کریتوس در مقابل هاتسونه میکو؛ کدامیک قدرتمندتر است؟ | موبوگیم
بله درست خواندید؛ امروز میخواهم در مورد تقابل کریتوس، شخصیت محبوب سری God of War و هاتسونه میکو صحبت کنم.
قبل از اینکه بپرسید «اصلاً چرا باید درباره همچین چیزی مقاله نوشت؟»، باید بگوییم سوال بهتری وجود دارد؛ «چرا که نه؟»
گاهی در دنیای بازیهای ویدیویی و اینترنت، سوالهایی مطرح میشوند که نه دلیل خاصی پشتشان وجود دارد و نه قرار است پاسخشان مشکلی از جهان را حل بکند. سوالهایی که ظاهراً از ناکجاآباد به ذهن میرسند، اما هرچه بیشتر به آنها فکر میکنید، بیشتر دوست دارید بدانید پاسخشان چیست.
برای مثال، اگر کریتوس، خداکش افسانهای سری God of War، روزی روبهروی هاتسونه میکو قرار بگیرد، چه اتفاقی میافتد؟ آیا قدرت، تجربه و عصبانیت بیپایان کریتوس کافی است یا این بار با حریفی روبهرو شده که قوانین کاملاً متفاوتی دارد؟
در یک سمت، کریتوس قرار دارد؛ مردی که تقریباً تمام کارش شکست دادن خدایان، هیولاها و موجوداتی بوده که هرکدام میتوانستند پایان دنیا را رقم بزنند. برای او تقریباً هر مشکلی یک راهحل مشترک دارد؛ برداشتن سلاح و تمام کردن ماجرا.
در سمت دیگر، هاتسونه میکو ایستاده؛ یک خواننده دیجیتالی که برخلاف ظاهر سادهاش، سالهاست به یکی از بزرگترین نمادهای فرهنگی اینترنت تبدیل شده است. شخصیتی که قدرتش را نه از عضله و شمشیر، بلکه از محبوبیت، فندوم عظیم و حضور همیشگیاش در فضای آنلاین میگیرد.
روی کاغذ، مقایسه این دو شخصیت کاملاً بیمنطق به نظر میرسد. یکی یک جنگجوی اسپارتی است که خدایان را قتلعام کرده و دیگری یک آیدول مجازی است با موهای فیروزهای. اما دقیقاً همین غیرمنطقی بودن، این سوال را به طرز عجیبی جذاب میکند.
پس بیایید برای چند دقیقه، تمام قوانین منطق را کنار بگذاریم و این نبرد کاملاً تصادفی را با نهایت جدیت بررسی کنیم.
بالاخره باید یک بار برای همیشه مشخص شود؛ در یک مبارزه واقعی، کریتوس قویتر است یا هاتسونه میکو؟
کریتوس؛ مردی که حتی مرگ هم از او خسته شده
اگر قرار باشد فقط از روی سابقه کاری برنده این مبارزه را انتخاب کنیم، کریتوس احتمالاً در همان چند لحظه اول، مسابقه را میبرد. بالاخره درباره مردی صحبت میکنیم که باعث شد گونه خدایان یونان در آستانه انقراض قرار بگیرد.
کریتوس زندگیاش را بهعنوان یک جنگجوی اسپارتی آغاز کرد، اما خیلی زود تصمیم گرفت تقریباً با تمام خدایان یونان وارد درگیری شود. نتیجه هم چندان پیچیده نبود؛ یکییکی خدایان المپ از سر راهش کنار رفتند و هر کسی که فکر میکرد میتواند جلوی او را بگیرد، خیلی زود متوجه شد تصمیم چندان هوشمندانهای نگرفته است.
البته مشکل فقط خدایان نبودند. خودِ مرگ هم چند بار تلاش کرد کریتوس را متوقف کند، اما ظاهراً خودش زودتر خسته شد. کریتوس آنقدر رفتوآمدش به دنیای مردگان زیاد بوده که احتمالاً مسیرش را از گوگل مپ هم بهتر بلد است و اگر دوباره بمیرد، نگهبان ورودی فقط میگوید: «باز هم تو؟»
نکته جالبتر اینجاست که منبع اصلی قدرت کریتوس نه یک سنگ جادویی است، نه یک طلسم باستانی و نه نیروی دوستی. سوخت اصلی او عصبانیت است. اگر یک نفر بتواند او را به ایران بیاورد تا در یک روز، هم اینترنت کند ایران را تجربه کند، هم سه صف اداری، یک صف نانوایی، دو ساعت ترافیک و در پایان هم تماس با پشتیبانی اپراتور را پشت سر بگذارد. قویترین موجود تاریخ به وجود میآید و بعد از آن احتمالاً Rage Mode دیگر خاموش نمیشود.
اما شاید بزرگترین ویژگی کریتوس این باشد که برای او تقریباً تمام مشکلات یک راهحل مشترک دارند؛ استفاده از اسلحه.
فرقی نمیکند روبهروی او یک خدا ایستاده باشد، یک هیولای چند ده متری، یک موجود افسانهای یا حتی دری که باز نمیشود؛ اولین راهکاری که به ذهن کریتوس میرسد معمولاً این است که با یکی از سلاحهایش آنقدر به مشکل ضربه بزند تا دیگر مشکلی وجود نداشته باشد.
اما مشکل اینجاست؛ هاتسونه میکو یک انسان معمولی نیست
تمام چیزهایی که تا اینجا درباره کریتوس گفتیم کاملاً درست هستند؛ اما یک مشکل کوچک وجود دارد. رقیب او این بار نه یک خداست، نه یک غول افسانهای و نه حتی یک انسان معمولی.
هاتسونه میکو از نظر فنی اصلاً واقعی نیست.
او یک شخصیت دیجیتالی و آواتار نرمافزار Vocaloid است؛ یعنی موجودی که برخلاف کریتوس، نه گوشت و خون دارد، نه قرار است پیر شود و نه قوانین دنیای واقعی چندان برایش اهمیت دارند. با این حال، همین شخصیت غیرواقعی طی سالها به یکی از شناختهشدهترین چهرههای فرهنگی اینترنت تبدیل شده؛ اتفاقی که احتمالاً خودش هم روز اول انتظارش را نداشت.
هر بار که یک نفر از هاتسونه میکو فنآرت میکشد، یک کاور آهنگ منتشر میکند، یک میم میسازد یا یک ادیت چندثانیهای از او در شبکههای اجتماعی وایرال میشود، انگار قدرتش یک لول دیگر افزایش پیدا میکند. اگر کریتوس برای قویتر شدن باید خدایان را شکست بدهد، میکو فقط کافی است دوباره ترند شود.
و اینجاست که پای فندومهای Vocaloid وسط میآید؛ جماعتی که اگر تصمیم بگیرند از شخصیت محبوبشان دفاع کنند، احتمالاً تا چند هفته تمام تایملاین اینترنت را به میدان جنگ تبدیل میکنند. وارد شدن به بحث با آنها تقریباً همانقدر ریسک دارد که برای کشتن زئوس با یک چاقوی آشپزخانه وارد اتاق او شوی.
بدتر از همه اینکه هیچکس دقیقاً نمیداند سقف قدرت هاتسونه میکو کجاست. چون برخلاف شخصیتهای بازیهای ویدیویی، برای او عدد مشخصی وجود ندارد. اینترنت هر روز میتواند توانایی تازهای به او اضافه کند، قانون جدیدی برایش بنویسد یا او را در سناریویی قرار دهد که دیروز اصلاً وجود نداشت. هاتسونه میکو به معنی واقعی کلمه، God Mode دارد.
به همین دلیل، میکو بیشتر شبیه آن باسهای مخفی بازیهاست که ظاهراً سازندگان بازی موقع طراحیشان گفتهاند: «ببین فعلاً ۴۰ میلیون HP براش بذار، بعداً بالانسش میکنیم.» موجوداتی که قوانین منطق را قبول ندارند و قبل از اینکه حتی دکمه حمله را بزنید، شما را از بین میبرند.
پس اگر فکر میکردید کریتوس فقط باید با یک خواننده مجازی روبهرو شود، احتمالاً قدرت واقعی حریفش را دستکم گرفتهاید. او در واقع با موجودی میجنگد که بزرگترین سلاحش نه شمشیر است، نه جادو؛ بلکه خودِ اینترنت است.
قدرت واقعی میکو: ترسناکتر از هر چیز دیگری
اینجا دقیقاً همان نقطهای است که منطق کمکم جل و پلاسش را جمع میکند و از مقاله خارج میشود.
تا اینجا فرض را بر این گذاشته بودیم که قدرت را میشود با معیارهایی مثل زور بازو، تجربه نبرد یا تعداد خدایان کشتهشده اندازه گرفت.
اما هاتسونه میکو از دنیای دیگری میآید؛ دنیایی که اصلاً چنین قوانینی را قبول ندارد.
کریتوس برای اینکه قویتر شود، باید یک خدا را از بین ببرد. اما میکو فقط کافی است یک روز دوباره ترند شود. ناگهان هزاران فنآرت جدید منتشر میشود، صدها کاور آهنگ روی یوتیوب آپلود میشود، دهها میم تازه به وجود میآید و میلیونها نفر دوباره درباره او حرف میزنند.
بدتر از آن، اینترنت اصولاً با مفهوم «زیادی قدیمی شده» هم مشکل دارد. شخصیتهایی که قرار بود سالها پیش فراموش شوند، هنوز هر چند وقت یکبار از ناکجاآباد برمیگردند و دوباره همه جا را تصاحب میکنند. کافی است یک نفر یک ادیت خوب بسازد یا یک میم جدید شکل بگیرد؛ بعد از آن، الگوریتم بقیه کارها را انجام میدهد.
شاید ترسناکترین بخش ماجرا این باشد که دیگر حتی خالقان چنین شخصیتهایی هم کنترل کاملی روی آنها ندارند. از یک جایی به بعد، اینترنت تصمیم میگیرد یک کاراکتر چه کسی باشد، چه قدرتی داشته باشد و اصلاً قرار است تا چند دهه دیگر هم زنده بماند یا نه.
برای همین است که قدرت میکو را نمیشود با متر و معیارهای معمول اندازه گرفت. او بیشتر شبیه یک افسانه اینترنتی است تا یک شخصیت. موجودی که هر بار فکر میکنید بالاخره تب محبوبیتش خوابیده، ناگهان از دل یک ترند جدید، یک میم تازه یا یک ویدیوی وایرال دوباره ظاهر میشود؛ انگار که اصلاً هیچوقت نرفته بوده است.
کریتوس میتواند خدایان را بکشد؛ اما آیا میتواند با فندومها بجنگد؟
بیایید برای یک لحظه فرض کنیم کریتوس واقعاً موفق شود هاتسونه میکو را شکست بدهد.
بعدش چه؟
مبارزه اصلی تازه از همان لحظه شروع میشود.
کریتوس در طول زندگیاش با زئوس جنگیده، ثور را شکست داده، بالدور را از سر راه برداشته و تقریباً هر موجود افسانهای که فکر میکرد از او قویترست، چند دقیقه بعد دیگر وجود خارجی نداشته. اما با وجود تمام این تجربهها، یک دشمن وجود دارد که حتی او هم هیچ آمادگیای برای مقابله با آن ندارد؛ فندومهای اینترنت.
کریتوس تا امروز هیچوقت مجبور نشده با چهار میلیون فن انیمه که همزمان آنلاین هستند وارد بحث شود. هیچوقت هم زیر یک پست، هزاران نفر برایش مقاله چندصد کلمهای ننوشتهاند که چرا برداشتش از شخصیت مقابل از پایه اشتباه است. بدتر از همه، هیچوقت وسط مبارزه یک ادیت دوازدهثانیهای با موسیقی phonk در تیکتاک منتشر نشده که ظرف چند ساعت همه را متقاعد کند برنده واقعی، طرف مقابل بوده است.
از آن طرف، Discord Moderatorها را داریم؛ انسانهایی که احتمالاً بخش قابلتوجهی از عمرشان را داخل دیسکورد گذراندهاند. کسانی که اگر لازم باشد، سه ساعت تمام برای اثبات اینکه میکو در اصل موجودی فرابعدی است، اسکرینشات، ویکی، فنبوک و پست ده سال پیش اینترنت را بهعنوان مدرک ارائه میکنند.
بعد نوبت کاربران توییتر میرسد.
همانهایی که بدون کوچکترین تردیدی مینویسند:
اگر لور اصلی رو خونده بودی، اصلاً این سوال رو نمیپرسیدی.🙄💅
و البته که همیشه یک نفر هم پیدا میشود که عکس پروفایلش یک دختر انیمهای است، اسم یوزرش با چند ایموجی گوگولی مگولی تزئین شده و از سال ۲۰۱۹ روزی دوازده ساعت در Discord آنلاین بوده است. اگر کریتوس از مبارزه با خدایان جان سالم به در ببرد، بعید است از یک مناظره پنجساعته با این فرد سالم خارج شود.
حقیقت این است که هیچ باسفایتی در تاریخ بازیهای ویدیویی به سختی وارد شدن به بحث با فنبویهای اینترنتی نیست. باسهای بازی نهایتاً بعد از چند دقیقه شکست میخورند یا شما را شکست میدهند. اما بحثهای اینترنتی با فنبوی جماعت، نه نوار سلامتی دارند، نه پایان مشخص و نه حتی برنده.
شاید کریتوس بتواند خدایان را بکشد؛ اما شکست دادن اینترنت، ماموریتی است که حتی خدای جنگ هم احتمالاً برای آن آمادگی ندارد.
بزرگترین نقطه ضعف کریتوس: اینترنت
اگر تمام سلاحهای کریتوس را کنار بگذاریم، شاید بزرگترین نقطه ضعف او نه زئوس باشد، نه ثور و نه حتی مرگ؛ بلکه اینترنت باشد.
کریتوس متعلق به نسل قدیمی گیمینگ است. دورانی که قدرت با عضله، تجربه، مهارت و تعداد باسهایی که شکست داده بودی سنجیده میشد. اگر کسی قویتر بود، راهحل مشخص بود؛ میجنگیدی، برنده میشدی و همهچیز تمام میشد.
اما اینترنت چنین قوانینی ندارد.
در دنیای امروز، گاهی لازم نیست قویترین باشی؛ کافی است وایرال شوی.
مهم نیست چند خدا را شکست دادهای یا چند بار از دنیای مردگان برگشتهای. اگر اینترنت تصمیم بگیرد شخصیت دیگری را دوست داشته باشد، ناگهان تمام معادلات عوض میشود. یک میم، یک ادیت یا یک ترند جدید میتواند کاری کند که قدرت چندین سال داستانپردازی و باسفایتهای حماسی، زیر حجم عظیمی از شوخیها و ویدیوهای کوتاه گم شود.
هاتسونه میکو دقیقاً فرزند همین دنیاست. دنیایی که در آن محبوبیت خودش یک قدرت ماورایی محسوب میشود. هر بار که نامش دوباره ترند میشود، انگار یک جان اضافه میگیرد؛ بدون اینکه حتی لازم باشد دست به سلاح ببرد.
در مقابل، احتمالاً کریتوس هنوز دقیقاً نمیداند تحریمگذر چیست. اگر آترئوس یک روز به او بگوید برای دیدن یک ویدیو باید «سرور را روی آلمان بگذاری»، به احتمال زیاد اولین سوال کریتوس این خواهد بود که: «این آلمان را باید با تبر بزنم یا با Blade of Chaos؟»
شاید اگر این مبارزه ده یا پانزده سال پیش اتفاق میافتاد، نتیجه کاملاً مشخص بود. اما امروز میدان نبرد دیگر فقط یک دشت یخزده یا معبد یونانی نیست؛ میدان اصلی، اینترنت است. و در جنگی که قوانینش را الگوریتمها، میمها و فندومها مینویسند، حتی خدای جنگ هم نمیتواند مطمئن باشد که در پایان، نام او بهعنوان برنده ترند خواهد شد.
نتیجهگیری
خب، بعد از بررسی دقیق، علمی و کاملاً غیرضروری این مبارزه، نتیجه نهایی مشخص شد.
اگر بخواهیم فقط از نظر قدرت فیزیکی قضاوت کنیم، احتمالاً نتیجه چندان پیچیده نیست. کریتوس مردی است که خدایان یونان و نورس را شکست داده، بارها از چنگِ مرگ فرار کرده و تقریباً هر دشمنی که مقابلش قرار گرفته، دیر یا زود با تبر یا Blade of Chaos خود به دیار باقی فرستاده است. روی کاغذ، در جنگ تن به تن، برنده این مبارزه کاملاً مشخص به نظر میرسد.
اما مشکل اینجاست که این مبارزه روی کاغذ اتفاق نمیافتد؛ بلکه وسط اینترنت جریان دارد و اینترنت قوانین خودش را دارد.
در این دنیا، محبوبیت گاهی از قدرت مهمتر است. یک شخصیت میتواند بدون اینکه حتی وجود خارجی داشته باشد، میلیونها نفر را دور خودش جمع کند، هر روز دوباره متولد شود و با هر میم، فنآرت یا ویدیوی وایرال، قدرتمندتر از قبل برگردد. هاتسونه میکو دقیقاً به همین دلیل دیگر فقط یک شخصیت نیست؛ او به بخشی از فرهنگ اینترنت تبدیل شده است.
به همین دلیل، شاید کریتوس در میدان نبرد برنده شود؛ ولی در اینترنت، این میکو است که شانس بیشتری برای پیروزی دارد.
اما در نهایت، به نظر من بازنده اصلی کریتوس است؛ چون احتمالاً بعد از این مبارزه مجبور میشود سه ساعت در Discord بنشیند و توضیح دهد چرا زئوس از نظر قدرت از یک شخصیت خواننده انیمهای ضعیفتر بوده است. در نهایت هم میگویند:
بچهها کریتوس اشتباه کرد، میکو در لور اصلی قدرت بینهایت دارد.
کریتوس تمام عمرش را صرف کشتن خدایان کرده بود، اما هیچکس به او هشدار نداد سختترین دشمنش قرار نیست روی تخت پادشاهی المپ نشسته باشد. بلکه کسی است با عکس پروفایل انیمهای، اسم کاربری “یخفروش جهنم” و ۱۲ هزار پیام در یک سرور Discord.
شاید کریتوس بتواند دنیاها را نابود کند.
شاید بتواند از جهنم فرار کند.
اما آیا میتواند در یک بحث اینترنتی ساعت ۲ شب پیروز شود؟
خیر!
هیچکس نمیتواند.
منبع: gamefa.com
تیم محتوا
جدیدترین اخبار حوزه های متنوع تکنولوژی: موبایل، تبلت، لپ تاپ، رباتیک، سخت افزار، شبکه، گجت، امنیت، نجوم و فضانوردی، سیستم های عامل، اپلیکیشن، بازی، خودرو، لوازم خانگی، معماری، عکاسی ، آینده و …
