نقد و بررسی فیلم “کارولینا کارولین”; رقص دهه نود

سامارا ویوینگ و کایل گالنر چندین سال است که در دنیای ترسناک و هیجان انگیز نامی برای خود دست و پا کرده اند. ویوینگ که امسال بعد از Borderline، Eenie Meanie و Ready or Not 2: Here I Come کاملاً شلوغ بود، در فیلم جدید جنایی-عاشقانه Carolina Caroline ظاهر می شود که در آن او نقش یک دختر ساده تگزاسی را بازی می کند که با یک جنایتکار جذاب با بازی در فیلم ترسناک کایل گالنر از Smile آشنا می شود. (لبخند می زند)، دل به صحرا می زند. در نقد فیلم «کارولینا کارولین» بیشتر به ماجراهای این زوج حرفه ای و کارگردان آدام کارتر رمایر برای ساخت نسخه خودش از «بدلند» در دهه 1990 می پردازم.

هشدار! در نقد فیلم «کارولینا کارولین» این خطر وجود دارد که داستان فاش شود.

نقد و بررسی فیلم “کارولینا کارولین”; در جاده های کارولینای جنوبی

«کارولینا کارولینا» با داستانی روان و ساده به سبک فیلم های جاده ای دهه هفتادی آغاز می شود. نقش اصلی داستان کارولین (سامارا ویوینگ) است که قصد دارد به کارولینای جنوبی سفر کند. یعنی پیدا کردن مادر (کیرا سدویک، در یک اجرای کوتاه اما فراموش نشدنی) که از کودکی او را رها کرده است. از همان دقایق اولیه می بینیم که کارولین در پمپ بنزین کار می کند و زندگی خسته کننده ای دارد. اما یک روز، پسری کلاهبردار را می بیند که برای منشی فروشگاه کلاهی بر سر دارد. کارولین به جای مخالفت، عاشق پسری می شود که نامش الیور (کایل گالنر) است. الیور نیز عاشق کارولین می شود. وقتی کارولین تصمیم می گیرد با الیور شهر را ترک کند، پدرش نه متوقف می شود و نه عصبانی می شود. الیور دختر را زیر بال خود می گیرد و از ترفندهای ساده جیب بری گرفته تا سرقت ماشین و انواع ترفندهای کلاهبرداری را به او یاد می دهد.

دلیلی وجود دارد که الیور به این سمت کشیده می شود، اما ما زمان زیادی را برای توضیح آن در فیلم صرف نمی کنیم، تنها چیزی که می دانیم این است که پدر الیور خانواده خود را رها کرد و مادرش مخفی شد و اعتماد مادر و فرزند بین آنها را از بین برد. «کارولینا کارولین» به‌جای تکیه بر آن پس‌زمینه، بر جذابیت ذاتی گالنر تکیه می‌کند، که قبلاً در فیلم «شام در آمریکا» محصول ۲۰۲۰ رمایر با این کارگردان کار کرده بود و او را به یک شورشی تبدیل کرد که اجازه نمی‌دهد کسی به او بگوید چگونه زندگی کند. اما سرکشی الیور او را به یک جنایتکار خشن و بی رحم تبدیل نکرد. برعکس یک سری اصول اخلاقی برای خودش دارد که زیر پا نمی گذارد.

از سوی دیگر، کارولین سامارا ویوینگ یک شخصیت منحصر به فرد است. او مدت زیادی است که در یک شهر کوچک تنها بوده است و ناگهان یک پسر بامزه مانند یک شاهزاده جذاب می آید و به کارولین بلیط می دهد تا از این زندگی خسته کننده فرار کند. در این مرحله، دو ویوینگ و گالنر به عنوان زوج اصلی داستان بسیار مهم می شوند. سامارا ویوینگ و کایل گالنر هر دو به خاطر بازی در فیلم های ترسناک شناخته شده اند. ویوینگ، که تقریباً به تنهایی مجموعه فیلم‌های «آماده یا نه» را تولید کرد و مانند گالنر در مجموعه فیلم‌های «جیغ»، استعداد بازیگری‌اش را به جنبه‌های جدیدی در «کارولینا کارولین» که کمتر دیده می‌شود تبدیل کرد.

به لطف بازی های صمیمانه و باورپذیر ویوینگ و گالنر، عشق کارولین و الیور به قلب و روح «کارولینا کارولین» تبدیل می شود و به معنای واقعی کلمه فیلم را از ریتم تکراری و قابل پیش بینی اش بالاتر می برد. در فیلم جنایی و عاشقانه قبلی ویوینگ، آنی مینی، دیدیم که این بازیگر توانایی برقراری ارتباط آسان با همبازی هایش را دارد. رابطه او با گالنر در «کارولینا کارولینا» نیز از این قاعده مستثنی نیست و به سرعت تبدیل به لطیف می شود.

کارولین و الیور در ابتدای سفرشان فقط به دزدی های کوچک بسنده می کنند. آنقدر پول در می آورند که از شهری به شهر دیگر نقل مکان کنند و مثلاً چند شب را در متل بگذرانند. آنها هدفی جز رسیدن به کارولینای جنوبی ندارند. با این حال، با گذشت زمان، آنها در آتش جاه طلبی های بزرگتر و سرقت های خطرناک تر سوخته می شوند.

کارولین ناامید از فکر ملاقات با مادرش انگیزه پیدا می کند. اما این مادر با زبان تند و تلخ خود تمام امیدها و رویاهای دختربچه را از بین می برد. بدتر از این که کارولین بعد از چند دقیقه صحبت با او متوجه می شود که او هم واقعاً به مادرش اهمیتی نمی دهد.

کایرا سدویک، بازیگر نقش مادر کارولین، تنها در این صحنه در فیلم دیده می شود. اما چیزی که بیشتر از «کارولینا کارولینا» به یاد خواهید آورد، اجرای آن است. زیرا شخصیت او مستقیماً بر درک ما از شخصیت کارولین و رابطه او با الیور تأثیر می گذارد. در حالی که کارولین کارولینای جنوبی را به امید یافتن مادرش زیر پا می گذارد، در یافتن هدف نه آرامش می یابد و نه آرامش. این مقدمه ای است بر آینده تاریک و غم انگیز رابطه کارولین و الیور که با پیشرفت در آستانه فروپاشی است.

همانطور که فیلم تا یک سوم آخر پیش می رود، کم و بیش می دانید داستان به کجا می رود. هر لذتی باید به پایان برسد و پایان لذت ها در زندگی جنایی کارولین و الیور به نقطه عطف خود می رسد. کارولین می‌داند که نگه داشتن همه چیز و فرار با عشقش هزینه زیادی دارد. اینجاست که تصمیم می گیرد بانک را دزدی کند.

با تبدیل جیب بری به بانکداری، همه چیز خطرناک می شود. با این حال، اولین تلاش آنها موفقیت آمیز است. کارولین با یک کلاه مشکی و عینک آفتابی بزرگ، پول را می دزدد و زمانی که از بانک خارج می شود، الیور برای فرار در ماشین می نشیند. اما اوضاع همیشه هموار نیست. پلیس ها در تعقیب آنها هستند و مردم چهره آنها را می شناسند، تا اینکه کارولین متوجه می شود که اسلحه را به سمت یک دختر کوچک وحشت زده نشانه می رود. همه اینها به یک موقعیت غم انگیز منجر می شود که احتمالاً قبلاً حدس زده اید.

«کارولینا کارولین» با زوج جنایتکار و عاشقان حرفه‌ای خود یادآور «بدلندز» یا «بانی و کلاید» دیگر است که این بار در دهه نود اتفاق می‌افتد. ژان فیلیپ برنیر، فیلمبردار «کارولینا کارولین» با تقلید از جذابیت های بصری فیلم های دهه هفتادی آمریکا، بافت دیگری به فیلم اضافه کرد. برنیر با استفاده از لنز واید و رنگ‌های گرم و آفتابی زوج اصلی داستان را با شورلت آبی‌شان در پس‌زمینه آمریکای جنوبی دنبال می‌کند و شما را به یاد روزهای ماجراجویی می‌اندازد که می‌توانستید کاملاً ناشناس از شهری به شهر دیگر بروید و زندگی و هویت جدیدی برای خود بسازید. بدون اینکه کسی شما را بشناسد یا از طریق شبکه های اجتماعی و دوربین های مدار بسته شما را دنبال کند.

«کارولینا کارولین» در این نوستالژی غرق شده است و بنابراین چیزی جز رابطه مهم بین کارولین و الیور برای ارائه ندارد. برخلاف شاهکار ترنس مالیک در سال 1973، رمان عاشقانه پلیسی رایمر که بعد از او چهره فیلمسازی را تغییر داد، محکوم به فراموشی است. او اقتدار و جسارتی را که در دو فیلم قبلی خود نشان داده بود، پشت دوربین به نمایش نمی گذارد. اگرچه فیلم کارگردانی استاندارد و یک سکانس تعقیب و گریز هیجان انگیز دارد، شاید بخواهد به عنوان کارگردان استودیویی از آن یاد شود. با توجه به حرفه و علاقه او به سینمای گرندهاوس انگیزه عجیبی به نظر می رسد.

یکی از دلایل کم رنگ شدن امضای ریمایر در فیلم این است که طبق معمول او این بار فیلمنامه را ننوشت و فیلمنامه توماس دین روی کلیشه ها مانور می دهد: دختر پاک دل یک شهر کوچک در دام عشقی خطرناک می افتد، راهی متفاوت را در پیش می گیرد و بهای آن را می پردازد. البته در اکثر فیلم های این چنینی یک فرد عادی عصبانیت خود را به قانون گریزی تبدیل می کند اما در شخصیت اولیور یا کارولین هیچ خشم پنهانی وجود ندارد.

اینجاست که دین سعی می کند کلیشه های خود را تغییر دهد. تغییری که در شخصیت کارولین می بینیم و تلاش او برای کشف هویتش از طریق آشنایی با والدینش. کارولین از هیچ چیز فرار نمی کند. او با اعتماد به احساسات خود به دنبال عشق و خودشناسی است. ویوینگ توانست این مبارزات هویتی را به خوبی به تصویر بکشد. اگرچه «کارولینا کارولین» جز آمریکاییانا و حس نوستالژی حرفی برای گفتن ندارد، اما با بازی های تاثیرگذار ویوینگ و گالنر، داستانی بسیار آشنا از عشق و خودیابی را روایت می کند، اما نمی توانید عاشق آن نشوید.

هویت فیلم “کارولینا کارولینا” (کارولینا کارولینا)

مدیر: آدام کارتر رایمر
نویسنده: ویلیام توماس دین چهارم
بازیگران: سامارا ویوینگ، کایل گلنر، جان گریس، کایرا سدویک
محصول: 2025، ایالات متحده
امتیاز سایت IMDb به فیلم: 7 از 10
امتیاز فیلم در روتن تومیتوز: 93%
خلاصه داستان: کارولین دختری ساده است که عاشق یک کلاهبردار جذاب به نام الیور می شود و از زندگی خسته کننده و شهری که با او زندگی می کند فرار می کند. به امید یافتن مادری که مدت ها پیش رها کرده بود. در طول مسیر، الیور به کارولین راه ها و روش های تقلب را آموزش می دهد و آتش عشق آنها بیشتر می شود. اما به مرور زمان جیب بری و ترفندهای ساده منجر به سرقت های بزرگتر و بزرگتر می شود و رابطه این دو جوان حرفه ای را در خطر نابودی قرار می دهد…

نقد و بررسی فیلم «کارولینا کارولین» نظر شخصی نویسنده است و لزوما نظر دیجی کالا مگ نیست.

منبع: دیجی کالا مگ