خداحافظی معمار افسانه ای کمدی کمدی؛ جیمز باروز درگذشت

جیمز باروز کارگردان پرکار که بیش از سه دهه به عنوان معمار ارشد کمدی های تلویزیونی فعالیت می کرد، روز جمعه درگذشت. او هنگام مرگ 85 سال داشت.

خانواده باروز در بیانیه‌ای ویژه خبر درگذشت وی را به مجله People اعلام کردند: “امروز ما به زندگی چشمگیر و میراث ماندگار جیمز باروز، هنرمندی که در صلح و آرامش همراه با خانواده اش درگذشت، قدردانی می‌کنیم. برای بیش از پنج دهه، باروز یکی از تاثیرگذارترین و محبوب‌ترین کارگردانان تاریخ تلویزیون بود. یک فیلمساز افسانه‌ای به او کمک کرد و به کمک نسلی خلاق و خلاق به او آمد. خنده برای مخاطبان در سراسر جهان.”

باروز در طول دوران حرفه ای خود برنده 11 جایزه امی شد. اولین جایزه امی او دو جایزه متوالی کارگردانی کمدی برای کارگردانی تاکسی شبکه ABC در سال های 1980 و 1981 بود.

او در هالیوود به دلیل مهارت منحصر به فردش در کارگردانی اپیزودهای آزمایشی و بازی در گروه بازیگرانش مشهور است. [به فرآیند انتخاب بازیگران، کستینگ گفته می‌شود.] جوان معروف بود. به خصوص بازیگران کم تجربه که بعداً ستاره های سریال «دوستان» NBC شدند. در تاریخ تلویزیون، از او به عنوان کسی یاد می شود که با افزودن دوربین چهارم به مفهوم اره منبت کاری اره مویی کلاسیک با سه دوربین، افق های جدیدی را در ژانر کمدی گشود.

باروز به همراه برادرانش گلن و لس چارلز یکی از سازندگان اصلی کمدی کمدی “به سلامتی” بود و کارگردانی تمام قسمت های سریال “ویل و گریس” NBC از سال 1998 تا 2020 بود.

در فوریه 2016، NBC از کارگردان-تهیه کننده تقدیر کرد. این مراسم به مناسبت شکستن رکورد شگفت انگیز هزار قسمت کمدی برگزار شد. این رکورد چشمگیر در حین برش صحنه سریال کمدی “Crowded” در 24 نوامبر 2015 ثبت شد. در برنامه ویژه ای که برای بزرگداشت جیمز باروز در 21 فوریه برگزار شد. [با نام Must See TV: An All Star Salute to James Burrows] همانطور که برگزار شد، گروه بزرگی از ستاره های سریال های مختلف او در استودیوی هالیوود گرد هم آمدند تا از این کهنه کار تلویزیون ادای احترام کنند. باروز که برای همکارانش فقط با نام «جیمی» شناخته می‌شود، می‌تواند تد دنسن، شلی لانگ، جنیفر آنیستون، کورتنی کاکس، لیزا کودرو، مت لبلانک، دیوید شویمر، تونی دنزا، دنی دویتو، کریستوفر لوید، ملیسا مک کارتی، شون دیبرالکسی، هِی‌سینگی، کریستوفر لوید، ملیسا مک‌کارتی، شون هِی‌سینگی، جنیفر آنیستون، کورتنی کاکس، لیزا کودرو، تونی دنزا، دنی دویتو، را نام برد. کوکو، جان کرایر و چارلی شین. بیایید زیر یک سقف جمع شویم. این ویژه برنامه برای تجلیل از فردی بود که با انتشار مجدد آثارشان (Syndication) راه را برای شهرت این گروه هموار کرد و بر ثروت آنها افزود.

جایگاه منحصربه‌فرد باروز در صنعت سرگرمی زمانی تایید شد که NBC دو ساعت در ساعات پربیننده یکشنبه را به افتخار ویژه باروز اختصاص داد. در حوزه تلویزیون استثناست. جهان بینی بصری باروز به فضای استودیوها محدود نمی شد. او با امضای فنی خود راه را برای نسل جدیدی از کارگردانان کمدی هموار کرد. بسیاری از همکارانش از او نه تنها به عنوان یک فیلمبردار فوق العاده با استعداد، بلکه به عنوان یک دوست وفادار یاد می کردند.

ریا پرلمن و دنی دویتو بازیگر تاکسی در بیانیه ای مشترک گفتند: “جامعه سینما و تلویزیون در غم از دست دادن چنین فرد خارق العاده ای سوگوار است. در طول 16 سالی که با او در سریال های مختلف کار کردیم، جیمی نه تنها یک کارگردان، بلکه حامی، راهنما و معلمی فوق العاده برای من و ریا بود. او شکست ناپذیر بود و روحیه ای مثبت پشت دوربین او را تحت تاثیر قرار می داد. باید بر صحنه تسلط داشته باشد و معیاری برای کمدی تعیین کند.” بخش تلویزیون دیزنی در بیانیه ای، باروز را به عنوان “افسانه ای در تلویزیون و کارگردانی درخشان که مسئول خلق بسیاری از کمدی های پرفروش زمان ما است” توصیف کرد.

باروز پسر اب باروز نویسنده و کارگردان مشهور تئاتر بود. مردی که برادوی کلاسیک را نوشت، مانند مردان و عروسک ها نمایشنامه می کند. جیمز باروز در لس آنجلس به دنیا آمد. این جایی بود که پدرش برای محبوب ترین برنامه های کمدی رادیویی خود نوشت، اما خانواده باروز به زودی به نیویورک نقل مکان کردند. او در محیطی پر از نویسندگان، بازیگران و کارگردانان بزرگ شد و حلقه‌ای از دوستان خانوادگی از جمله جان اشتاین‌بک، ادوارد آلبی و ترومن کاپوتی به او لقب «بچه ابس» را دادند. [فرزند ایب باروز] آنها می دانستند

اگرچه باروز در لس آنجلس متولد شد، اما قبل از حضور در کالج ابرلین و دانشکده نمایش دانشگاه ییل در دبیرستان موسیقی و هنر نیویورک تحصیل کرد. پس از فارغ التحصیلی به لس آنجلس بازگشت و به عنوان مربی دیالوگ در سریال کوتاه کمدی OK کار کرد. کراکر بی! او به پشت صحنه خلقت پدرش (OK Crackerby!) رفت.

او بعداً به نیویورک بازگشت و به عنوان مدیر صحنه در تولید برادوی Breakfast at Tiffany's کار کرد. اولین جرقه های کارگردانی در مرحله ساخت این تئاتر رخ داد. او بعدها تور تئاتر «40 قیراط» را کارگردانی کرد و سپس آثار دیگری چون «مستر رابرتز» را روی صحنه برد.

در سال 1974، اعتبار باروز به عنوان کارگردان تئاتر باعث شد که جیمز ال بروکس و الن برنز از او برای کارگردانی یکی از قسمت های “نمایش مری تایلر مور” دعوت کنند. از آن به بعد او شیفته جادوی قاب کوچک شد. باروز بیش از 100 سریال تلویزیونی را کارگردانی کرد و رکورد 22 نامزدی را برای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا (DGA) دریافت کرد و پنج بار این جایزه را به خانه برد. حرفه او به عنوان کارگردان شامل فهرستی طولانی از موفقیت های تلویزیونی است. آثاری چون «فریزر»، «دو مرد و نیم»، «نظریه بیگ بنگ».

تنها تجربه سینمایی باروز روی پرده، فیلم ناموفق «شریک» در سال 1982 بود. کمدی محصول پارامونت با بازی رایان اونیل و جان هرت که در گیشه و از دید منتقدان ناموفق بود.

باروز در کلاس مستر [کارگاه تخصصی] در جلسه پرسش و پاسخی که در جشنواره کمدی USC در سال 2013 برگزار شد، گفت که همیشه معتقدم کارگردانان باید در درام و در روند خلق اثر شریک باشند. حتی اگر آنها فقط به عنوان کارگردان مهمان برای یک قسمت به یک پروژه از قبل تاسیس شده بپیوندند.
او به نویسندگان این چالش گفت: «فقط نقش ناظر یا افسر راهنمایی و رانندگی را بازی نکنید. وارد فیلمنامه شوید و امضای خود را عملی کنید. این باعث بهبود کیفیت چارچوب خواهد شد.»

با این حال، مردی که احتمالاً پشت مانیتور نشسته و بیش از هر کس دیگری در تاریخ رسانه‌ها سریال‌های کمدی شبکه‌ای را کارگردانی کرده است، در مورد فرمول جادویی موفقیت کسب‌وکارش فروتن باقی مانده است.

او در سال 2014 جایزه یک عمر دستاورد را از انجمن کارگردانان آمریکا به خاطر دستاوردهای پیشگامانه خود در کارگردانی تلویزیون دریافت کرد.

باروز از سال 1981 تا 1993 با لیندا سولومون ازدواج کرد و سپس در سال 1997 با دبی ایستون ازدواج کرد. از او همسرش دبی و سه فرزند به یادگار مانده است.

منبع: Variety