تاریخ در دل وستروس؛ زنان واقعی پشت شخصیت های «خانواده اژدها».

اژدها محصول جادو و تخیل وستروسی است، اما مبارزه برای قدرت، جانشینی و مشروعیت سیاسی که در خانه اژدها می بینیم ریشه در تاریخ واقعی دارد. قرن‌ها قبل از اینکه جورج آر. مارتین دنیای وستروس را بسازد، جایی که زنان در اروپا و آسیا با دشمنان سیاسی، مدعیان رقیب و ساختارهایی که برای حذف آنها از قدرت برای به دست آوردن یا حفظ قدرت طراحی شده بودند، روبرو بودند.

این زنان، مانند رینیرا تارگرین، رینیس تارگرین و آلیسنت هایتاور، یاد گرفتند که چگونه از فضای پیچیده دربار جان سالم به در ببرند، اتحادهای سیاسی تشکیل دهند، بر افکار عمومی تأثیر بگذارند و برای به دست آوردن جایگاه خود در ساختار قدرت مبارزه کنند. اگرچه داستان آنها با اژدها و جادو همراه نیست، اما شباهت های تاریخی آنها با شخصیت های “خانواده اژدها” به قدری زیاد است که بسیاری از محققان آنها را مهمترین منبع الهام این سریال می دانند.

در ادامه با چهار زن واقعی تاریخ آشنا می شویم که در آنها رگه هایی از زندگی و مبارزه را در شخصیت های اصلی این سریال می بینیم.

1. رینیرا تارگرین و ملکه ماتیلدا (1102 پس از میلاد – 1167)

از میان تمام شخصیت‌های «خانه اژدها»، شاید هیچ‌کدام به اندازه «رینیرا تارگرین» به ملکه ماتیلدا شبیه نباشد. هر دو زن وارثانی بودند که از حق قانونی حکومت برخوردار بودند، اما در عمل با جامعه ای مواجه بودند که پذیرش حکومت زن در آن بسیار دشوار بود.

راینرا با بازی اما دارسی، زنی با اراده، جاه طلب و مصمم مانند ماتیلدا است. ویژگی هایی که اگر در یک پادشاه مرد دیده شود، ممکن است نشانه قدرت و شایستگی تلقی شود، اما در مورد آنها اغلب به غرور، لجاجت یا زیاده خواهی تعبیر می شود. هر دو به آستانه قدرت رسیدند اما نتوانستند آن را برای مدت طولانی حفظ کنند.

در تاریخ، ماتیلدا در سال 1141 وارد لندن شد و حتی به عنوان حاکم انگلیس شناخته شد، اما قبل از تاج گذاری او، مخالفت ها او را از شهر بیرون کردند. پسر عموی او استفان بلوا ادعای سلطنت او را نپذیرفت و این اختلاف منجر به آغاز یک جنگ داخلی بزرگ شد که بعدها به “آنارشی” معروف شد.

چیزی بسیار مشابه در خانواده اژدها اتفاق می افتد. اگرچه ویسریس اول بارها رینیرا را به عنوان وارث رسمی خود نام برد، اما پس از مرگ او، اگون دوم، با حمایت برخی از اشراف، تاج را به دست گرفت و ادعای خواهر ناتنی خود را به چالش کشید. این تصمیم وستروس را به دو اردوگاه تقسیم کرد و جرقه جنگ داخلی معروف به رقص اژدها را برانگیخت.

تشابه این دو روایت تصادفی نیست. در هر دو مورد، بحران واقعی نه از ضعف صاحب حقوق زن، بلکه از مقاومت بخش بزرگی از ساختار قدرت در برابر سلطه زنان ناشی می‌شود. جورج آر آر مارتین همچنین بارها تاکید کرده است که جنگ داخلی انگلیس در قرن دوازدهم و نبرد بین ماتیلدا و استفان یکی از مهم‌ترین منابع الهام او در هنگام خلق داستان رقص با اژدها بوده است.

2. رینیس تارگرین و النور آکیتن (حدود 1124 – 1204 پس از میلاد)

شاید رینیس تارگرین هرگز بر تخت آهنین ننشسته باشد، اما نفوذ سیاسی او کمتر از بسیاری از پادشاهان نبود. این ویژگی او را به النور آکیتن، یکی از تأثیرگذارترین زنان قرون وسطی نزدیک می کند.

النور ابتدا ملکه فرانسه و سپس ملکه انگلیس شد و اگرچه حاکم مطلق هیچ کدام از این دو کشور نبود، اما با اعتبار خانوادگی، تیزبینی سیاسی و مهارت های دیپلماتیک خود نقش تعیین کننده ای در سیاست اروپا ایفا کرد.

Rhynis موقعیت مشابهی دارد. به لطف تجربه، شخصیت آرام و درک عمیقش از سیاست، او به یکی از عاقل ترین اعضای خانواده تارگرین تبدیل شده است. بسیاری از شخصیت های سریال برای تصمیم گیری های مهم به سراغ او می روند و قضاوت او را قابل اعتماد می دانند.

یکی از مهم ترین شباهت های این دو زن، نگاه بلندمدت آنها به موضوع جانشینی و پیوندهای خانوادگی است. هر دو می دانند که تصمیمات امروز می تواند آینده نسل های آینده را تغییر دهد. با این حال، تفاوت هایی بین آنها وجود دارد.

النور آکیتن حضور فعال تری در سیاست داشت. او در زمان های مختلف به عنوان نایب السلطنه حکومت کرد، قراردادهای سیاسی منعقد کرد، در اداره سرزمین های پادشاهی نقش مستقیم داشت و حتی بر برخی تصمیمات نظامی تأثیر گذاشت. از سوی دیگر رینیس بیشتر به عنوان مشاور، میانجی و یکی از تاثیرگذارترین اعضای خانواده تارگرین عمل می کند. قدرت او بیشتر از موقعیت رسمی او ناشی از اعتبار شخصی، تجربه و نفوذ خانوادگی اوست. با وجود این تفاوت ها، هر دو مثال نشان می دهد که قدرت همیشه به معنای نشستن بر تخت سلطنت نیست. گاهی اوقات تأثیر واقعی در توانایی رهبری دیگران و تأثیرگذاری بر تصمیمات مهم نهفته است.

3. آلیسنت هایتاور و کاترین دی مدیچی (1519 – 1589 پس از میلاد)

اگر Rhynyra نماد مبارزه برای کسب قدرت است، Alicent Hightower نماد مبارزه برای حفظ آن است. از این نظر، شباهت او به کاترین دو مدیچی، یکی از تأثیرگذارترین ملکه های تاریخ فرانسه، چشمگیر است.

شوهرش II. پس از مرگ هانری، کاترین به مهمترین شخصیت سیاسی کشور در یکی از پرتلاطم ترین دوره های تاریخ فرانسه تبدیل شد. او تمام توان خود را صرف حفاظت از تاج و تخت خانواده والوا و تأمین آینده فرزندانش کرد. هدفی که آلیسنت نیز با تمام وجود در خانواده اژدها برای آن می جنگد.

در سریال، آلیسنت به خوبی می‌داند که ازدواج، پیوندهای خانوادگی و اتحادهای سیاسی فقط روابط شخصی نیستند، بلکه ابزارهایی برای حفظ قدرت هستند. او از این منظر سرنوشت فرزندان خود را به آینده خانواده پیوند می زند و می کوشد جایگاه آنها را در ساختار قدرت تقویت کند.

کاترین دو مدیچی در تاریخ واقعی دقیقاً همین رویکرد را داشت. او با استفاده از ازدواج‌های سیاسی، مذاکره و تعادل بین جناح‌های مختلف سعی کرد سلسله خود را از سقوط نجات دهد. هر دو زن در میانه یک بحران بزرگ هستند. Alicent در رقصی با اژدها، جنگ داخلی خونین که وستروس را ویران کرد، و کاترین در چارچوب جنگ های مذهبی فرانسه. مجموعه ای از درگیری های طولانی بین کاتولیک ها و پروتستان ها در فرانسه، این کشور را برای سال ها در هرج و مرج فرو برد.

وجه مشترک دیگر آنها سرنوشت تلخ خانوادگی آنهاست. هر دوی آنها زندگی خود را وقف آینده فرزندانشان کردند، اما در نهایت دیدند خانواده ای که برای حفظ آنها جنگیدند از هم پاشید. کاترین از بسیاری از فرزندانش بیشتر زنده ماند و آلیسنت دید که جنگ داخلی یکی پس از دیگری اعضای خانواده را از بین می برد.

با وجود این شباهت ها، تفاوت مهمی بین این دو زن وجود دارد. پس از مرگ هانری، کاترین عملاً به محور اصلی سیاست فرانسه تبدیل شد و در نهم. او به عنوان نایب السلطنه چارلز و سپس مشاور ارشد دیگر پادشاهان سلسله والوآ نقش مستقیمی در اداره کشور داشت. در مقابل، آلیسنت قدرت خود را بیشتر از موقعیت خود به عنوان ملکه، مادر پادشاه و عضوی از خانواده های تاور می گیرد. او تصمیمات خود را بر اساس آموزه های فرقه هفت، مذهب غالب وستروس توجیه می کند و اعتقادات مذهبی نقش مهمی در رفتار سیاسی او دارد. کاترین علیرغم ارادتش به مذهب کاتولیک، عملا یک سیاستمدار واقع بین بود. او در بسیاری از تصمیمات خود ثبات حکومت و بقای سلسله سلطنتی را بر اختلافات مذهبی ترجیح می داد و دوام تاج و تخت را بیش از هر چیز می دانست.

4. هلنا تارگرین و زینیدا ولکونسکایا (1792 پس از میلاد – 1862)

همه زنان تأثیرگذار در تاریخ لزوماً به جنگ، تاج و تخت یا سیاست معروف نیستند. برخی از طریق فرهنگ، هنر یا تأثیر اجتماعی بر جوامع خود تأثیر گذاشتند، بدون اینکه در مرکز قدرت قرار گیرند. زینیدا ولکونسکایا، شاهزاده خانم، نویسنده و حامی هنر در روسیه، یکی از این نام هاست. شخصیتی با شباهت های جالب به هلنا تارگرین.

هلنا در خانواده اژدها شخصیتی آرام و درونگرا است و با سایر اعضای خانواده متفاوت است. او به جای درگیر شدن در درگیری های سیاسی، به خاطر رویاهای نبوی و شهود عجیبش شناخته می شود. ویژگی هایی که باعث می شود بسیاری او را پیامبر خاندان تارگرین بدانند. اگرچه ولکونسکایا از یک خانواده اشرافی است، اما راه دیگری را انتخاب کرد. او علاقه چندانی به مسابقات سیاسی نداشت و بیشتر به ادبیات، موسیقی، هنر و اندیشه پرداخت.

در هر دو مورد، شخصیت های آن ها احترام و تحسین اطرافیان را برمی انگیزد. هلنا در میان مردم در کینگز لندینگ محبوب است و ولکونسکایا از طریق محافل فرهنگی و هنری به یکی از شناخته شده ترین زنان روسیه تبدیل شده است. تا آنجا که تالارهای ادبی و هنری نیز توجه تزار الکساندر اول را به خود جلب کرد، اما تفاوت این دو شخصیت بسیار قوی است.

هلنا تقریبا همیشه از رویدادهای سیاسی دور می ماند. پیشگویی های او اغلب نادیده گرفته می شوند و او تلاش چندانی برای استفاده از توانایی های خود برای تأثیر مستقیم بر روند رویدادها انجام نمی دهد. ولکونسکایا به نوبه خود از استعدادها و علایق خود برای ایجاد یک جنبش فرهنگی استفاده کرد. او محافل هنری را در مسکو و رم سازماندهی کرد، شعر نوشت، آهنگ ساخت، در اجراهای تئاتر شرکت کرد و از هنرمندان و نویسندگان حمایت کرد. بنابراین، در حالی که تأثیر هلنا بیشتر نمادین و شخصی است، تأثیر ولکونسکایا صرفاً اجتماعی و فرهنگی است. این تأثیر نه از موقعیت رسمی او بلکه از شبکه گسترده ارتباطات و فعالیت های فرهنگی او ناشی می شد.

قدرت فقط به معنای بر تخت بودن نیست

با نگاهی به زندگی این چهار زن، می بینیم که خانواده اژدها نه تنها از نبردها و نبردهای تاریخی الهام گرفته شده است، بلکه بسیاری از شخصیت های زن آن نیز بر اساس شخصیت های واقعی تاریخی ساخته شده اند.

ملکه ماتیلدا برای تاج و تختی جنگید که بسیاری معتقد بودند زن نباید آن را به ارث ببرد. النور آکیتن با تجربه، دیپلماسی و اتحادهای سیاسی خود، مسیر سلطنت بسیاری از پادشاهان را تغییر داد. کاترین دو مدیچی زندگی خود را صرف حفاظت از سلسله خود در یکی از بحرانی ترین دوره های تاریخ فرانسه کرد و زینیدا ولکونسکایا نشان داد که نفوذ همیشه از دل سیاست بیرون نمی آید. گاهی فرهنگ، هنر و اندیشه از هر قدرت سیاسی ماندگارتر است.

داستان این زنان به ما یادآوری می کند که قدرت تنها به نشستن بر تخت سلطنت خلاصه نمی شود. برخی با شمشیر، برخی با حکمت و پند، برخی با دیپلماسی، برخی با فرهنگ و هنر حکومت کردند. با این حال، وجه مشترک همه آنها این بود که با وجود زمان محدودی که در آن زندگی کردند، توانستند بر تاریخ تأثیر بگذارند. این همان ویژگی است که آنها را الهام بخش شخصیت های فراموش نشدنی خانواده اژدها امروز می کند.

منبع: گفتگو