10 بازی جذاب که تنها توسط یک نفر ساخته شده‌اند؛ سازندگان مستقل الهام بگیرند! | موبوگیم

در این مقاله به سراغ 10 بازی مستقل رفته‌ایم که توسط یک توسعه دهنده ساخته شده‌اند، هرچند ممکن است در طول سفر توسعه، افراد دیگری هم به پروژه اضافه شده باشند.

پروسه توسعه و عرضه یک بازی ویدیویی می‌تواند بسیار ترسناک باشد. ساخت بازی، چه از نوع مستقل و چه در مقیاس AAA تا سال‌ها زمان می‌برد و به نیروی انسانی و سرمایه قابل‌توجهی نیاز دارد. انتشار نهایی بازی و حتی تحسین منتقدین نیز نمی‌توانند به تنهایی ضامن موفقیت اثر باشند، چه برسد به صدها بازی که طی یک سال به بازار می‌آیند و دیده هم نمی‌شوند. امروزه استودیوهای بزرگ و باسابقه به تعطیلی کشیده می‌شوند یا نیروی کار خود را تعدیل می‌کنند. بازی‌ها در مراحل آخر توسعه لغو می‌شوند و سرمایه‌های میلیون دلاری دود شده و به هوا می‌روند.

اما در این اوضاع وخیم، بازی‌هایی نیز پیدا می‌شوند که بدون بودجه‌های عجیب‌و‌غریب یا حتی نیروی انسانی قابل‌ توجه به‌تدریج توسعه یافته‌اند و حالا نام‌هایی قابل احترام به شمار می‌آیند.

10. Stardew Valley

بازی Harvest Moon به‌خصوص روی پلی‌استیشن اصلی اثر بسیار خاطره‌انگیزی است. اما باید بدانید که این اثر، در اصل به‌صورت یک عنوان کاملا دوبعدی، دهه‌ها پیش برای کنسول SNES انتشار یافته بود. این بازی منبع الهام اصلی تنها سازنده Stardew Valley بوده است، یک شبیه‌سازی زندگی و کشاورزی به دور از استرس و دغدغه‌های زندگی شهری.

توسعه‌دهنده آن یعنی آقای Eric Barone به‌تنهایی و طی پنج سال نسخه اولیه این پروژه مستقل را توسعه داده و در سال 2016 منتشر کرده است. Stardew Valley امروزه حدود سیصد میلیون دلار درآمد کسب کرده و به‌شدت بهبود یافته است. همچنین جامعه مادسازان حسابی به آن اقبال نشان داده‌اند. نمی‌خواهیم بگوییم عنصر شانس در موفقیت بازی‌ها بی‌اثر است اما به هر حال خودِ Stardew Valley تجربه بسیار درگیر‌کننده و در‌عین‌حال در دسترسی ارائه می‌دهد که می‌تواند ساعت‌ها شما را سرگرم نگاه دارد.

9. Tetris

تتریس از مهم‌ترین پدیده‌های تاریخ صنعت بازی است و حتی فیلمی هم به همین نام در مورد داستان خلق و به شهرت رسیدن آن ساخته شده است. این بازی در سال ۱۹۸۴ به وسیله یک برنامه‌نویس روس به نام آقای Alexey Pajitnov ساخته شد. او شهروند شوروی سابق بود و به دلایل قانونی تا سال ۱۹۹۶ درآمد خاصی از این بازی نداشت. هرچند امروزه او و شریکش بابت هر بازی تتریس که منتشر می‌شود درآمدی بابت حق امتیاز به‌دست می‌آورند و ارزش دارایی‌های وی ، چیزی در حدود ۲۰ میلیون دلار تخمین‌زده می‌شود.

تتریس به سادگی معنا و مفهوم بازی ویدیویی را می‌رساند. پدیده‌ای که نیازی به داستان و موسیقی و گرافیک خاصی ندارد و هیچ‌وقت طی دهه‌ها تکراری نشده است. تا به حال استودیوهای گوناگون فرمول جاودان تتریس را با شکل و شمایل مختلف بازسازی کرده‌اند یا حتی برخی دیگر، آثار پازلی کاملا جدیدی با الهام از آن توسعه داده‌اند. تتریس اثری است که ثابت می‌کند بازی‌ها بدون کمک هنر هم می‌توانند روی پای خود بایستند.

8. Papers, Please

اگر بخواهیم اسم بازی را معنی کنیم می‌شود «مدارکتان لطفا». همان‌طور که از این نام مشخص است، ما با یک بازی شبیه‌ساز کنترل مدارک به وسیله مامور مرز روبرو هستیم که در گیم‌پلی ساده آن، مدارک مسافران و مهاجرین را بررسی می‌کنید و می‌توانید به آن‌ها اجازه عبور بدهید یا ممانعت به عمل آورده و همچنین افراد مشکوک را دستگیر کنید. همین امور ساده، پایه‌ای برای انتخاب‌های حساس و اخلاقی می‌شوند.

خالق اثر یکی از توسعه‌دهندگان نسخه‌های اول و دوم Uncharted بوده است، اما بر خلاف سابقه‌اش این بار به سراغ آفرینش موقعیت‌های پیچیده بر پایه یک گیم‌پلی خیلی ساده رفته است. آقای Lucas Pope بازی مستقل بسیار خوب دیگری به نام Return of the Obra Dinn هم دارد که آن هم اثر قابلی است.

7. Return of the Obra Dinn

مشخصاً پس از موفقیت Papers, Please آقای Lucas Pope با بودجه و اعتماد‌به‌نفس بالاتری این بازی را ساخته ولی کماکان با یک اثر مستقل و ساده‌سازی شده طرف هستیم. منظورمان از به کار بردن عبارت ساده‌سازی، استفاده از سبک خاص گرافیک تک فام به سبک مانیتور‌های بسیار قدیمی است. با‌ این‌ وجود اما همین گرافیک هم جزییات بعضا خیره‌کننده‌ای دارد. ‌

در کنار تصویرسازی‌های خاص، بازی یک داستان مرموز از سرنوشت کشتی‌ای گم شده ارائه می‌دهد. شما باید در مورد یکایک خدمه کشتی تحقیق و در کتابی که دارید در مورد آن‌ها نتیجه‌گیری کنید. در‌واقع قصه و فعالیت‌ها به شکل هنرمندانه‌ای در‌هم تنیده شده‌اند و مثل سایر آثار ماجرایی، از تجربه‌ای سرراست برخوردار نیست که با انجام یک سری معما به مرحله بعد بروید و ماجرا برایتان به آسانی روایت شود.

6. Animal Well

این عنوانِ 35 مگابایتی حاصل تلاش هفت ساله آقای Billy Basso است. او که تحصیلاتش در زمینه سینما و همچنین علوم کامپیوتر است اثرش را از پایه برنامه‌نویسی کرده و از هیچ موتور بازی‌سازی پیش‌ساخته‌ای بهره نبرده است. نقشه این اثر در سبک مترویدوانیا دسته‌بندی می‌شود ولی بازی اصلا اکشن و نبرد ندارد.

در‌واقع اینجا شما بیش‌تر مشغول سکوبازی و حل پازل‌ها هستید. در کنار پازل‌های جالب و کنترل نرم شخصیت گردالوی بازی، سبک بصری خاص Animal Well هم منحصر‌به‌فرد است و تا جایی که به یاد دارم نمونه مشابهی برایش وجود ندارد. گرچه که همین گرافیک عجیب در برخی مواقع، مانعی برای دریافت تجربه‌ای بی‌نقص از سوی بازیکن مستقل می‌شود.

5. Cave Story

بازی‌ساز ژاپنی یعنی آقای Daisuke Amaya ملقب به Pixel، این بازی را طی 5 سال ساخت و در سال ۲۰۰۴ عرضه کرد. اما هنوز هم وقتی صحبت از بازی‌هایی با یک نفر توسعه‌دهنده می‌شود، نام Cave Story می‌درخشد. این بازی به قدری مورد توجه قرار گرفت که طی سال‌های بعد نسخه‌های بهبود یافته و حتی سه‌بعدی هم دریافت کرد.

مدرن‌ترین کنسولی که بازی برایش پیدا می‌شود نینتندو سوییچ است اما بازی حتی پورت کنسول سگا مگادرایو هم دارد! گیم‌پلی اکشنِ سکوبازی این اثر ساده و روان است اما نکته اصلی این است که Cave Story در زمینه تولید بازی‌ها به‌صورت تک‌نفره جریان‌ساز بود و نشان داد بدون سرمایه و پشتیبانی مالی و فنی هم می‌توان آثار استانداردی ساخت.

4. Braid

شاید یکی از دلایل مهم استقبال از عناوین مستقل و کوچک، برنامه Xbox Live Arcade باشد که در دوره ایکس باکس ۳۶۰ تجربه‌های جدید و جالبی را به مخاطب ارائه می‌داد. Braid هم یکی از بازی‌های مطرح همین سرویس بود. اگرچه نسخه اولیه بازی سال ۲۰۰۵ آماده شده بود اما برای عرضه روی کنسول‌ها، نسخه‌ای ارتقایافته در سال ۲۰۰۸ دریافت کرد.

جذاب‌ترین عنصر بازی پازل‌های خلاقانه‌ای است که بر پایه دستکاری زمان پیاده‌سازی شده‌اند. توسعه‌دهنده یعنی آقای Jonathan Blow نبوغ بالایی در طراحی پازل‌ها از خود نشان داده و عنوان The Witness نیز اثر اوست. به یاد داشته باشید که Braid یک نسخه بهبود یافته به اسم Anniversary Edition هم دارد که دو سال پیش آمد.

3. Axiom Verge

صنعت بازی پر از عناوین ریز‌و‌درشت سبک مترویدوانیا است. این که یک بازی‌ساز به تنهایی بتواند اثری تولید کند که در چشمگیر ظاهر شود، بسیار خارق‌العاده است. Axiom Verge اثر کم‌ایرادی است که توانسته به یکی از بهترین بازی‌های تاریخ صنعت بازی، یعنی Super Metroid شبیه باشد. هرچند دنیاها و موجودات بیگانه‌ای که با آنان می‌جنگید نیز بی‌شباهت به سری Contra نیستند.

در مجموع Axiom Verge بازی مستقل منحصر‌به‌فردی نیست و بیش‌تر، نامه‌ای عاشقانه به آثار کلاسیک ۱۶ بیتی محسوب می‌شود که آقای Tom Happ طی پنج سال در اوقات فراغتش نوشته است! توجه داشته باشید که نسخه دوم این بازی هم اکنون در دسترس است.

2. Minecraft

کسی انتظار نداشت Minecraft با آن فروش فوق‌العاده و مخاطب چندصد میلیونی‌اش، تنها توسط یک نفر ساخته شده باشد. بله، این بازی در ابتدا تنها به وسیله آقای Markus Persson توسعه یافت و بعد از این‌که بازی به‌اندازه کافی بزرگ شده بود افراد دیگری به تیم توسعه افزوده شدند. توسعه‌دهنده احتمالا در خواب هم نمی‌دید پروژه شخصی‌اش روزی به دریایی از پول برای مایکروسافت ختم شود!

در‌نهایت مایکروسافت امتیاز Minecraft را به قیمت دو و نیم میلیارد دلار خریداری کرد و آقای Markus Persson هم رفت برای خودش قصری خرید و به زندگی شاهانه پرداخت! از آن موقع Minecraft به شکل دیوانه‌واری گسترش یافته و دیگر بازی مستقل به حساب نمی‌آید و به نظر می‌رسد در کنار عناوینی نظیر Fortnite و World of Warcraft عمر جاودانه داشته باشد.

1. Bright Memory

این اثر نشان می‌دهد که قرار نیست بازی مستقل و تولید شده به وسیله یک نفر حتما گرافیک‌های ساده و دوبعدی داشته باشد. Bright Memory در اصل دمویی فنی برای موتور پایه آنریل ۴ به‌حساب می‌آمد که یک بازی‌ساز مستقل چینی توسعه داده بود که یک تیراندازی اول‎‌شخص ترکیب شده با مبارزات تن‌به‌تن، همراه با ریتمی بسیار سریع و مهیجی ارائه می‌دهد.

محصول نهایی پس از عرضه نه بی‌نقص بود و نه به غیر از گرافیکش ویژگی درخشانی داشت و در یک ساعت هم تمام می‌شد؛ ولی توانایی و عشق خالقش را به خوبی به رخ می‌کشید. خوشبختانه توسعه‌دهنده با حمایتی که به دست آورد توانست یک نسخه کامل‌تر به نام Bright Memory: Infinite هم روانه بازار کند.

---