فیلم «بمیر عشق من» (Die My Love) محصول سال ۲۰۲۵، به کارگردانی لین رمزی، یک درام روانشناختی آمریکایی است که جسارت زیادی در ورود به قلمرویی کمتر کاوش شده در سینما دارد؛ فروپاشی ذهنی و افسردگی یک مادر پس از زایمان. این فیلم بیش از آنکه قصهگو باشد، یک «تجربه حسی» است که مخاطب را با خود به اعماق پریشانی شخصیت اصلی، گریس، میبرد. نکتهی جالبی که بیش از هر چیز در این فیلم خودنمایی […]
کریسمس، در سنت کهن سینما و تلویزیون، اغلب با دو موهبت به پیشواز مخاطب میرود: امکان تجدیدِ خاطرات و وعدهی رستگاری. فیلمها و سریالهای تعطیلات پایان سال میلادی، چه از نوع کلاسیکهای دلنشینِ فرانک کاپرا و چه از جنس کمدیهای پرشورِ امروزی، به ما اجازه میدهند در آغوش آشنای داستانها آرام بگیریم و در عین حال، امیدوار باشیم که حتی ناامیدترین شخصیتها نیز میتوانند جرعهای از شادی و انساندوستی را بیابند. «مرد در مقابل نوزاد» […]
«مادران جوان»، آخرین ساختهی برادران داردن (ژان-پیر داردن و لوک داردن)، تجربهای است عمیقاً انسانی و استثنایی. در جهان امروز سینما، که فیلمها اغلب با پرحرفی یا احساسزدگی افراطی از مواجهه با واقعیتهای خام طفره میروند، این فیلم با زهدی آگاهانه و هنرمندانه، خود را در معرض ملتهبترین لایههای زندگی انسانی قرار میدهد. برادران داردن در این اثر، نه میخواهند صرفاً شاهدی بر رنج باشند و نه خطیبی اجتماعی. آنها فضایی فشرده و بیپیرایه خلق […]
سینما و شعبدهبازی دو مدیومی هستند که در راه رسیدن به فرم خود دو مسیر کاملا مجزا را طی میکنند. چگونگی روایت سینما بر پایه تعلیق شکل میگیرد و شعبده از طریق شوک، مخاطب را با خود همراه میکند. حال یک سوال اساسی پیش میآید؛ پس تکلیف شوک در سینما چه میشود؟ آیا کارگردان مجاز نیست که با اصل غافلگیری، مخاطب را پای اثرش میخکوب کند؟ برای پاسخ به این سوال باید سینما را به […]
فیلم Roofman به کارگردانی درک سیانفرانس و نقشآفرینی چنینگ تیتوم، کیرستن دانست و پیتر دینکلیج به یکی از موفقترین آثار سرگرمکنندۀ سال ۲۰۲۵ تبدیل شده است. این فیلم، یک بیوگرافی کمدی درام براساس زندگی فردی به نام جفری منچستر است. یکی از بحثهای داغ و همیشگی طرفداران سینما، بحث دربارۀ سینمای سرگرمی بوده است. اینکه فیلمهای بلاکباستری و تجاری تا چه حد حقیقتاََ متعلق به هنر هفتم هستند و چقدر باعث افول آن شدهاند. اینکه […]
در دنیایی که هر هفته با انبوهی از محتوای سریالسازی روبهرو هستیم و هر کدام وعدهی «تجربهای منحصربهفرد» را میدهند، مواجهه با اثری که واقعاً به این وعده عمل کند، حسی شبیه به یافتن آب در بیابان دارد. «Pluribus»، تازهترین ساختهی وینس گیلیگان برای اپلتیوی، تنها یک سریال علمیتخیلی دیگر نیست. این اثر، یک پرسش فلسفی سخت و نفسگیر است که آن را در قالب دقیقترین و صبورانهترین درام ممکن پیاده کردهاست. پس از تعریف […]
پس از تولید فیلم سینمایی «Winnie The Pooh: Blood And Honey» و فروش بالا و بیمارگونهی آن در سالنهای سینما، گروهی از سازندگان آثار مستقل به فکر تولید فیلمهای ترسناک با محوریت شخصیتهای انیمیشنی کودکانه افتادند؛ شخصیتهایی که تاریخ کپیرایت آنان به پایان رسیده بود و امکان استفادهی آزاد از آنها فراهم شده بود. در این میان کمپانی ITN بهعنوان پیشگام این سبک، آثاری ضعیف و کمکیفیت را روانهی پرده کرد و با موجی از […]
گاهی بزرگترین ترسها، ریشه در خاطراتی دارند که هرگز تجربه نکردهایم. «It: Welcome to Derry» ما را به دل یکی از همان خاطرات جمعی میبرد: دهه ۶۰ میلادی، در سایه سنگین جنگ سرد و در شهری که گویی نفسهای آخرش را میکشد. اینجا دیگر با نسل آشنای «بازندهها» روبرو نیستیم، بلکه با ریشههای تاریکتری از وحشت مواجهیم. آندرِس والتر مُوسکیِتی، کارگردان دوگانه سینمایی پرفروش «آن»، این بار نه برای تکرار که برای تعمیق اسطوره «پنیوایز» […]
«ماه آبی»، در کنار «موج نو»، یکی از دو ساختهی ریچارد لینکلیتر در سال ۲۰۲۵ است. هر دو فیلم، پرترههایی زندگینامهایاند که به قلههای فرهنگ قرن بیستم مینگرند، اما از دو وضعیت متفاوت: «موج نو» تصویری است از ژانلوک گدار، کارگردان شورشی جوان و آیندهساز در آستانهی انقلابی سینمایی؛ و «ماه آبی»، روایتی است از لورنس هارت، ترانهسرای نابغهای که در غروب زندگی و فراسوی اوج حرفهای خود، در ژرفای استیصال و تنهایی فروافتاده است. […]
سینمای اکشن با خون و خونریزی شارژ شده و با قهرمانسازی تبدیل به فیلمی مهم میشود. The Running Man اولی را دارد و برای دومی تلاش میکند. فیلمی است که در ژانر خود تبدیل به یک فیلم جدی نمیشود. مثل غذایی است که از هر ادویه تنها کمی در آن موجود است. کمی اکشن دارد، کمی علمی تخیلی و کمی هم سیاسی. هیچیک هم به صورت مجزا ساخته نشده است. اگر بنا باشد The Running […]
فیلم Christy (2025) با بازی سیدنی سوئینی و کارگردانی دیوید میشد تلاشی تازه و نسبتاً متفاوت برای بازخوانی زندگی کریستی مارتین است؛ بوکسور زن آمریکاییای که در دهه نود میلادی، نهفقط بهعنوان یک ورزشکار، بلکه بهمثابه پدیدهای فرهنگی وارد فضای بهشدت مردانه بوکس شد. مارتین در دورانی به شهرت رسید که بدن زنانه هنوز در ورزشهای خشن موضوعی حاشیهای و مسئلهدار بود و حضور او، ناخواسته، به میدان تقابل کلیشههای جنسیتی، خشونت نهادینهشده و میل […]
فیلم Christy (2025) با بازی سیدنی سوئینی و کارگردانی دیوید میشد تلاشی تازه و نسبتاً متفاوت برای بازخوانی زندگی کریستی مارتین است؛ بوکسور زن آمریکاییای که در دهه نود میلادی، نهفقط بهعنوان یک ورزشکار، بلکه بهمثابه پدیدهای فرهنگی وارد فضای بهشدت مردانه بوکس شد. مارتین در دورانی به شهرت رسید که بدن زنانه هنوز در ورزشهای خشن موضوعی حاشیهای و مسئلهدار بود و حضور او، ناخواسته، به میدان تقابل کلیشههای جنسیتی، خشونت نهادینهشده و میل […]
فیلمهایی هستند که مانند شهاب در آسمان سینما ظاهر میشوند و حضوری درخشان اما گذرا دارند. سپس فیلمهایی هستند که از دل یک ایدهی ساده، زاده میشوند و ریشه میدوانند و به پدیدهای تبدیل میگردند که دیگر تنها به قاب تصویر محدود نیست. «سیسو ۲: راه انتقام» یا همان Sisu: Road to Revenge ساختهی جلماری هلَندِر، دقیقاً در این دستهی دوم جای میگیرد. این فیلم، فراتر از یک دنباله سادهی اکشن، بیانیهای جسورانه، محاسبهای دقیق […]
با موفقیت فیلم سینمایی «The Family Plan» در سال ۲۰۲۳، بار دیگر سایمون جونز، خالق این اثر، با همکاری دیوید کاگشال (نویسنده قسمت پیشین) تصمیم به ساخت دنبالهای برای آن فیلم پرمخاطب گرفت. اثری که بازتاب گستردهای داشت و نظر بسیاری از مخاطبان را بهخود جلب کرد. در این نوشتار به نقد «The Family Plan 2» پرداخته و نقاط قوت و ضعف آنرا مورد بررسی قرار میدهیم. داستان اثر، نسبت به قسمت قبل، پیشرفت محسوسی […]
همواره اعتقاد داشتهام که کلا ادبیات جهان یک طرف، ادبیات ایران و روسیه یک طرف. ادبیات روسیه که خواستگاه بزرگان تاریخ بوده است، در زمان روسیه تزاری به حد خود رسیده و در این دوره ما شاهد اسطورههایی بودیم که بنا به گفته خود روسها، ادبیات مدرنشان با پوشکین آغاز شد. پوشکینِ بزرگی که علاقه ویژهای به سعدی داشت و در قالبهای شعری او کاملا ردپای این شاعر ایرانی پیداست. پس چه در دید ما […]
فیلم «آقای زالو» اثری کمدی به کارگردانی مهران احمدی و نویسندگی حمید اکبری خامنه است. احمدی بعد از دو فیلم «مصادره» و «سگبند» مجددا دست روی موضوعی کمدی گذاشته و با انتخاب جمعی از بازیگران طنزپرداز مطرح کشور، اثر خود را روی پرده آورده است. بررسی این فیلم فرصت مناسبی است تا اوضاع کمدی در سینمای ایران و ابتذالی که سالها است گریبان آن را گرفته، به بوته نقد بگذاریم. «آقای زالو» از همان آغاز […]
فیلمهای کمدی هالیوود، غالباً با وجود بهرهگیری از بودجههای کلان و حضور بازیگران شناختهشده، به دلیل اتکای بیش از حد به کلیشههای رایج و شوخیهای سطحی و جنسی، در گیشه با شکست مواجه میشوند. همین امر سبب شده بسیاری از کارگردانان کمدی به سمت ژانر درام حرکت کنند. این بار اما فیلم «Playdate» تلاش دارد، گامی تازه در ژانر کمدی بردارد. در این نوشتار به نقد و بررسی این اثر میپردازیم تا روشن شود آیا […]
میگویند آخرین جملهای که ونگوگ پیش از مرگش به زبان آورده، این است: «غم برای همیشه باقی خواهد ماند» به راستی، نمیتوان فهمید که این نقاش معروف، پیش از مرگ چه به زبان آورده. اما چه این جمله را ونگوگ گفته باشد، چه شخصی دیگر، مسئله اینجاست که همهی ما و اگر بخواهیم کمی دقیقتر بگوییم، اکثر ما به هر نحوی با درد و غم بزرگ میشویم، با آن زندگی میکنیم و با آن میمیریم. […]
گاهی یک فیلمساز سعی میکند با اتکا به اِلمانهای همیشگی و کلیشهها، فیلمی بسازد که خودش میداند شاهکار و عالی نخواهد بود، ولی شاید بتواند مخاطبین عام را جذب کرده و حداقل در فروش موفق باشد. همین تفکر و تلاش گاهی با شکست روبرو میشود. شکستی که فیلم را به ورطه نابودی کشانده و خیلی راحت میشود آن را افتضاح نامید. Stone Cold Fox بیشک در این گروه قرار میگیرد. فیلمی که لحظه به لحظه […]
انیمیشن Stitch Head نخستین تجربه بلند استیو هادسون در عرصه کارگردانی، بیش از آنکه یک اثر واحد باشد، موزاییکی است از تکههایِ داستانها و جهانهای آشنا. این انیمیشن، درست مانند شخصیت اصلی خود که از وصلههای ناهمگون ساخته شده، از تکههای هویتی ژانرهای مختلف تشکیل شده است. از اسطورهی آفرینش گوتیک و مدرن «فرانکنشتاین» مری شلی تا استعاری بودن تلخ «پینوکیو»؛ از طنز سیاه و شخصیتپردازی «شرکت هیولاها» تا اتمسفر تیره و سوررئال حاکم بر […]
