی بود. با بدتر شدن سایه جرم و جنایت در شهر نیویورک، که در درجه اول تحت سلطه سیلورمن رئیس اوباش ایرلندی است، رایلی به تدریج خود را درگیر یک معمای پیچیده می بیند که شامل افرادی با قدرت های ماوراء طبیعی و زنان اغواگر در کلوپ های شبانه می شود. پس آیا رایلی آماده است بر آسیب های گذشته غلبه کند و دوباره ماسک بزند؟

نقد سریال اسپایدر نوآر نظر شخصی نویسنده است و لزوما نظر دیجی کالا مگ نیست.

منبع: دیجی کالا مگ